Jastrząb Wielki

Przeglądano 1314 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica 73
Gatunek: Jastrząb wielki
Grupa: I (zwierzęta)
Rycina


1. Opis wyglądu:
Olbrzymi, pstro upierzony ptak. Pióra mogą przyjmować barwę w rozmaitych odcieniach brązu, rudości i szarości. Występują zarówno plamiste upierzenia, jak i prążkowane. Rozpiętość skrzydeł u osobników płci męskiej dochodzić może nawet do 18m, u samic do 15m. Przy tak ogromnych i szerokich skrzydłach, ptak musi mieć odpowiednio dużą masę mięśniową i mocniejszy szkielet. Ostry, zakrzywiony ku dołowi dziób potrafi precyzyjnie przeszyć mniejszą ofiarę na wylot, a mocne i długie szpony pozwalają na pewny chwyt większej upolowanej zwierzyny, którą ptak może odtransportować do swojego gniazda. Długi w stosunku do reszty ciała ogon, pozwala na zachowanie wyjątkowej zwrotności i szybkości ruchów, mimo ogromnych gabarytów zwierzęcia. Nad obojgiem oczu widoczna jest uwypuklona brew, u wszystkich osobników w kolorze białym. Nogi żółte, podobnie jak ślepia. Tęczówka w pomarańczowych kolorach rzadziej spotykana. Dziób zazwyczaj żółty, choć spotyka się też zakończony czarnym hakiem.

2. Występowanie i zwyczaje:
Wielkie jastrzębie powstały w Fallathanie wraz z narodzeniem się Sferrum. Można je spotkać jedynie w zachodniej części Masywu Horyzontu i pobliskich lasach. Prowadzą drapieżny tryb życia, żywiąc się gryzoniami lub mniejszą zwierzyną. Siedliska budują sobie zazwyczaj na skalnych półkach lub w jaskiniach i grotach. Nie żyją w stadzie, wolą wieść życie w odosobnieniu, jedynie ze swymi partnerami i potomstwem, ale mają ustaloną hierarchię i ściśle jej przestrzegają. Gody tych ptaków obserwowane są w miesiącach zimowych, kiedy to wyjątkowo głośne kwilenia niosą się echem po górskich pustkowiach. Biało opierzone młode pojawiają się już wiosną i szybko nabierają sił pod czujnym okiem obojga rodziców. Po wylęgu polują głównie ojcowie, podczas gdy matki pilnują gniazda i troszczą się o pisklęta. Osobniki mieszkające blisko morza czy innych zbiorników wodnych często łowią ryby szponami, gwałtownie nadlatując w kierunku obranego celu. Przy gwałtownych manewrach męczy się szybciej, jednak spokojny lot może trwać bardzo długo bez widocznego przeciążenia czy zmęczenia.
Liczność tego gatunku nie jest wielka. Ze względu na trudno dostępne gniazda polowania na jastrzębie są utrudnione, choć oczywiście się zdarzają. Elfy polowań się nie dopuszczają, a to na ich terytorium występują ptaki. Z racji na wykorzystywanie tych ptaków przez armię Almanan i przekonania długouchów, jastrzębie są w miarę możliwości chronione przez Elfów.

3. Specjalne zdolności:
- zwrotność
- wytrzymałość

Autor: Sobenna

Wróć do strony głównej