Szczur

Przeglądano 790 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica 3
Gatunek: Szczur
Rycina


1. Opis wyglądu:
W wielu miastach populacja tych małych gryzoni może przewyższać liczbę mieszkańców danego miasta. Wyglądają niepozornie długość tułowia razem z głową to - 20-30 cm. Długość ogona - 15-25 cm. Ważą do 0,5 kg. Posiadają futro na grzbiecie koloru brunatno-szarego, z żółtawym odcieniem spód białawy, żółtawy lub szary czasami, ale bardzo rzadko szczury są całe czarne. Ciało krępe z dobrze widocznymi mięśniami, pysk długi, tępo zakończony, uszy krótkie. Bardzo dobrze widzi za dnia, jeszcze lepiej w nocy, dzięki dobremu ustawieniu oczu ma także duże pole widzenia. Mocne, trochę krótkawe łapy, nadają mu dużej szybkości, a także skoczności. Długi ogon pomaga utrzymać równowagę w biegu lub utrzymuje szczura, gdy ten staje na dwóch łapach. Ma bardzo ostre kły i pazury, które często wykorzystuje w walce. Cechą charakterystyczną są długie wąsy wyrastające z pysku, zaraz przed nosem. Prawdopodobnie reagują na ruchy powietrza.

2. Występowanie i zwyczaje:
Zamieszkuje wyłącznie w pobliżu siedzib ras inteligentnych, gdzie zasiedla strychy, magazyny zbożowe, poddasza, piwnice, stodoły, kanalizację, wysypiska śmieci, spichlerze, składy, spiżarnię, hale targowe i różnego rodzaju zabudowania gospodarcze. Charakterystyczne, że w odróżnieniu od innych gryzoni zajmuje zwykle najwyższe kondygnacje budynków. Potrafi doskonale wspinać się po murach, można go spotkać w miejscach wydawałoby się mało prawdopodobnych. Często występuje w magazynach portowych. To właśnie on jest częstym, choć niechcianym towarzyszem rejsów. Dobrze się czuje w okolicy wody, doskonale pływa. Jest wszystkożerny, z dużym udziałem pokarmu mięsnego. Aktywny całą dobę, najbardziej w nocy. Szczury rozmnażają się bardzo szybko Samica zdolność do rozrodu osiąga w wieku 3-4 miesięcy. Potomstwo na świat wydaje 4 razy do roku. W miocie średnio 7 młodych, które otwierają oczy w 3-7 dniu. Szczury boją sie istot inteligentnych, są mało agresywne, gdy widzą zagrożenie uciekają, lecz jeżeli nie mają gdzie uciec bronią się poprzez szybki atak - rzucają się na przeciwnika w okolice twarzy i gryzą oraz drapią często celując w oczy. Zaobserwowano wielokrotnie, iż szczur potrafi odbić się od podłoża na wysokość twarzy dorosłego Orka. Potrafi też w ciągu doby przebyć do kilkunastu kilometrów w poszukiwaniu nowego schronienia. Ofiara pogryziona przez szczura, często zostaje zarażona jakąś chorobą, którą owe szkodniki roznoszą. Jest gatunkiem bardzo szkodliwym z punktu widzenia ras inteligentnych. Podobnie, jak inne gryzonie wyrządza duże szkody gospodarcze (niszczy żywność, przegryza książki, drzwi i inne, niszczy meble itd.).

Autor:Lisard

Wróć do strony głównej