Ozorek Pijaczek

Przeglądano 1269 razy

Ozorek Pijaczek
Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica  34
Gatunek: Ozorek Pijaczek
Grupa: II
Rycina



1. Opis wyglądu:
Ozorek Pijaczek wielkością i rozmiarami dorównuje lisowi. Samice i samce nie różnią się zbytnio od siebie, poza kolorem długiego ozora (u samców ma on kolor herbaciany, u samic ciemnobrązowy). Bestie poruszają się w przód i tył na sześciu, patykowatych kończynach, zakończonych pazurzastymi łapkami. Pomiędzy trzema promieniście rozrośniętymi paluchami, widnieje skórzasta błona, przydatna podczas pływania. Korpus, wraz ze zrośniętym w jego strukturę łbem, przypomina swym wyglądem łódź. Cielsko pokrywa zrogowaciała i twarda skóra, mieniąca się turkusowo-lazurowymi barwami. Na grzbiecie, tuż za łbem, uwidoczniona jest pancerna skorupa, sięgająca do nasady czterech, przednich kończyn. Wzdłuż kręgosłupa po zad, widoczne są trzy rzędy rogowych płyt, tworzących szaniec obronny bestii. Kilkunastocentymetrowe szczypce do złudzenia przypominają krawieckie nożyce. Ślepia usytuowane są niewielkich oczodołach w dolnej części szpiczastego łba. Potwór pozbawiony jest uzębienia, które wyparł długi, wysuwany, niemal półmetrowy ozór, będący imitacją trąby. Ozorek Pijaczek potrafi nim zasysać nie tylko nektar, ale i rozdrobnione kawałki mięsa.

2. Występowanie i zwyczaje:
Wraz z powstaniem Fallathanu, na jego ziemiach pojawił się Ozorek Pijaczek. Bestyjka zamieszkuje tylko tam, gdzie rośnie roślina zwana Czarą Błogości. Okolice wulkanów, gorących źródeł i tryskających gejzerów to ich wspólne królestwo. Jak dotąd zanotowano sporą gromadę Ozorków Pijaczków na Wyspie Mew, pośród krainy zwanej Cmentarzyskiem Przodków. Szacuje się, ze gromada liczona jest na kilka setek osobników. Po wielu obserwacjach i badaniach, spisano kilka ciekawych informacji na temat potwora. Żyje w olbrzymich stadach, dominując jako gatunek zasiedlane terytorium. Panuje w nich rodzinna hierarchia i podział wedle wieku, gabarytów i posiadanych umiejętności. Okres godowy rozpoczyna się jesienią i trwa dwa tygodnie. Samce kopulują z samicami w gorących źródłach, wydając dźwięki, przypominające huczenie wiatru. Po dwóch miesiącach samice zakopują jaja w piasku i kamieniach, niedaleko tryskających gejzerów. Wysiadywanie w tych warunkach klimatycznych staje się bezcelowe. Jedynie samce Ozorków Pijaczków patrolują i bronią złożonych jaj. Po kolejnych dwóch miesiącach, na świat przychodzą młode. Pod względem wyglądu zdają się być miniaturkami dorosłych osobników. Od tego czasu towarzyszą rodzinie, zdane na ich opiekę i troskę. Przypuszcza się, że bestyjki dożywają nawet trzystu lat. W skład ich diety wchodzą różnorakie owady, gryzonie, korzonki traw, owoce kaktusów i najważniejszy składnik - nektar Czary Błogości. Spijają go z wnętrza dzwoniastych kwiatów za pomocą długiego ozora. Po nasyceniu, sprawiają wrażenie upojonych alkoholem, kołysząc się niepewnie, często wywracając. Pewnie dlatego nazwane zostały Ozorkami Pijaczkami. Nie stroni od ryb, małży i jaj, jeśli takowe napotka. Dzięki twardej, zrogowaciałej skórze, odporne są na wysokie temperatury termicznych wód. Badacze są zdania, że duży wpływ na ich odporność ma spożywany przez nie nektar. Bardzo dobrze pływają i nurkują, wykorzystując gorące źródła jako miejsce schronienia przed większymi drapieżnikami. Za dnia żerują a najedzone, wylegują się na gorących kamieniach. Nocą ukrywają się w niewielkich kamiennych jamach. Dzięki rozłożonym kończynom, potwór ma zdolność poruszania się w tył i przód, nie tracąc zbyt wiele na swej prędkości i zwrotności. Podczas okresu godowego samce walczą tyłem, wykorzystując do popisów nożycowate szczypce. Swoje ofiary uśmiercają właśnie tym orężem, szatkują na drobne kawałki po czym zasysają długim ozorem. Ubicie Ozorka Pijaczka nie jest tak proste, jakby się mogło wydawać. Jest szybki, przebiegły i płochliwy. Najlepiej wykorzystać moment, gdy opije się nektarem, wtedy polowanie może przemienić się w rzeź. Łowcy potworów cenią sobie skórę i pancerz drapieżnika, z których wyrabia się elementy zbroi i hełmów. W kręgach kulinarnych, bardzo cennym trofeum jest ozór, z którego sporządza się smaczną i pożywną zupę, łagodzącą przysłowiowego kaca. Pośród legend i mitów, bestia jest symbolem pijaństwa.

3. Specjalne zdolności:
Odporność na wysokie temperatury - Ozorek Pijaczek z racji posiadanej zrogowaciałej skóry, chitynowego pancerza i picia nektaru z kwiatu Czary Błogości, jest odporny na wysokie temperatury.
Zwinny pływak - Ozorek Pijaczek czuje się w wodzie jak przysłowiowa ryba. Dość szybko pływa na jej powierzchni, często nurkując.
Nożyczkowanie - Dwa ruchome ostrza wyrastające w tylnej części ciała, tną i siekają na zasadzie nożyc. Bez problemu mogą odciąć palec, rękę a nawet nogę.
Wsteczny bieg - Ozorek Pijaczek na lądzie może poruszać się przodem jak i tyłem, nie tracąc zbytnio na swej prędkości i zwrotności (minusem wstecznego biegu jest brak widoczności). Zdolności tej używa najczęściej podczas ucieczki do gorącego źródełka.
Wady
Upojenie nektarem - Ozorek Pijaczek po wypiciu nektaru z kwiatu Czary Błogości, jest pod wpływem upojenia alkoholowego, którego efekt może trwać nawet trzy godziny. Jest wtedy niemal bezbronny.

Autor: Dragonias

Wróć do strony głównej