Wszechnacja

Przeglądano 3294 razy

Wszechnacja jest opisem archiwalnym. Państwo o tej nazwie przestało istnieć w wyniku złamania nacjańskiej pieczęci, opis w ogłoszeniu.

------------------------------------------------------------

I. Nazwa i metryka
Pełna nazwa kraju: Wspólnota Zjednoczonych Nacji Ludzkich Imperium Nàtei
Nazwy zwyczajowe i lokalne: Imperium Nàtei, Imperium WszechNacji, Nàtea, WszechNacja
Dewiza: Por nàcchia! (Za nację!)
Stolica: Nàtea
Herb: czarny kruk w koronie z rozpostartymi skrzydłami na czerwono-żółtym tle, w szponach trzyma muszkiet i lunetę
Hymn:

Nie będzie już dnia, że bitwę przegramy,
Nie będzie już nocy, w której magia tkwi!
Gdy wzywa nas zew, wnet w morze wyruszamy,
na statku, gdzie blask naszych ostrzy już lśni.

I klękną przed nami wszelkie rasy pomniejsze
i będą nam służyć po kres swoich dni!
Nie pomoże im magia, te gusła niedzisiejsze,
nauka z tych rzeczy otwarcie dziś drwi.

Nie będzie wyprawy bez skarbu znacznego,
nie będzie też święta bez tańca flammo!
Kto stanie na drodze wesela naszego,
z kamieniem u szyi napotka on dno.

I klękną przed nami wszelkie rasy pomniejsze
i będą nam służyć po kres swoich dni!
Nie pomoże im magia, te gusła niedzisiejsze,
nauka z tych rzeczy otwarcie dziś drwi.

Nie będzie guerdo, co w sercu jest tchórzem
oraz komendante, co jest głupi jak but.
Kiedy wrogie chmury przyniosą nam burzę,
lwie męstwo wojsk naszych ochroni nasz lud.

I klękną przed nami wszelkie rasy pomniejsze
i będą nam służyć po kres swoich dni!
Nie pomoże im magia, te gusła niedzisiejsze,
nauka z tych rzeczy otwarcie dziś drwi.




Ustrój: monarchia dziedziczna
Charakter kraju: praworządny zły
Język Urzędowy: natejski
Panteon Bóstw: bogini Dharme
Liczba Ludności: 6,5 mln, praktycznie 100% populacji to rodowici Nacjanie (Nàtechos), niewolnicy (różnych ras) nie mają praw i nie są wliczani w oficjalne statystyki
Silne gałęzie gospodarki: (dodatkowe +4 punkty za ekspansywne państwo)
Rozwinięte rolnictwo i rybołówstwo 2 pkt (ryby, rolnictwo, zbieractwo, winiarstwo), Produkcja drewna oraz drewnianych produktów 1 pkt (szkutnictwo, wytwarzanie wozów), Hodowla zwierząt 1 pkt (konie, owce), Rozwinięta metalurgia 2 pkt (broń palna, broń biała), Wydobycie metali 1 pkt (żelazo), Większy rynek wewnętrzny 1 pkt (w każdym mieście i miasteczku jest rynek), Protekcjonizm 2 pkt (cła na towary), Ważny Węzeł Przerzutowy 2 pkt (dużo portów), Rozwój nauki 1 pkt (technologia), Uniwersytety 1 pkt (Królewska Akademia Kadetów), Wyjątkowa Jednostka 2 pkt (Muszkieter, Wielka Armada)
Słabe gałęzie gospodarki: Sztuki piękne, Magia, Religia, Turystyka

II. Historia

Starożytność
Podobnie jak inni ludzie, Nacjanie są rdzennymi mieszkańcami Sferrum. Dokładny ich rodowód nie jest znany. O zróżnicowanym pochodzeniu świadczą m.in. piśmiennictwo, dialekt, tradycje lokalne, choć w aspekcie fizycznym i mentalnym wszyscy Nacjanie są do siebie podobni. Trudno dziś ustalić, czy podobieństwa te to faktyczna jednorodność, czy ujednolicenie się plemion na drodze tworzenia imperialistycznej ideologii, popartej dążeniami do „czystości rasy”.
Przyjmuje się, że Nacjanie wywodzą się z tej samej linii ludzkiej co Daakarowie, którzy w zamierzchłych czasach zostali wyparci z Nathei przez Nacjan. Sami Nacjanie utrzymują, że są potomkami Tenau, co ma być jednocześnie argumentem na temat wyższości ich narodu nad innymi.

Historia Nowożytna:
W wyniku pierwszych wojen na kontynencie wykrystalizowały się cztery plemiona: Baskarów, Ibargów, Franesków i Keltorian. Walczyły one między sobą o hegemonię i ziemie centralne. Na czoło wysunęli się Baskarowie, reprezentowani głównie przez ród Cirya, objęli oni władzę, a pozostałe plemiona zmuszone zostały do uznania ich za ród panujący.
Wkrótce jednak plemiona zaczęły się rozpadać na rody a ziemie zostały rozdzielone pomiędzy zwaśnione rodziny. Nastąpił kryzys władzy centralnej. Ratunkiem okazały się sojusze zawierane między rodami. Cirya ponownie doszła do władzy i zapanowała niepodzielnie nad Księstwem Nàtei.
Nie wszyscy jednak uznali ich zwierzchnictwo. Rozpętała się krwawa wojna domowa. Spór zakończył się podpisaniem traktatu pokojowego na Wyspie Quarta. Nàtea stała się federeacją zjednoczonych księstw a książę Cirya otrzymał tytuł Arcyksięcia i zwierzchnictwo nad księstwami wasalnymi. Granice, które wówczas wytyczono, z małymi zmianami, przetrwały do dziś.
Smutnym okresem w historii Nàtei była Wielka Zaraza. Dżuma zdziesiątkowała populację. Do głosu doszedł wtedy kult bogini Dharme, kapłani upatrywali w pokłosiu choroby oznak gniewu bożego.
Po przejściu dżumy Nàtea przystąpiła do odbudowy. Kult Dharme został uznany oficjalnie jako religia. Na schyłek tego okresu przypadają rządy Ferdynanda Servantesa Cirya. Aby ukrócić samowolę szlachty, władca obwołał się Arcykrólem oraz nakazał zrzec się wasalom tytułów książąt i zmienił księstwa w hrabstwa.

Wielka Wojna
Nowe karty w historii to przede wszystkim ekspansja na tereny zewnętrzne, zwieńczona Wojną Światową. Trwała ona czterdzieści trzy lata i ostatecznie zakończyła się klęską najeźdźców. 14 Axumela 4345 w Marlui podpisano Porozumienie Dwóch Lądów. Na jego mocy Imperatorowa Rahvenezzelda „Rahven” Cirya zobowiązana została do wypłacenia odszkodowań. Jednak znaczną część zagrabionych dóbr, określonych jako „nabyte w toku działań wojennych”, na mocy tego porozumienia pozostało w dobytku WszechNacji. Mimo tego, iż nie odniosła zwycięstwa w Wojnie Światowej – Imperator Cirya nadal pozostaje potężną monarchinią w świecie Fallathanu.


III. Ustrój polityczny

Imperium Nàtei składa się z szesnastu Hrabstw, niegdyś Księstw,  wywodzących się z rodów nacjańskich. Panuje ród królewski Cirya, władza przekazywana jest z pokolenia na pokolenie, na najstarszego potomka. Od czasów ekspansji poza terytoria Nàtei władca tytułuje się Imperatorem. Otacza się on doradcami, jednak decyzyjność zarówno w polityce wewnętrznej jak i zewnętrznej spoczywa na jego barkach.
Obecnym władcą państwa Nacjan jest Arcyksiężna Rahvenezzelda „Rahven” Cirya, zwana również Imperatorową. Jest ona również zwierzchnikiem sił zbrojnych.

Polityka zewnętrzna
Przede wszystkim od początków Nàteą kierowały podboje. Zostały one okupione heroicznym wysiłkiem wojennym, hektolitrami krwi i potu, ogromnym trudem, planowanym nie w latach, lecz setkach lat. Tak wielki upór, bezwzględność i jednocześnie ofiara życia nie byłyby możliwe bez odwiecznego przekonania o wyższości rasy ludzkiej nad resztą ras rozumnych. Z czasem pojęcie rasy ludzkiej uproszczono do „rasy nacjańskiej”, przyjmując, że tylko ten szczep ludzki jest tym szlachetnym, a sami Nacjanie stali się pionierami fallathańskiej eugeniki. Kaganek nacjańskiej oświaty i myśli technicznej uznano za obowiązkowe i nobilitujące nieść jak najdalej, pokonując opór słabszych i głupszych istot.

Polityka wewnętrzna
Burzliwe walki wewnętrzne między rodami WszechNacji bynajmniej nie ustały wraz z powstaniem Imperium. Poszczególne hrabstwa są byłymi księstwami, zarządzanymi przez stare rody. Walczą one między sobą o wpływy i łaskę Imperatorowej za pomocą licznych intryg, podstępów a nieraz i krwawych bitek. Skomplikowane zależności między rodami są niezwykle płynne, dzisiejszy sojusznik może stać się jutro zaciekłym wrogiem.

Nacjanie na obczyźnie
Na mocy Porozumienia Dwóch Lądów pozwolono zostać na kontynencie Fallath tym Nacjanom, którzy już na stałe związali się z Nową Ziemią i nie chcieli jej opuszczać. Największe ich skupiska znajdują się w Cesarstwie, duża grupa zamieszkuje południową Marluę.

IV. Ważne postacie i Rody

Miano: Rahvenezzelda „Rahven”, herbu królewskiego Cirya
Rasa: Człowiek
Wiek: 84
Profesja: Szlachta
Charakter: praworządny zły
Specjalność: polityka, wojskowość
Zajmowane stanowisko: Imperatorowa Wspólnoty Zjednoczonych Nacji Ludzkich Nàtei
Historia postaci:
Jedyna córka Arcykróla Ferdynanda Servantesa Cirya, objęła po nim władzę zgodnie z prawem, jako prawowita dziedziczka tronu. W 4297 r., mając zaledwie 15 lat, została honorową zwierzchniczką sił zbrojnych. Szybko się okazało, że ze swoich tytułów umie skorzystać w praktyce. To ona przekonała cały dwór królewski do zbrojnego ataku na Fallath. Szybko stała się faktyczną wykonawczynią polityki zagranicznej Nàtei a po śmierci ojca  została pełnoprawną władczynią. Chociaż zamężna (w wieku 20 lat wyszła za mąż za Domènico Gàrçiyę, Arch-Admirała, zwierzchnika królewskiej floty), zachowała swoje nazwisko. Do tej pory para królewska doczekała się pięciorga potomków. Są nimi: Filippo, Rhizzo, Qarmen, Yulitia i Celestina.


V. Hierarchia społeczna i organizacje
Ludność natejska dzieli się na sztywne kasty społeczne:  

Władca
Imperator - funkcja przekazywana na najstarszego potomka rodu królewskiego, wymagane wpływy 65%, ilość stanowisk 1

Dwór królewski
Konsylierzy - doradcy władcy, za pomocą sieci szpiegów, podstępów i intryg zdobywają informacje i wpływy; jeśli doradca jest akurat w łasce władcy, może mieć dość spory wpływ na działania Imperium, wymagane wpływy 50%, szlachectwo, ilość stanowisk 12

Stan Pierwszy: magnateria, admiralicja, hrabiowie, burmistrzowie, Rektor Królewskiej Akademi Kadetów, Arcykapłan Dharme
Hrabia - głowa rodu panującego w danym hrabstwie, zarządza sprawami swoich ziem, wszelkimi dostępnymi środkami zabiega o rangę i wpływy rodu w Imperium, wymagane wpływy 45%, szlachectwo, przynależność do danego rodu, ilość stanowisk 16
Arch-Admirał - główny zwierzchnik Floty Imperium, ma bezpośredni kontakt z Imperatorem, wymagana profesja: kapitan floty, wpływy: 50%, ilość stanowisk 1
Admirałowie - stoją na czele poszczególnych flot, w tym Wielkiej Armady; wszelkie posunięcia wojenne dyskutowane są w ich gronie, admirałowie nie mają bezpośredniego kontaktu z Imperatorem, łącznikiem jest Arch-Admirał, wymagane wpływy 40%, ilość stanowisk 10
Rektor Królewskiej Akademii Kadetów - rektor najważniejszej szkoły w państwie, wymagane wpływy 40%, ilość stanowisk 1
Arcykapłan Dharme - głowa Zakonu Dharme, wybierany w tajnym głosowaniu przeorów wszystkich zakonów na terenie państwa, funkcja jest dożywotnia, wymagane wpływy 40%, ilość stanowisk 1
Burmistrz pryncypialny - urzędnik rządzący w jednym z czterech największych miast we WszechNacji, funkcja nadawana przez hrabiego, wpływy 35 %, ilość stanowisk 4 (Nàtea, Clariticio, Gorozza, Trinitacio),

Stan Drugi: szlachta, bogate mieszczaństwo, zamożna inteligencja, wojskowi, szanowani urzędnicy, magowie akademiccy, przeorowie zakonów, rektorzy większych szkół, bogaci kupcy, mistrzowie cechów, kapitanowie floty
Naczelnik Królewskiego Więzienia - funkcja nadawana przez samego Imperatora, zawiaduje więzieniem na Wyspie Owalnej, wymagane wpływy 40%, ilość stanowisk 1
Dyrektor Biblioteki Królewskiej - stoi na czele nie tylko największego księgozbioru w Nacji, do jego zadań należy również szerzenie propagandy, wymagane wpływy 40%, ilość stanowisk 1

Stan Trzeci: cała reszta, kupcy, uboższa szlachta, pospolici urzędnicy, rzemieślnicy, nauczyciele, szeregowi duchowni i wojskowi, artyści, chłopi

Niewolnicy (nie posiadają żadnych praw, ale zwyczajowo są dobrze traktowani)

Margines społeczny: przestępcy, żebracy, włóczędzy, upośledzeni, kalecy, sieroty

Organizacje:
Królewska Akademia Kadetów - pospolicie zwana po prostu Akademią, znajduje się w stołecznej Nàtei. Przyjmuje ona tylko najzdolniejsze dzieci. Posłać córkę czy syna można do niej już jako sześcioletnie dziecko, choć średni wiek przyjęcia to dziesięć lat. Młodziutki kandydat staje przed specjalną komisją, która bada jego fizyczne i psychiczne zdrowie oraz poziom dobrego wychowania. Jeśli jest wierzącym, odpowiada dodatkowo przed drugą komisją, złożoną z zakonników. Uczniowie pełnią służbę jako tzw. scothe, uczniowie-rekruci, w ramach nauki. Akademia jest bezpłatna, dość częstym jednak obyczajem wśród szlachty jest „przepychanie” potomków za sutą opłatą. Tylko ukończenie Akademii (dziesięcioletniej) gwarantuje służbę w Królewskiej Marynarce Wojennej.
Zakon  Dharme - zakon jedynej dopuszczalnej religii w tym zlaicyzowanym państwie. Dharmici zyskali na znaczeniu zwłaszcza w ostatnich czasach, ponieważ sama Imperatorowa jest wyznawczynią bogini, nie mieszają się otwarcie do polityki, ale często są fundatorami szkół, wpływając tym samym na wychowywanie nowych pokoleń. Na czele Zakonu stoi Arcykapłan.

VI. Prawo i zasady

Prawo:
Tradycja prawna
Społeczność Nacjan bywa z zewnątrz określana jako barbarzyńska i zbrodnicza. Sami Nacjanie własne „zbrodnie” nazwaliby egzekwowaniem prawa. To specyficzne podejście wynika głównie z ekspansywności tego narodu oraz przekonaniu o wyższości  nad innymi. Przetrwają najsilniejsi, słabsi zginą. Wpisanych w historię krwawych walk bratobójczych, zamachów stanu i mordów Nacjanie nie tylko się nie wstydzą, ale i z dumą opowiadają o najbardziej kontrowersyjnych personach w dziejach ich rodu. Życie „niepełnowartościowe”: w słabości, w niewoli czy kalectwie – nie jest potrzebne, lepiej poświęcić je, by cały naród nie musiał dźwigać niedołęgów na swych barkach. Pojedyncza osoba to trybik tej samej, sprawnie funkcjonującej machiny opartej o wojskowy dryl i posłuszeństwo prawu. Właśnie w takiej surowości widać, że w istocie Nacjanie szanują życie swoich obywateli. Nàtea nie ceni życia dla niego samego, przez wzgląd na prawa naturalne czy umowę społeczną; życie jest zasobem, materiałem dla tworzenia lepszego społeczeństwa. Egzystencja jednostki służy egzystencji zbiorowej.

Niewolnictwo
Może się wydać interesującym fakt, że niewolni stoją wyżej nad wolnymi, choć ubogimi i wyklętymi. Traktowani są jak kosztowne dobro. Każdy niewolnik jest rejestrowany przez państwo, jego status i przynależność do konkretnego właściciela są poświadczane na piśmie. Właściciel zobowiązuje się do utrzymywania swoich niewolnych w zdrowiu i czystości, by nie szerzyć chorób. Niewolnika jego pan może w dowolnej chwili zabić, jednak zobowiązany jest do zgłoszenia tego faktu organom najbliższej władzy. Chociaż władza pana nad niewolnikami jest pełna, obowiązują zwyczajowe standardy traktowania takiej służby: tak jak pełni właściwie swą funkcję odpowiednio karmiony i czyszczony koń, tak dobry niewolnik nie może być bity czy poniewierany, bo odbije się to na jego pożyteczności, więc i statusie właściciela. Wielu zdesperowanych ludzi na pograniczu nędzy dobrowolnie zostaje niewolnym, by polepszyć swój los. Także skazańcom udaje się często uniknąć stryczka, jeśli w niewolę weźmie go wpływowy szlachcic czy mieszczanin.

Długi
Bycie dłużnikiem uchodzi wśród Nacjan za hańbę. Mimo rozwiniętej bankowości, wciąż żywią oni sentyment do starej tradycji, każącej płacić jedynie gotówką lub inną formą dóbr uznanych za szlachetne. Zaciąganie kredytu to ostateczność. Osobliwością jest oddawanie się w niewolę jako forma spłaty długu. Przepisy takiej formy zwrotu długu są drobiazgowo regulowane przez prawo.

Główczyzna
Ważną rolę odgrywa nie tylko kodeks prawny, ale i prawo zwyczajowe. Do dziś zachowała się tradycja główczyzny: za najcięższe zbrodnie każdy krewny sprawcy musi wypłacić rodzinie ofiary zadośćuczynienie w wysokości zależnej do stopnia pokrewieństwa ze sprawcą. Stanowi ono przysłowiowe umycie rąk, jest sygnałem, że prawowici obywatele Nàtei odżegnują się od swojej czarnej owcy i nadal są z nich poważni partnerzy, w stosunkach politycznych, handlowych, międzyludzkich.

Kary:
Kary są niezależne od stanu społecznego skazanego. Za gwałt, morderstwo, dezercję i zdradę państwa zawsze wymierzana jest kara śmierci. Przestępców tropi się latami a wyroki nigdy nie ulegają przedawnieniu.
Te same czyny na wojnie nie są przestępstwem. Zdobywca pisze historię i ma prawo do łupu, wszystko, co da się posiąść i wykorzystać: ludzi, zwierząta i dobra materialne.
Zbrodnie przeciw Nacji, czyli uprawianie magii innej niż dopuszczalna czarnoksięska, wyznawanie religii innej niż kult Dharme, zanieczyszczanie rasy (czyli spładzanie potomków z obcymi), szerzenie jakichkolwiek nieprawomyślnych herezji jest zazwyczaj okazją do organizowania widowiskowych procesów. Wyrokami są zazwyczaj wywłaszczenie (w wypadku możnych), dożywotnie więzienie a czasem również kara śmierci.
Kradzież karana jest wieloletnim więzieniem, zniszczenie mienia wysokimi karami pieniężnymi (przekraczającymi nieraz wielokrotnie wartość rzeczy zniszczonej).
Za pojmanie cudzego niewolnika odpowiada się jak za kradzież inwentarza.
Za okaleczenie czy oszpecenie go  jak za zniszczenie mienia.


VII. Kultura i obyczaje

Wygląd
Zarówno mężczyźni, jak i kobiety odznaczają się proporcjonalną, wyraźnie muskularną budową ciała i wysokim wzrostem, u kobiet od 165 cm, u mężczyzn zaś od 180 cm. Osoby tylko trochę niższe są już uznawane za gorsze a drobna sylwetka  za cechę negatywną, oznakę charłactwa, brzydoty i słabego zdrowia.
Takie cechy i takie normy wyglądu to nie przypadek. Przez stulecia Nacjanie dążyli bowiem do uzyskania jak największej czystości krwi i jak najlepszych cech w narodzie. Ze szczególnym pietyzmem kojarzono małżeństwa, dbano o właściwie odżywianie i hartowanie dzieci a słabe i chore noworodki zabijano.
Skóra Nacjan jest najczęściej jasnobrązowa. Oczy mają przeważnie piwne lub zupełnie czarne, rzadko zielone, włosy ciemnobrązowe i czarne, nigdy jasne. Często występuje charakterystycznie zakrzywiony nos z garbkiem (tzw. krogulczy) u mężczyzn i pełne wargi o sercowatym kształcie u kobiet.

Moda
Męski ubiór nie może obejść się bez kapelusza z szerokim rondem, zazwyczaj zdobionym piórem drapieżnego ptaka. Koszule z szerokimi rękawami, zwężane przy nadgarstkach koronkowymi mankietami. Pikowane kamizele, bufiaste pludry zakładane na obcisłe pończochy. Szerokie koronkowe kołnierze, buty z klamrami i ostrogą, zwykle zakończone w szpic. Całości dopełniają ciężkie sygnety. Włosy układane są w loki i fale bądź spinane w kucyk. Znakiem dobrego smaku jest wąsik, najlepiej cienki, szytwny, wywijany na brzegach oraz krótka, kozia bródka.
Ubiory kobiece są wytworne i dosyć przeładowane. Mocno wydekoltowane suknie sięgają ziemi. Szyję otacza wysoki, kryzowy kołnierz. Na sztywnych konstrukcjach mocuje się upięcia, tiurniury i fałdy. Kolory podkreślają ciemną karnację Nacjanek: nosi się więc biel, żółć, jasną zieleń czy ognisty pomarańcz. We włosy panie wpinają bajecznie kolorowe kwiaty. Matrony często zakładają czerń, uznawaną za wykwitną; noszą ją też damy dworu i sama Imperatorowa. Wśród mieszczek powszechnie nosi się czepce. Szlachcianki zakładają je tylko z rzadka, zastępując je zdobnymi siateczkami i opaskami z aksamitu. Chętnie noszą także, podobnie jak mężczyźni, kapelusze, zarówno te męskiego kroju, jak i zupełnie fantastyczne w kształtach i kolorach. Używa się przesadnie wielkiej ilości ozdób i dodatków, w myśl zasady: więcej znaczy lepiej.
Nie można nosić piór kruków i innych czarnych ptaków; te, jako symbole państwa i władzy książęcej, przynależą jedynie rodzinie królewskiej. Jedynym wyjątkiem jest tu ród Cortèz.

Rody
Nazwy rodów to jednocześnie najpopularniejsze nazwiska nacjańskie i nazwy hrabstw. Nie każdy Cirya jest jednakże „tym Ciryą”. Szlachta pilnuje czystości krwi i odcina się od plebejskich krewniaków. Zdarza się fałszowanie metryk i kupowanie szlachectwa, lecz są to sporadyczne przypadki, ścigane zresztą przez prawo. Z drugiej strony, często dochodzi do uszlachcenia tych Cirya, Gàrçiya czy Cortèz, którzy dorobili się fortun i wpływów, nie mając arystokratycznego rodowodu. Stąd też mianem rodu określa się wspólnie: rodowitą szlachtę, podzieloną na odłamy herbowe (np. Cirya Natejscy Herbu Królewskiego, Cirya Herbu Biały Kruk, itd.), szlachtę z nadania tytułu oraz protegowanych rodu o tym samym nazwisku, będących jednak np. mieszczanami. Cortèz, Cirya czy Gàrçiya to także zbiorowa nazwa ludności z danego hrabstwa (gdzie Hrabią jest zwykle najzamożniejszy i najbardziej znaczący szlachcic o takim nazwisku). Zwykle, określając swój rodowód, podaje się nazwisko wraz z miejscem zamieszkania, w formie konstrukcji: Rahvenezzelda Cirya de Nàtea Herbu Królewskiego, Petita Novales de Giorgiosa, herbu Srebrne Ostrza, itd.

Wierzenia
Zlaicyzowane społeczeństwo Nacjan uznaje za prawomyślną i legalną jedyną tylko religię: kult Dharme, w pełni tolerowany przez ateistyczne dotychczas rządy, ostatnio zaś zyskujący coraz większe wpływy, z uwagi na fakt, iż gorliwą wyznawczynią Dharme jest sama Imperatorowa.
Mówiąc w skrócie, Dharme czczona jest jako pramatka ludzi i wcielenie mądrości. Dobre relacje między ateistami a wierzącymi biorą się prawdopodobnie ze styczności poglądów: wiara w rozwój absolutny i poglądy bliskie teozofii często charakteryzują ateistów a naukę nazywa się Nauką lub Panią, nie czcząc formalnie żadnego boga. Z kolei zaś Dharme patronuje akurat tym sprawom, które są nacjańską obsesją: postępowi i ludzkiej dominacji.
Najczęściej przedstawia się ją  po prostu jako szczególnej urody Nacjankę z różnymi atrybutami, zależnie od lokalnych tradycji. Panuje tutaj dość spora dowolność. Prawo do jej wsparcia posiada każdy człowiek. Przynajmniej w teorii, bo brak wśród wizerunków bóstwa Dharme-szpitalniczki czy czuwającej nad dziećmi lub uzdrawiającej ślepca. Zresztą Nacjanie nie wierzą w „boskość” w takim sensie, jak niektórzy inni Fallathańczycy; nawet ponad Dharme stoi los: kiedy umrze Dharme, skończy się świat, ma żyć podobno milion lat i umrzeć. Nacjanie uznają ponadto, że nie naprawia ona spaczonego i zepsutego, tak jak nie psuje solidnego, nie jest miłosierna, nie wspiera słabych, leniwych i głupich, a jej pomoc to raczej wyposażenie hołubionej rasy ludzkiej w najlepsze cechy niż prowadzenie za rękę.

Edukacja
Szkolenie wojskowe jest obowiązkowe. W całej Nàtei funkcjonują tzw. szkoły kadetów. Ich program jest niejednolity, zależy bowiem od pomysłów i zasobności kieszeni fundatora – a tym może być hrabstwo, osoba prywatna czy zakon Dharme. Wszystkie mają jednak wykształcić Nacjanina, który potrafi wykonać kilka podstawowych sztychów szpadą, celnie wypalić z muszkietu, oskórować zwierzynę czy sprawnie użyć noża. Kładzie się nacisk na zdobycie praktycznych, technicznych umiejętności, a poza tym nie ingeruje (ze strony władz) w nauczanie, dbając jedynie o wykształcenie na „zdrowych” dla umysłów tekstach i uchronienie młodzieży przed byciem niezaradnym. Nawet arystokraci pilnują, by dziecko miało fach w ręku, mimo posiadania herbu. Niektóre ze szkół są płatne, inne funkcjonują na zasadzie fundacji czy prywatnej inicjatywy. Pozorne niedbalstwo i prymitywizm w podejściu do wykształcenia istotnie związane jest z pragmatyzmem, w myśl którego nie należy uczyć „rzeczy zbędnych”. Nauczanie w przeciętnej szkole kadetów nie trwa dłużej niż pięć lat. To, co potrzebne, rzemieślnik zdobędzie jako syn ojca i uczeń, a potem czeladnik u mistrza. Bogatsi młodzi Nacjanie pobierają niezależne wykształcenie domowe, nauczani przez prywatnych bakałarzy. Szkoły kadetów są rozmieszczone nieregularnie, a drapieżna mentalność nacjańska, każąca ugrać, ile to możliwe przed innymi, nakłada wybór: posłać potomka do gorszej (uboższej szkoły) z węższym programem lub ekskluzywnej, np. pod patronatem hrabiego. Szczyt marzeń stanowi pod tym względem Królewska Szkoła Kadetów, pospolicie zwana Akademią.

Święta i obrzędy
Sfera obrzędowości nie jest u Nacjan, mimo ich wielkiego przywiązania do tradycji, zanadto rozwinięta. Wynika to z pragmatyzmu i specyficznego podejścia do religii. Obchodzone są:

Święto Ludzi - drugiego dnia Festyara

Święto Wojny i Krwi - połączone z paradami wojskowymi, turniejami i walkami, w Dniu Przesilenia Letniego

Święto Męstwa - 9 Asvarba,  organizuje się różnorakie popisy sprawności fizycznej wojowników, drwali, cieśli, zapaśników i wszystkich „silnorękich”, skoki przez ogień i popisy drużyn tańca flãmmo.

Święto Nàtei - obchodzone w urodziny władcy, główne święto państwowe, wtedy też obchodzi się Dzień Bogini Dharme, najczęściej związany z hucznymi zabawami na wodzie. Okręty łączy się wówczas z mniejszymi statkami i zupełnie małymi łódeczkami w jeden wspólny „dom wodny” za pomocą łańcuchów i lin. Rokrocznie Nacjanie starają się bić rekord podpiętych jednostek. Obchody zwykle przeciągane są do tygodnia. Urządza się wówczas odświętne polowania. Część zwierząt zostaje oddana zakonnikom Dharme na ofiarę. Odczytywane są prace naukowe, przedstawiane wynalazki, a najlepsi rusznikarze prezentują – wyjątkowo w tym dniu! – swoje dzieła na wielkich jarmarkach, robionych w stolicy każdego hrabstwa. Normalnie broń tego typu, najlepszego sortu, trafia do elitarnych jednostek, w tym zaś szczególnym dniu każdy obywatel może ją zakupić – choć zazwyczaj za niebotyczne sumy.

Magia
Jedyną magią dozwoloną i praktykowaną we WszechNacji jest czarnoksięstwo, szczególnie rozpowszechnione wśród członków Zakonu Dharme. Używane jest ono powszechnie do wykonywania artefaktów rodowych. Są one pieczętowane silnymi klątwami. Wykonanie ich jest trudne i żmudne, opiera się na tzw. rytuałach krwi, którą naznacza się przedmiot. Krew, pobrana od najznamienitszych członków rodu, jest zazwyczaj łączona z zachowaną krwią lub innymi szczątkami najstarszego przodka. Takie artefakty stosowane są do sprawdzania kogoś, kto deklaruje się jako członek rodu. Fałszywy krewniak ginie, popada w obłęd czy też np. traci wzrok.
Również słynna nacjańska broń palna zabezpieczana jest za pomocą klątw krwi, powodują one u osoby innej niż właściciel rany na rękach czy samoistny wystrzał, a także rozpadanie się muszkietów i pistoletów poza bliskim kontaktem z właścicielem. To dlatego zdolne rasy Fallathanu, jak gnomy czy krasnoludy, nie zdołały rozpracować tajników sekretnego oręża wroga.
Niedozwolona, ale praktykowana w niektórych zakątkach Nathei jest nekromancja (Zorya).

Sztuka
Sztuka we WszechNacji nie jest zbyt ceniona. Artystów powszechnie uważa się za nic nie wartych leni, hochsztaplerów i pasożyty społeczne. Chyba że ich fach jest choć trochę praktyczny.  Wyjątkiem od reguły są tancerki flãmmo, tańca narodowego Nacjan – traktowane z czcią, jak prawdziwe damy.


VIII. Terytorium
Imperium Nàtei zajmuje kontynent na południu Fallathanu, zwany Nathea. Przez środek głównego lądu przebiega pasmo górskie, oddzielając od siebie ziemie wschodnie i zachodnie. Na zachodzie na Morzu Chabrowym znajduje się Wyspa Owalna.
Cały kontynent jest dość gęsto zalesiony z wyłączeniem terenów nadmorskich oraz wielkiej pustyni na wschodzie, Pustyni Hełmowej.
Klimat jest ciepły. Żyzne gleby, lasy i bogate w ryby jeziora występują głównie w części zachodnio-południowej Nathei. Na północy klimat jest bardziej umiarkowany, ale najbardziej wysunięty na północ kraniec lądu pokryty jest Małym Lasem Nadmorskim, nazywanym nacjańskim rogiem obfitości. Wiele znajdujących się tu gatunków jest endemicznych a wielka różnorodność gatunków drzew, grzybów, ziół, ptaków, owadów i zwierząt przyprawia o zawrót głowy. Północno-wschodnie tereny są najdogodniejsze do uprawy winorośli. Na wschodzie klimat jest gorętszy, suchszy, ziemie mniej urodzajne, lasy przechodzą w trawiaste równiny, na których hoduje się konie. W części wschodniej znajduje się też Wielka Pustynia Hełmowa zamieszkana przez egzotyczne pustynne bestie. Na południu kontynentu są najlepsze warunki do hodowli, zwłaszcza owiec. Tylko najwyższe szczyty górskie są pokryte śniegiem, przez cały rok, niezależnie od pór roku. W środkowej części lądu znajdują się liczne kopalnie, zwłaszcza w części południowej. Złoża są różnorodne, ale wydobywnictwo skupia się głównie na rudzie żelaza oraz ołowiu.

Terytorium Imperium podzielone jest na 16 hrabstw:
Alvarèz
 Càltoni
Cirya
Clarissi
Cortèz
Dax
Dominguez
Gàrçiya
Gõnsalez
Ludrigo
Madriguez
Novales
Ramirez
Sanchez
Triquez
Zorya

Ważniejsze miasta:
Nàtea (Cirya) - stolica
Clariticio (Clarissi)
 Gorozza (Gõnsalez)
Trinitacio (Triquez)

Lokacje:
Pustynia Hełmowa
Szczyty Czterej Bracia
Wyspa Quarta na jeziorze Boveno
Główne Więzienie Królewskie na Wyspie Owalnej
Królewska Biblioteka Grodzka w Nàtei
Królewska Akademia Kadetów w Nàtei


IX. Armia
Honorowym zwierzchnikiem sił zbrojnych WszechNacji jest Imperator.
Podstawą nacjańskiej armii jest flota. Na czele stoi Admiralicja, stopnie oficerskie to Komandor, Kapitan, Porucznik; podoficerskie: Bosman, Bosmanmat, Mat oraz Gardemaryn. Umiłowanie floty we WszechNacji przejawia się też tym, że stopnie wojsk lądowych zaczerpnięte są z marynarki.

Jednostki zwykłe:

Nazwa: Guerdier
Uzbrojenie:
- Broń proca, szpada, nóż
- Pancerz zbroja skórzana, kapalin
Opis: Specjalnością guerdierów jest broń miotana, zwłaszcza taka, której pociski podpala się, by tym samym zwiększyć obrażenia oraz popłoch w szeregach wroga. W zwarciu najchętniej walczą szpadą, noże są tylko do dobijania rannych.

Nazwa: Dagar
Uzbrojenie:
- Broń sztylet, nóż, czasem również pistolety
- Pancerz przeszywanica skórzana
Opis: Żołnierze do tej jednostki werbowani są zazwyczaj z niższych warstw społecznych, głównie o dość podejrzanej przeszłości. Znani są ze swego okrucieństwa, brutalności i braku litości nie tyle dla przeciwnika, co niewinnej ludności. Zajmują się chętniej łupieniem okolicy niż prawdziwą walką. Jeśli jednak już do niej dojdzie potrafią być bardzo niebezpieczni, ponieważ to mistrzowie krótkiej broni białej. Wielu z nich potrafi walczyć sprawnie dwoma sztyletami naraz. Idealni do walki w zwarciu z mało opancerzonymi jednostkami wroga, zasadzek, zwiadu.

Nazwa: Ekwitador
Uzbrojenie:
- Broń pistolety, szpada
- Pancerz przeszywanica skórzana często zdobiona kolorowymi szarfami , kapalin
- Wierzchowiec koń
Opis: Wyśmienici jeźdźcy wywodzą się głównie z Madriguezów od dziecka obznajamianych z jazdą konną, stąd oddziały Ekwitadorów składają się najczęściej z członków tego rodu, wpływa to niebywale na lojalność a tym samym skuteczność tej jednostki. Potrafią świetnie strzelać w pędzie z grzbietu konia. Są również niezgorszymi szermierzami.

Nazwa: Arker
Uzbrojenie:
- Broń łuk lub kusza, czasem także pistolet
- Pancerz przeszywanica skórzana, kapalin
Opis: Oddziały Arkerów są jednostką jeszcze sprzed wynalezienia muszkietu, pozostały jednak w armii nacjańskiej nie tylko z sentymentu. Wyćwiczeni w strzelaniu do ruchomych celów trzymają się zawsze z tyłu oddziału, ich zaletą jest to, że potrafią szybciej oddać następny strzał niż wyposażeni w broń palną żołnierze.

Jednostki specjalne:

Nazwa: Muszkieter
Uzbrojenie:
- Broń muszkiet, długa broń palna ładowana od lufy, amunicją są ołowiane kule, niekiedy zakończony bagnetem, jeśli muszkiet bez bagnetu, dodatkowo szpada
- Pancerz dwurzędowy, często bogato wyszywany kaftan z usztywnianym kołnierzem i mankietami, jedynymi elementami ochronnymi są zaledwie napierśnik i hełm typu kapalin
Opis: Taktyka walki na odległość, połączona z umiejętnym zastraszaniem wroga „magicznymi kulami”, nie wymaga ciężkiego rynsztunku. Charakterystyczne dla tej jednostki jest otwarte, frontowe, wręcz „dżentelmeńskie” starcie, gdzie po wymianie salw następuje szarża na wroga z bagnetami; wraz z odpowiednim „duchem wojny”, który wyraża się w odpowiednich komendach, okrzykach i pieśniach wojennych. W oddziałach muszkieterów panuje bezwzględna lojalność wobec współtowarzyszy broni.

Nazwa: Wielka Armada
Uzbrojenie:
- Broń działa okrętowe, ładowane kulami armatnimi, na wyposażeniu załogi znajdują się też muszkiety, pistolety, szpady i noże
Opis: Jest to elitarna jednostka floty, na którą składa się dziesięć najlepszych okrętów, posiadających najlepsze uzbrojenie a ich załogi składają się wyłącznie z wybitnych absolwentów Królewskiej Akademii Kadetów. Szybkie, zwrotne fregaty są postrachem mórz, uzbrojone w działa na obu burtach. Taktyka walki polega na bocznym ustawieniu się do przeciwnika, ostrzale z armat oraz muszkietów a następnie abordażu.


Autorzy:
Anqetrix (na podstawie zebranych źródeł fabularnych gry),
Nutmeggy (na podstawie projektu Anqetrix)
Hymn: Ghurim

Powiązane wieści:

Nowy Początek - 23-02-2012
Podpisanie traktatu pokojowego między Nacją a państwami biorącymi udział w Wojnie światowej.
Imperatorka Nacji wraz z wybranymi wyrusza w podróż motywowaną objawieniem bóstwa.

Artykuły w kategorii:

Nazwa Artykułu Przeglądano Ostatnia modyfikacja
Hrabstwo Gàrçiya 936 12-06-2016

Wróć do strony głównej