Khanoia

Przeglądano 1076 razy

Tom LXII "Bestie Magiczne i Mutacje"
pióra Sheyna Hez'uare, Mistrza Bestiologii w Zakonie Wiedzy
Stronica: 34
Gatunek: Khanoia
Grupa: Bestie magiczne


1. Opis wyglądu:
Zwierzę wygląda jak mierząca ok. 25 cm kulka białego futra. Ma stosunkowo dużą głowę, mocną sylwetkę i całe pokryte jest sięgającą ziemi sierścią. Przednie, chwytne łapy w przeciwieństwie do tylnych kończyn czasami wynurzają się z sierści, gdy Khanoia przysiada. Włos na pysku jest krótszy. Okrągłe, czarne oczy otoczone są nastroszonymi „brwiami” z dłuższego, sztywnego włosia, chroniącymi narząd wzroku podczas rycia tuneli. Czarny nos o dużych nozdrzach przypomina ryjek. Otoczona dość krótką bródką paszcza wyposażona jest w komplet często wymienianych, ostrych jak szpilki, drobnych zębów. Dymorfizm płciowy nie występuje.

2. Występowanie i zwyczaje:
Khanoia jest gatunkiem endemicznym zamieszkującym okolice Srebrnego Jeziora i uważa się, że natura tego gatunku wynika z silnego oddziaływania magicznego w tym miejscu lub eksperymentów jeszcze z czasów Królowej Massvary. Żyją w grupkach od kilku do kilkunastu osobników. Większość czasu spędzają w ukryciu w sieci korytarzy wyrytych w śniegu, dlatego wiele z ich zwyczajów pozostaje nieznane. Żywią się kłączami, korzonkami, jajami oraz zwierzyną mniejszą od nich. Porozumiewają się przy użyciu dźwięków przypominających pochrząkiwania i pomruki, czasem poświstywania, natomiast w strachu i złości są to charakterystyczne posapywania.
Gdy członkowie Necrum Ferox natknęli się na te stworzenia, kilka osobników złapano i sprowadzono do Asylium w celach badawczych. Do tej pory uważano jedynie na ich jad, gdyż rozdrażniona Khanoia gryzła, powodując trwający kilka godzin paraliż zranionej kończyny. W siedzibie okazało się, że mają jeszcze jedną interesującą właściwość. Po paru dniach ich futro zaczęło pokrywać się białym pyłem o silnym działaniu halucynogennym i często także psychodelicznym. Badania wskazują na to, że powodem nadprodukcji tej substancji jest ciepło oraz fakt, że w naturalnych warunkach śnieg usuwa większość z niej. Poza powstrzymywaniem sierści przed zlepianiem, pył ma też działanie obronne. W sytuacji zagrożenia Khanoia fuka chmurą pyłu i ucieka, pozostawiając przeciwnika w stanie konfuzji oraz odurzenia. W kontakcie z wodą działanie proszku znacząco się zmniejsza.

3. Zdolności specjalne:
Paraliżujące ugryzienie – w sytuacji zagrożenia Khanoia gryzie, wyzwalając jad
Pył Snów – sierść Khanoi pokrywa substancja o działaniu psychoaktywnym; jej ilość można zmniejszyć przez kąpiele lub trzymanie zwierzęcia w śniegu
Wady:
Mrozolubny - z uwagi na grube futro zwierzę źle znosi wysokie temperatury; nadmierne przegrzanie może prowadzić do jego śmierci

Autor: Ahrimaar

Wróć do strony głównej