Mgławiec

Przeglądano 1156 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica 74
Gatunek: Mgławiec
Rycina


1. Opis wyglądu:
Mgławiec to nieumarłe monstrum, dzieło czarnoksiężniczych rytuałów i obrzędów. Porusza się na dwóch dolnych kończynach nie tyle co wolno, ale nawet ślamazarnie. Sprawia wrażenie bestii, której nigdzie się nie śpieszy, jakby była przekonana o swej bezkarności. Całe ciało pokrywa ubarwiona w ciemnej tonacji skóra. Sprawdza się podczas mgieł, gdy mgławiec rusza na polowanie. Widoczne gołym okiem mięśnie, tworzą gąszcz splotów przypominających odnogi bluszczu jakby kreatura próbowała wkomponować się w naturalne otoczenie. Część splotów mieni się barwami topiącymi swą jasność w odmętach smolistego fioletu. Trudno nawet przypuszczać jakim cudem mroczni magowie dokonali tego, naśladując niemal idealnie samą naturę. Spośród gąszczu wyrastają ręce, dość długie, zakończone czteropalczastymi dłońmi. Tworzą one hakowatą pięść, która niczym ruchome kleszcze potrafi się wbić w ciała ofiar, przytrzymać, czy nawet udusić. Pazury to skamieniałe mięśnie, dlatego sprawiają one wrażenie jakby poruszały się niczym krasnoludzka machina do łupania skał. Ostre paznokcie po wbiciu się w nieszczęśnika, są nośnikiem wstrzykiwanego jadu zwanego przez alchemików "poranną mgłą". Jej działanie jest niemal natychmiastowe (przy kontakcie z krwią). Zainfekowany wróg popada w stan wzrokowych omamów. Są to iluzje, które tworzą się w widzianym obrazie, wszechobecna pustka, nicość wtopioną w mleczną krainę mgły. Trwa to dość krótko, choć wystarcza bestii na zadanie śmiertelnych ciosów. Twarz mgławca przypomina ludzką, która poddana była po śmierci działaniu wody. Najczęściej zdewastowana przez czas a jej strzępy tworzą masakryczne oblicze. Oczodoły pokryte czernią, ukrywają bestialski wzrok, przepełniony rządzą zabijania. Ze szczęk wyrastają zęby z przerośniętymi, górnymi kłami. Służą do rozszarpywania i wbijania się w ciała. Kreatura może wzrostem osiągać nawet dwa i pół metra, ważąc prawie dwieście kilo.


2. Występowanie i zwyczaje:
Mgławiec pojawił się na ziemiach Fallathanu wraz z pierwszym rytuałem powstania, który przywołał bestię do życia. Kolejni czarnoksiężnicy korzystali z usług monstra, tworząc nowe osobniki. Przez wieki ich populacja sięgnęła zastępów, porozrzucanych wśród bezkresów krainy. Służą jako strażnicy maga, patrolując obrzeża siedzib i włości. Po śmierci Pana ożywieńcy czmychają na bagna, dołączając do nieumarłej społeczności. Wędrują po moczarach, podmokłych terenach, zapuszczając się w odmętach mgieł, nawet w rejony zamieszkałe przez istoty inteligentne. Wzrok nieumarłego ma zdolność widzenia przez mgłę, co znacznie ułatwia orientację w terenie. Poluje z zaskoczenia, wykorzystując słabą widoczność. Mgławiec gdy tkwi nieruchomo, często mylony jest ze spróchniałym drzewem czy olbrzymim konarem. Wydaje bełkoty i dźwięki, które przypominają odgłos konającego w mękach. Połączone z mgłą bagien z gęstą mgłą, tworzą klimat grozy, bezsilności i strachu. Może to wywoływać efekt lęku i dekoncentracji, zwłaszcza u słabszych istot. Dla stwórcy towarzystwo nieumarłego to czysta esencja ostatnich chwil życia, jakie wydała wolna dusza. Bestia uwielbia noce i poranki, przeszukując moczary w poszukiwaniu pokarmu. Jest wybrednym smakoszem, pożywiając się jedynie mięśniami ofiar. Pomocne w tym są kły i skamieniałe palce o ostrych paznokciach, które oddzielają to, co go interesuje, od pozostałych organów. Kreatura pozostawia po sobie niezłą kaźń, obraz brutalności, prymitywizmu i walki o przetrwanie zarazem. Za dnia cielsko ożywienca zanurzone jest w wodzie, czy mule, najczęściej pogrążone w nieumarłym letargu. Musiałoby wydarzyć się naprawdę coś szczególnego, aby mgławiec opuścił dzienną kryjówkę. Pośród kultur fallathanskich, bestia owiana została mgłą legend i mitów. Według ludzi jest ona uosobieniem morderców, których dusze zostały utopione w odmętach strachu ich ofiar. Karą jest dla nich wieczna tułaczka w oparach bagien. Orkowie widzą w walce z nieumarłym olbrzymie wyzwanie dla ukazania swej waleczności. Po ubiciu mgławca, wojownik zyskuje szacunek, zdobiąc często swój ubiór elementami mięśniowych odrostów. Krasnoludy starają się unikać bagien a kreatura budzi w nich wstręt. Kły służą jako ozdoby amuletów a zęby używane są przez szamanów do wypełniania rytualnych grzechotek, których dźwięk ma im ułatwić kontakt z zaświatem. Cenionym materiałem są sploty mięśniowe nieumarłego, wykorzystywane do wytwarzania wytrzymałych i elastycznych lin. Należy je wcześniej nasiączyć w żywicy świerkowej, kilkakrotnie suszyć i poddawać zabiegom rozciągającym. Proces jest dość długotrwały a efektem pracy stolarza jest mocny arkan, mający zastosowanie przy budowie balist jako cięciwa. Lina wykorzystywana jest na arenach cyrkowych a ostatnimi czasy, korzystają z niej rządni emocji szaleńcy, skacząc ze sporych wysokości.

Autor: Dragonias

Wróć do strony głównej