Smok Nordyjski

2020-08-07 13:31:12

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej

Nazwa: Smok Nordyjski

Dział XXX Potwory i Bestie.

Stronica - 70

Gatunek: Smokowate

Grupa: II – Bestie niemagiczne

 

 

Opis wyglądu:

Smok Nordyjski to piękna majestatyczna istota, żyjąca zwykle z dala od ludzkiej cywilizacji. W zależności od tego, o jakim smoku mówimy, mogą to być torfowiska, wysokie górskie szczyty, mroczne podziemia lub lodowe jaskinie. Przeciętny Nordyjski smok od czubka pyska do końca ogona mierzy od 4 do 6 metrów, kolor jego łuski zaś zależny jest od terenów zamieszkania. Smoki Nordyjskie to ciekawskie stworzenia, które szczególnie upodobały sobie wszelkiego rodzaju błyskotki i świecidełka.

Smoki Nordyjskie są inteligentne w swój zwierzęcy sposób dzięki czemu łatwo się je tresuje i nakłania do współpracy. Te latające gady posiadają smukłą budowę ciała stanowczo ustępującą prawdziwym smokom, długie przednie i tylne łapy oraz skrzydła umożliwiające przedłużone szybowanie. Ogon, grzbiet oraz głowa często pokryte są zgrubieniami, kolcami lub kościstymi wypustkami. Przeciętny osobnik tej rasy porusza się z niezwykłą gracją, potrafi zionąć i ma paszczę pełną ostrych niczym sztylety kłów. Szpony wyrastające z łap ułatwiają smokom wspinaczkę oraz pochwycenie ofiary podczas polowania.

Samice smoków są za to niezwykle złośliwe i humorzaste. Samice wśród smoków są masywniejsze. Średni samiec waży od 1500 – 2000 kilogramów, z czego znaczna większość to waga stalowych mięśni, które smoki wykorzystują do wznoszenia się w powietrze, rozrywania na strzępy swojej ofiary czy wspinaczki. Samice ważą więcej niż samce i waga ich zwykle oscyluje w okolicach 2000 kilogramów.

Średnie samiec mierzy od 5 – 6 metrów długości i prawie 3 metrów wysokości w okolicach karku. Samice są zwykle mniejsze, acz masywniejsze. Przeciętna samica mierzy w granicach 5 metrów długości i około 2,5 metra wysokości w okolicach karku. Ciężko jest natomiast określić długość życia Nordyjskiego smoka.

Najstarszy egzemplarz, który udało się obserwować w zamknięciu dożył 223 lat, jednak w tym czasie trzeba mu było amputować skrzydła. Podejrzewa się, że jak to było z ich przodkami Smok Nordyjski potrafi dożyć nawet 1000 lat.

 

 

Występowanie i zwyczaje:

Wszystkie podgatunki Smoka Nordyjskiego

Smoki Nordyjskie to pozostałość po niegdyś majestatycznych i wielkich smokach zamieszkujących Wyspę Wśród Mgieł od początku istnienia Sferrum. Znawcy tematu twierdzą, iż to kompletnie oddzielny gatunek wcale smokiem nie będący, który żył kiedyś obok wielkich smoków i po wojnie zdołał przetrwać w przeciwieństwie do swoich potężnych kuzynów. Zapewne samo przetrwanie zostało im zapewnione z powodu mniejszych rozmiarów oraz zdolności przystosowania się do nowych warunków bytowania na wyspie. Wyspie na której smoki przestały być najpotężniejszymi drapieżnikami.

Smoki Nordyjskie tworzą rodziny, zakładają gniazda i wykazują chęć opieki nad swoimi młodymi. Ten rodzaj zwierzęcej inteligencji oraz chęć posiadania błyszczących przedmiotów pozwala Wrakkarom tresować je poprzez przekupstwo. Smoki, które współpracują z Wrakkarami dostają jedzenie, błyskotki oraz inne prezenty, na, które w normalnych okolicznościach musiałyby polować. Smoki Nordyjskie nie są agresywne chyba, że ktoś zagraża ich gniazdom lub młodym.

Pod względem kultury poza rytuałem godowym nie zaobserwowano wielu interesujących zjawisk w smoczym społeczeństwie. Wiadomo, że matki opiekują się swoimi młodymi i bronią ich niezwykle zaciekle. Szeroko znany jest także rytuał wyrzucania małych smoków z gniazda, aby po raz pierwszy rozłożyły skrzydła i poszybowały. Podczas tego rytuału niestety, część małych smoków umiera, roztrzaskując się o ziemię.

Smoki Nordyjskie występują praktycznie wszędzie w Nordii. Niebieskie żyją na dalekich szczytach, czerwone głęboko pod ziemią często w towarzystwie tych koloru czarnego. Zielone upodobały sobie torfowiska i lasy. Fioletowe bagna i grząskie tereny nadmorskiego południa.

Okres godowy tych latających niesamowitości przypada na koniec zimy. Samica odszukuje właściwego samca, z którym potem udaje się w podniebny taniec. Jeśli samiec zaimponuje przedstawicielce płci żeńskiej, ta zabiera go do swojej pieczary. Ciąża wśród smoków trwa 12 miesięcy po tym czasie zaś samica składa od 1 – 3 jaj, które następnie wysiaduje przez kolejne 6 miesięcy. Małe smoki dorastają niezwykle szybko. Widziane były przypadki, gdzie już po roku smoczątka przypominały dorosłe osobniki.

Smoki dzięki niezwykle silnemu układowi trawiennemu zjadają prawie wszystko. Zadowalają się praktycznie każdym rodzajem mięsa, nawet padliną. Niektóre pożerają korę, leśne korzenie oraz owoce, a także ryby. Popularną rozrywką młodych smoków jest polowanie na lewiatany, gdzie smołowate próbują sprowadzić je w stronę lądu, a następnie usmażyć na plaży.

 

 

Specjalne Zdolności:

Podmuch - Nordyjskie smoki nie posiadają żądnych magicznych umiejętności. Podmuch płomieni, który smoki potrafią generować jest spowodowany poprzez wyplucie łatwopalnej substancji. Ta przy zetknięciu z powietrzem momentalnie się nagrzewa, tworząc ten związany ze smokami obraz „ziania magicznym płomieniem”. Smoki czerwone posiadają tak jaki i czarne łatwopalną substancję zdolną po rozpaleniu stopić nawet stal. Mieszkające w górach smoki niebieskie potrafią zaś obniżyć temperaturę swojego oddechu do tego stopnia, że kończyny każdego kto dostanie się w zasięg zionięcia zmieniają się w bryłki lodu. Zielone i fioletowe wymiotują w razie zagrożenia kwasem żołądkowym, wysyłając go w stronę przeciwnika pod wielkim ciśnieniem. Złote zaś plują niezwykle lepką substancją, która pozwala im unieruchamiać swe ofiary.

Lot - Wszystkie rodzaje Nordyjskich Smoków posiadają umiejętność lotu oraz potrafią szybować na wielkie odległości. Na podstawie obserwacji można przypuszczać, że mają metodę, by przewidywać zmiany prądów powietrznych.

Niebezpieczeństwa:

- Smoki żyją w niewielkich społecznościach. Jeśli zdarzy ci się zawędrować w niewłaściwe miejsce nie czyń gwałtownych ruchów i wycofaj się. Inaczej będziesz walczył z więcej niż jednym.

- Każdy smok posiada umiejętność zionięcia na niewielkie odległości. Atak rozchodzi się w stożku o szerokości około pięciu metrów u samego końca. Długość waha się od smoka i jego rozmiaru. 

- Rozmiar i ciężar Smoków Nordyjskich chociaż nieporównywalny do smoków królewskich z dawnych czasów nadal spowoduje, że tarcze rozpadną się na kawałki a parowanie połamie ci ręce. 

- Smoki uwielbiają chwytać swoje ofiary, unosić je w powietrze a następnie zrzucać w objęcia śmierci. 

- Smoki Nordyjskie są zwykle odporne na magię elementalną bazującą na ich zionięciu. 

Słabości:

- Smoki Nordyjskie potrzebują czystego pasa startowego by wzbić się w powietrze. 

- Każdy rodzaj smoka jest wrażliwy na elementalną magię, która w jakiś sposób oddziałuje na atak zionięciem

- Pomimo inteligencji to nadal zwierzęta. Można je złapać w pułapkę, otoczyć, poszczuć psami. 

- Wysokie dźwięki jak bicie dzwonu czy metaliczny dźwięk uderzania w okucie tarcz dekoncentruje smoki.

Arian Alquilé

Wróć do strony głównej