Mnemonik

Przeglądano 892 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica – 80
Nazwa: Mnemonik
Grupa V: bestia magiczna
Rycina


1. Opis wyglądu:
Wygląda jak szpetny mężczyzna lub nieurodziwa kobieta w średnim wieku. Skórę ma nienaturalnie szarą jak blednący, pochmurny dzień. Parę czarnych oczu bez białek, pustych i niewidzących, a przynajmniej wyglądających na ślepe. Zęby ma niekompletne i zniszczone. Włosy, skórę i ogólną powierzchowność w złym stanie - trochę jakby z grobu wstał, ale nie czuć od niego rozkładem jak od nieumarłego.

2. Występowanie i zwyczaje:
Mnemonik to stwór kradnący pamięć, zwykle chwilowo i tylko jakąś jej część. W najpoważniejszych przypadkach mogą oni pozbawić ofiary znacznej części ich przeszłości permanentnie. Jego kosmologia pozostaje zagadką, ale najprawdopodobniej pierwszy złodziej pamięci powstał w jakimś zakazanym, magicznym laboratorium. Jest to wiedza, której potwierdzić się nie da, bo gdyby nawet znalazł się ktoś, kto zdołałby nawiązać dialog z tym pogrążonym w głębokim szaleństwie stworzeniem, zapewne usłyszałby, że swych narodzin "nie pamięta". Spotkać go można na bagnach i mokradłach, szczególnie tam, gdzie mgła nigdy nie opada, a promienie słońca z rzadka ośmielają się zajrzeć.
Właściwie nie można winić Mnemonika, będącego czymś pomiędzy duchem a pomylonym, z pozoru niegroźnym upiorem. Większość istot ma wspomnienia, o których chce zapomnieć; ma na sumieniu występek ohydny bądź traumatyczne przeżycie, które spędza sen z powiek i utrudnia normalne egzystowanie. Tyle, że oddając tę część siebie Mnemonikom - stworzeniom żarłocznym - zwykle traci się znacznie więcej niźli tylko jeden, krótki epizod z życia. Ze strasznymi obrazami umykają czasem i te najpiękniejsze, najważniejsze wspomnienia, bo przecież nie da się ich rozdzielić, odsączyć jak substancji w laboratorium. Ofiarą Mnemonika najczęściej padają głupcy: ci którzy myślą, że zapomnienie niektórych błędów i występków da im lepsze życie; czasem skrajnie zrozpaczone bądź ogarnięte szaleństwem osoby, którym być może utrata pamięci przynosi ulgę. Łatwo jednak wraz z takim podejściem o utratę swojej tożsamości i skazanie się na równie straszny los - życie w niewiedzy kim się jest.
Wyleczyć z amnezji mogą jedynie osoby bliskie, żaden druid, ani szaman. Jeśli poszkodowany nie ma nikogo, mogącego polepszyć jego stan, to jest to niemały problem dla tego, kto spotkał złodzieja wspomnień.
Mnemonik to nie bestia, co na strzępy cię rozszarpie. Ba, nawet boi się bezpośredniego kontaktu z istotami! Unika ich dotyku jakby mógł go sparzyć. Jeśli więc w porę zburzy się jego zamiary, można mu łatwo umknąć bez szkody, szczególnie, że w poruszaniu się jest dość powolny i pokraczny. Zwykle kuleje. Istoty o dobrym sercu też nierzadko wychodzą ze spotkania z nim bez szwanku, chcąc pomóc bardzo źle wyglądającemu, utykającemu wędrowcowi, który jednak nie chce żadnego dotyku i umyka (najszybciej jak umie) bądź staje się agresywny i przepędza naiwnych dobrodziejów. I tacy jednak mogą zostać wpierw wyczyszczeni z fragmentu pamięci.
Ciekawym aspektem owego zapominania jest to, że jest ono dobrowolne. Nieszczęśnicy spotykający Mnemonika najpierw przypominają sobie o traumatycznych przeżyciach, a potem chcą, by owe okropności w ich głowie poszły precz. Nigdy nie wracały.
Jest to tak rzadki stwór, że mogą wiedzieć o nim jedynie nieliczni, najstarsi pogromcy potworów albo ci, którzy mieli z nim styczność, jeśli oczywiście tego nie zapomnieli…

3. Specjalne zdolności:
Upiorny wygląd - bestia wygląda, jakby przed chwilą wstała z grobowca.
Retrospekcja - stwór potrafi zasypać swoją ofiarę strasznymi bądź tragicznymi obrazami z jego przeszłości, by nieszczęśnik dobrowolnie chciał się ich pozbyć
Kradzież wspomnień - potwór potrafi zabrać ważny fragment z życia ofiary
Strach przed fizycznym kontaktem - Mnemonik wprawdzie wygląda odrobinę jak człek, ale nim nie jest. Jest ogarnięty obłędem i odczuwa lęk przed fizycznym kontaktem z innymi istotami.
Pokraka - bestia jest powolna i często utyka na jedną nogę. Lepiej jednak nie brać tej z pozoru przygnębiającej istoty za lekkiego przeciwnika, bo może to się źle skończyć.

Autor: Rosa

Wróć do strony głównej