[O] Srebrne Jezioro (Vatn’silfra)

Przeglądano 1369 razy

1. Położenie lokacji: Amarth, Veneficia

2. Opis lokacji:
Na wszelkich ziemiach znanego świata nie ma miejsca tak niezwykłego i tajemniczego jak Srebrne Jezioro. W wiecznie okrytej śniegiem dolinie znaleźć można gigantyczne jezioro od niezliczonych tysiącleci zamknięte w lodowych okowach. Z trzech stron otaczają ją sięgające nieba szczyty Gór Południowych, z jednej Daegor.
Na północnym brzegu znajdują się ruiny pradawnego pałacu królewskiego oraz otaczających go zabudowań, których czas świetności minął wieki temu. Po przegranej Signisa, ostatniego władcy z rodu Noor, miejsce to odeszło w zapomnienie, pozwalając tutejszej magii działać.
Większość powierzchni jeziora skuta jest lodem, jednak zdarzają się na nim pęknięcia i wyrwy jakoby jakieś ogromne, podwodne stworzenia wynurzały się z lodowatej otchłani, by zaczerpnąć powietrza. Możliwe, że jest to po prostu spowodowane zmiennymi prądami pod powierzchnią i zawirowaniami, choć nikt nie wyklucza istnienia niezwykłych stworzeń zamieszkujący ten zagadkowy akwen. Podobno w rękach Zakonu Wiedzy znajdują się bardziej namacalne dowody, niż zwykłe zeznania świadków. Wielu badaczy jeszcze za życia Massvary aż do czasów współczesnych podejmowało próby poznania natury Vatn’silfry (jak nazywają jezioro tubylcy), jednak wciąż nie odkryto nic pewnego. Mawia się, że obecna tu magia, żyje własnym życiem.

3. Historia lokacji:
Nikt nie zna czasu ani przyczyn zamarznięcia Srebrnego Jeziora. Wedle ludowych przekazów miejsce to było takim od zarania dziejów. Amarthyjskie mity natomiast głoszą, że spoczywa tu martwa Khætívrja, bestia z początków czasu strzeżona przez wypłakane oczy lodowej bogini, Sare, i gdy jezioro odmarznie, uwalniając stwora, będzie to zapowiedzią niechybnego końca świata.
Ponad półtora millenium temu u brzegów Jeziora osiedlił się ród Noor, z którego pochodziło troje najpotężniejszych władców tej krainy. Już wtedy geneza lodowej natury Vatn’silfry ginęła w zamierzchłej przeszłości. Przez wieki dumna twierdza z białego kamienia wyrastała spośród śniegów, odbijając się w lustrzanej tafli. Mawia się, że Srebrne Jezioro pamięta te mury z czasów ich świetności i raz do roku, nocą, dostrzec można na jego powierzchni ich reminiscencję. Podobno dostrzec można także cień Massvary wpatrzony w skutą lodem otchłań.
Wedle wzmianek kronikarzy, władczyni przybywała tu w poszukiwaniu odpoczynku oraz przed podjęciem ważnych decyzji. Stawała wówczas na tarasie i godzinami spoglądała w lodową taflę, szepcząc coś tak cicho, że nawet osoba stojąca w pobliżu niej nie była w stanie nic dosłyszeć. Ten sam zwyczaj odziedziczył po królowej jej syn, Estnaer, kolejny władca Amarth, oraz jego syn, Signis. Powiada się, że sam Zamieć przyszedł na świat u brzegów lub, wedle wersji niektórych dziejopisów, na wysepce na jeziorze i dzięki mocy tego miejsca uzyskał on tak nieprawdopodobną potęgę.
Współcześnie miejsce to wabi istoty magiczne i poszukujących natchnienia magów. Sporadycznie pojawiają się tu także poeci oraz szukający swego końca desperaci. Niewiele stworzeń zdoła jednak dotrzeć na miejsce, mając przeciwko sobie surowy, nawet jak na amarthyjskie realia, klimat i sporą ilość nieprzyjaźnie nastawionych bestii.

4. Lista mieszkańców/NPC, którzy ją zamieszkują: brak

5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać:
Fauna:
żernik, wetnera, setra, savrir i pazurznica.
Flora:
mirt biały, kvierta, pstrzyca, varik

Autor: Ahrimaar

Wróć do strony głównej