Wiverna Klifowa

Przeglądano 1246 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie
Stronica 84
Gatunek: Wiverna 
Grupa: I
Nazwa: Wiwerna Klifowa


1. Opis wyglądu:
Na wstępie trzeba uwzględnić, iż Wiverny nie są smokami. Wygląd ich jednak może stwarzać wrażenie, jakoby pochodziły od tych bestii. Istnieje wiele odmian, spośród których największa jest właśnie Wiverna Klifowa. Rozpiętość jej błoniastych skrzydeł to 14 metrów, co świadczy o potężnych gabarytach. Posiada dwie tylne łapy wyposażone w trzy szponiaste palce, z czego jeden jest przeciwstawny. Może dzięki niemu chwytać zdobycz w czasie pikowania. Para skrzydeł tworzy ramiona z połączonymi błoną wydłużonymi palcami. Łby Wivern Klifowych są typowo gadzie, smukłe, o dużych ślepiach i najeżone rzędami małych, ostrych zębów. Zdobią je dwa długie, kostne wyrostki na potylicy.
Wiverny Klifowe obserwują świat z wysokości długich oraz bardzo giętkich szyj. Posiadają niezwykle dobrze rozwinięty ogon. Mimo majestatyczności w locie, głos tych stworzeń budzi raczej strach lub nawet obrzydzenie. Skrzek, jaki wydają, porównuje się często do grzmotu albo potwornego jazgotu. Zasięg lotu największych osobników wynosi nawet kilkaset kilometrów. Bez problemu osiągają swój górny pułap na wysokości trzech tysięcy metrów. Najsilniejsze osobniki dysponują przy tym takim udźwigiem, że wioząc na grzbiecie jeźdźca, potrafią unieść konia wraz z rycerzem odzianym w pełną płytową zbroję. Przynajmniej według opinii jednostek odpowiedzialnych za ich hodowlę.

2. Występowanie i zwyczaje:
Wiverny Klifowe nie są rodzimym gatunkiem Sferrum Fallathan, przybyły tutaj razem z Jaszczurami. Naturalne ich środowisko to formacje skalne terenów nadmorskich. Tam, w wydrążonych grotach, urządzają swe gniazda. Najwięksi i najliczniejsi przedstawiciele mieszkają na północno-zachodnim wybrzeżu Reptilii, w miejscu zwanym Grzmiącymi Klifami. Od tej to właśnie nazwy okoliczne plemiona Jaszczurów oraz Koboldów nazywają ich "Władcami Burzy". Wiverny zakładają wielkie kolonie, których członkowie żywią się rybami. Łowią je niczym pelikany, przelatując nisko nad wodą i chwytając wprost do pyska lub chwytając za pomocą szponów. Mniejsze okazy tych skrzydlatych bestii zamieszkują Smocze Klify, zlokalizowane na północnym wschodzie Romen-Doru.
Wiverny łączą się w pary zazwyczaj na całe życie, tuż po zakończeniu pory deszczowej. Jaj w miocie może być od 2 do nawet 4. Rodzice wychowują potomstwo do momentu, aż pisklęta same nie nauczą się latać. Wtedy też wypędzają je z gniazda. Samce są bardzo agresywne, często toczą zatrważające podniebne boje pełne pikowania, gonitw i zapasów. Notabene, wiele z tych olbrzymów potrafi wykorzystywać do poruszania się ciepłe prądy powietrzne powstające nad wyspą. Z tego też powodu uważane są za mistrzów szybowania. Ich lot staje się przez to niezwykle cichy.
Liczne klany Jaszczurów oraz plemiona Koboldów, zamieszkujące teren Grzmiących Klifów, podbierają ich jaja i częściowo udomawiają niektóre osobniki. Częściowo, gdyż w normalnych okolicznościach po zakończeniu szkolenia, Wiverna poluje oraz żyje razem ze swoimi dzikimi braćmi. Jednak zawsze może zostać przywołana przez swego jeźdźca. Trening na wierzchowca trwa wiele lat, lecz przynosi efekty, gdyż na końcu żmudnego okresu dorastania olbrzymich "Władców Burzy" możliwe jest wzbicie się w powietrze na grzbiecie pół-dzikiego stworzenia. Mniejsze okazy wykorzystuje armia Romen-Doru dla jednostki zwanej Tur Laman. Hodowcy przyzwyczajają stworzenia do różnych jeźdźców, którymi jednakże mogą zostać tylko Elfi magowie. Zdobycie jaj dla hodowli jest bardziej czasochłonne, ze względu na restrykcje narzucone przez Druidów. Jeżeli bestia zaatakuje, nie wolno jej zabić, nawet w obronie własnej.

Autor: Darkon [11332]

Poprawki: Gronni [9622]
Caindel X’aletiner [2879]

Wróć do strony głównej