Lis Cesarski

Przeglądano 1078 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica 15
Gatunek: Lis Cesarski
Grupa:V
Rycina



1. Opis wyglądu:
Lis Cesarski wielkością dorównuje wilkowi, nie jest jednak aż tak masywny i umięśniony. Zarówno samce, jak i samice, nie różnią się zbytnio od siebie wyglądem zewnętrznym. Ich ciało pokrywa gęste, delikatne w dotyku futro o wydłużonym, aksamitnym włosiu. Mieni się srebrno-brzoskwiniowym odcieniem, często nabierając jasno-rudawej poświaty. Gdy Lis Cesarski porusza się na swych czterech zgrabnych kończynach, jest pełen gracji, wdzięku i lekkości. Jego charakterystyczną cechą jest przepiękny, puszysty, dorodny, okazały i rozrośnięty ogon. Pośród łowców nazywany kitą, rozwidla się i rozrasta na dziewięć elementów, tworząc cudowny pióropusz, którego gabaryt przewyższa długość tułowia bestii. Widok to nad wyraz dostojny, pewnie dlatego okrzyknięto go Lisem Cesarskim. Ślepia stworzenia błyszczą (zwłaszcza nocą) bursztynowo-złotym kolorem, uszy długie i szpiczaste. Na czole łba najeżone futro tworzy fikuśnego irokeza. Kark równie zaczesany, eksponujący pięknem, zadbaniem i harmonią godną dworskich dam. Wszystko to skłania do refleksji, jakby Lis Fallathański był dziełem Boga-artysty. Jego orężem są wysuwane pazurki łap i dość ostre zębiska, służące do zagryzania niewielkich gabarytowo ofiar.

2. Występowanie i zwyczaje:
Lis Cesarski pojawił się na ziemiach Fallathanu, wraz z przybyciem Elfów do krainy. Spotykany tylko na terytorium Cesarstwa, pośród jarów i wąwozów Puszczy Zapomnienia. Nikt dokładnie nie wie, dlaczego zadomowił się w tym dzikim, niezbadanym i niedostępnym zakątku. Należy do grupy terytorialnych zwierząt, łączy się w pary, które wspólnym wysiłkiem zdobywają pożywienie i wychowują potomstwo. Okres godowy przypada na wczesną wiosnę. Ciąża trwa prawie trzy miesiące. Młode rodzą się ślepe, głuche i bezzębne. Ich ciało pokrywa gęste, srebrzyste futro. W miocie jest maksymalnie trójka szczeniąt, jednak przetrwa największe i najsilniejsze. Słabe osobniki zagryza samica. Po trzech miesiącach jedynak opuszcza norę i towarzyszy rodzicom, ucząc się od nich sztuki przetrwania. Po dwóch latach staje się samodzielny i opuszcza norę. Lis Cesarski preferuje wolne przestrzenie pokryte gęstą roślinnością. Schronienia szuka w wykopanych przez siebie norach. Najczęściej wybiera zbocza wzgórków, urwiska, wąwozy, jary, brzegi zbiorników wodnych czy rozpadlin skalnych. Jama to kilkunastometrowy labirynt podziemnych korytarzy, prowadzących do legowiska. Jest kilka otworów wejściowych, często zamaskowanych pośród głazów, korzeni i gęstej roślinności. Drapieżnik upodobał sobie rycie i budowę kryjówek pomiędzy korzeniami dębów, dzięki czemu są o wiele trwalsze i bardziej wytrzymałe. Poluje wczesnym rankiem, tuż przed wschodem słońca lub późnym wieczorem. Żywią się wszelakimi gatunkami gryzoni, nie stronią od ptactwa, niewielkich ssaków a nawet ryb. Ich przysmakiem są jaja a cały jadłospis wzbogacają leśnymi owocami (jeżyny, maliny, borówki, żołędzie). Lis Cesarski charakteryzuje się zwinnością. Potrafi przeskoczyć ponad dwumetrowe przeszkody, dość dobrze wspina się po zboczach, potrafi szybko zareagować na niebezpieczeństwo. Pomaga mu w tym bardzo dobry słuch i wzrok. Widzi w ciemnościach i potrafi niemal bezszelestnie poruszać się po swoim terytorium. Równie dobrze co na lądzie, czuje się w wodzie. Pływanie wykorzystuje w celu pokonania przeszkody lub ucieczki przed drapieżnikami. Rozwidlony, puszysty ogon jest jak miotła, którą zaciera i deformuje pozostawiane przez siebie ślady. Pewnie dlatego tak trudno go wytropić. Zresztą Lis Cesarski unika kontaktów z istotami inteligentnymi a jego liczebność jest niewielka. Szacuje się na maksymalnie sto osobników, nic więc dziwnego że skóra drapieżnika osiąga niebotyczne kwoty. Jest ceniona w kuśnierstwie a wytwarzane z niej futra, czapki czy mufki zarezerwowane są dla władców i bogatej arystokracji. Próby hodowli Lisa Cesarskiego kończyły się fiaskiem. W kulturze Fallathanu jest symbolem przebiegłości i sprytu.

3. Specjalne zdolności:
Zacieranie śladów - Lis Cesarski zaciera swoje tropy puszystym, rozwarstwionym ogonem. Trudno go wytropić.
Spryt - Lis Cesarski to bardzo sprytny drapieżnik, często nieprzewidywalny i zaskakujący nawet najwytrawniejszych łowców.
Lisia zwinność - Lis Cesarski jest nad wyraz zwinny, skoczny, ruchliwy i sprawny fizycznie.

Autor: Dragonias

Wróć do strony głównej