Romen-Dor

Przeglądano 5015 razy

I. Nazwa i metryka

Pełna nazwa kraju: Republika Romen-Dor
Nazwa zwyczajowe i lokalne: Romen-Dor, R-D (skrócona forma w piśmie, występująca np. na pieczęciach i zwojach)
Dewiza: Wolność i Braterstwo.
Stolica: Utopia               
Herb:

Godło przedstawia płonące oko. Czuwające nieustannie, czyste i wyraźne, tak jak świat, który postrzega - bez mgły zdrady i zasłon pozorów. Płomień, który towarzyszy oku, jest wiecznym ogniem oczyszczenia i wolności, rozświetlającym ciemność i palącym wroga samym spojrzeniem.



Nowa flaga Romen-Doru pojawiła się na sztandarach Legionów po upadku Imperium Daakarów. Skrót SPQR oznacza w języku weleńskim: Senat i Naród Romen-Doru, mający przypominać nieprzyjaciołom, że wolny Romen-Dor nigdy nie podda się obcej niewoli i od teraz na zawsze dziać się będzie wola ludu.

Hymn:

O Romen-Dor, Coyu Minor!
O Romen-Dor, Coyu Minor!
Yu condemu so ceirien,
Sectatore suo tiri.
N'astra pa nantora,
Cantica suno r'ha.
Romenodor Com Minor!
    
O Romen-Dor, Tobie Chwała!
O Romen-Dor, Tobie Chwała!
Otwórzmy swe serca,
Niech usłyszy szyderca.
Wolności chrzest,
Braterstwo po życia kres.
Romendorczycy, Chwała Wam!



Ustrój: Republika
Charakter:  praworządny neutralny
Panteon Bóstw: politeizm
Liczba Ludności: 3,5 miliona, w tym:
53% Ludzie
30% Elfy
8% Centaury
5% Driady
3% Hobbity
1% Inne
Silne gałęzie gospodarki: Mury miejskie, Rozwinięte rybołówstwo (owoce morza, perły) i rolnictwo (kawa, zioła), Produkcja drewna (machiny oblężnicze), Rozwinięta produkcja x2 (pergamin, wino, jedwab, mikstury), Magia, Wyjątkowa jednostka x2, Większy rynek wewnętrzny
Słabe gałęzie gospodarki: Turystyka, Górnictwo (złoża i metalurgia), Rekreacja (karczmy, domy publiczne), Sądownictwo


II. Historia

Historia Romen-Doru sięga 476 roku, kiedy to w Cesarstwie doszło do emigracji Leśnej Straży, Zakonu Rycerskiego Utopistów oraz mieszczan i kupców na wschód. Doszło do tej wędrówki przez ogromnie niezadowolenie ludności, które nieustannie rosło w wyniku niejasnej polityki Cesarza, opartej na oszustwach, krętactwach i wyzysku. Społeczności te zawiązały ze sobą unię i stworzyły państwo Romen-Dor. Wyznaczono granice państwa, Triumwirat Romen-Doru (Villquar Er`Rhun, Maho Er`Rhun, Ras D`Saris) podpisał Deklarację Niepodległości i zaczęto tworzyć nową rzeczywistość. Daleko na wschodzie nad brzegiem Morza Wielkiego, powstała stolica Utopia, centrum ludzkiej cywilizacji i jedyny godny konkurent Cesarstwa Vanthii.  Leśna Straż osiedliła się w otaczających miasto lasach Dol Velen. Tam,  zbudowała własne osady z głównym ośrodkiem elfickiego społeczeństwa w Duen Canell (Miejscu Dębu) gdzie do dziś rośnie najstarsze drzewo w krainie, prastary Hen-Hraval (Stary Król). Taki dwupodział przestrzenno-kulturowy przetrwał aż do dnia dzisiejszego.
Rozwój państwa przerwała wojna z barbarzyńskim Imperium Daakarów. Utopia podobnie jak i inne miasta cywilizacji Fallathu została doszczętnie zburzona. Leśna Straż zaszyła się głęboko w lasach. Używając elfickiej magii, zamaskowała swe leśne osady, miejsca kultu oraz enklawy szczególnie cennej fauny i flory. Po niemal trzech tysiącach lat Imperium Daakarów rozpadło się a Strażnicy Lasu znieśli chroniące ich zaklęcia i na podstawie ocalałych ksiąg oraz wiedzy przekazywanej z pokolenia na pokolenie odtworzyli dawną Republikę Romen-Doru. Natura odbudowała się najszybciej. Lasy Dol Velen w dużej części przypominają te sprzed czterdziestu wieków, lecz spuścizna po Zakonie Utopistów przepadła na zawsze. Dzisiejsza Utopia aspiruje do poziomu swej starożytnej poprzedniczki chociaż nie leży w tym samym miejscu.
Nie dane było mieszkańcom Romen-Doru długo cieszyć się spokojem . Po raz kolejny w krótkim czasie musieli zmierzyć się z nowym wyzwaniem. Potężna flota Imperium z dalekiego południa zwanego Natheą przybyła na kontynent. Reptilia padła jako pierwsza zmuszając zwaśnione dotąd kraje do współpracy. Mimo wspólnych wysiłków państw Fallath,  flota cesarska została zmiażdżona i rozpoczęła się wieloletnia okupacja. Armie Nacjan posuwały się z zachodu i południa zostawiając za sobą spaloną ziemię. Romen-Dor z racji jego położenia ominęły najcięższe walki, jednak nie obyło się bez stawienia czoła przeciwnikowi. Po bohaterskich, heroicznych dokonaniach Strażników Lasu i Legionistów udało się odeprzeć atak na Romen-Dor. Armia jednak nie spoczęła na laurach, lecz pospieszyła z pomocą do Solinde. W wyniku odniesionych tam obrażeń zmarł jeden z członków Triumwiratu: Isengrim. Jego miejsce zajął Marcus Cavellius. Po walkach, wyczerpujących obie strony konfliktu podpisano Porozumienie Dwóch Lądów. Gdy sytuacja na kontynencie się uspokoiła Republika rozpoczęła budowę nowej floty wykorzystując otrzymane od Nacjan w rekompensacie sadzonki niezwykłej odmiany dębu.


III. Ustrój polityczny

Przez początkowe lata istnienia Romen-Doru, jako organ władzy funkcjonował Triumwirat gdzie trzech najwyższych arystokratów sprawowało całkowitą władzę. Głosem Ludu było zgromadzenie najznamienitszych obywateli – Senat. Po dziesiątkach lat władza została przekazana w ręce Senatu kierowanego przez Pierwszego Senatora (Princeps Senatus), a Romen-Dor stał się Republiką.
Najwyższą władzę w państwie sprawuje Triumwirat, posiadający pełnię władzy wykonawczej z wyłączeniem kompetencji przyznanych Senatowi.
Senat Romen-Doru jest organem ustawodawczym, składającym się z ludzkich obywateli stolicy, należących do arystokracji. Senat ratyfikuje decyzje Triumwiratu dotyczące kwestii wojny i pokoju, gospodarki oraz polityki zagranicznej. Poza tym posiada władzę wykonawczą w zakresie ochrony miasta, remontów, budowy dróg, lokacji nowych osad, a także bieżących spraw administracyjnych. Uchwały Senatu w pozostałych sprawach są przedkładane na ręce Triumwiratu i do niego należy ostateczne ich przyjęcie lub odrzucenie.
Senat zyskał na znaczeniu ciągu ostatnich dekad, umacniając republikański ustrój na terytorium Romen-Doru.

Polityka zagraniczna:
Romen-Dor utrzymuje ciepłe stosunki z Cesarstwem, Irimgardem, Amarth. Nie najlepiej mają się sprawy z Urthorror, Reptilią i Careogrodem.


IV. Ważne postacie i rody

Miano: Ettariel Inglorion
Rasa: Elf
Wiek: 140 lat
Profesja: -
Charakter: Neutralny Dobry
Specjalność: dyplomacja, rozwój kulturalny
Zajmowane stanowisko: członkini Triumwiratu, Królowa Elfów
Historia postaci: Pochodzi z arystokratycznego rodu Inglorion i jest kapłanką o charakterystycznych, zielonych włosach. Przez lata gromadziła wiedzę o tradycjach swego kraju i ludu, tajnikach mistycyzmu i magii pod okiem Patriarchy Villquara Er`Rhuna. Wieloletnie doświadczenie i wrodzona inteligencja pozwoliły jej wkrótce przewodzić swej rasie. Po śmierci Najwyższej Kapłanki stała się nową duchową przewodniczką Kultu Athiel w Romen-Dorze. Dzięki niezwykłej charyzmie i zdolności do łagodzenia konfliktów, obrana została przez rasę Elfów Królową. Tytuł ten zachowała jako tradycyjny (zwyczajowy) nawet wtedy, kiedy Romen-Dor stał się Republiką, a sama Ettariel zasiadła w Triumwiracie. Roztacza wokół siebie aurę dobroci i mądrości. Elfy kochają ją całym sercem, a w obronie jej czci poszłyby w ogień.

Miano: Casus Horacius
Rasa: Człowiek
Wiek: 73 lata
Profesja: -
Charakter: Praworządny Dobry
Specjalność: prawo, gospodarka
Zajmowane stanowisko: członek Triumwiratu, Pierwszy Senator
Historia postaci: Pochodzący z biednej rodziny o niewielkim majątku i prestiżu, Casius zawdzięcza błyskotliwą karierę polityczną wrodzonej erudycji, zdolnościom oratorskim i ogromnej charyzmie. Jako obywatel niższego stanu dosłużył się jedynie rangi setnika w legionach Romen-Doru. Po przeniesieniu w stan spoczynku rozpoczął aktywną karierę polityczną jako Trybun Ludowy. Szybko zyskał sławę wśród przeciętnych obywateli Utopii. Po kilku latach został podniesiony do stanu arystokratycznego i wybrany do Senatu, gdzie potrafił przekonywać dyskutantów i słuchaczy do swych poglądów. W służbie dla kraju spędził niemal całe swe dorosłe życie, dlatego też został mianowany dożywotnio przez Senat Pierwszym Senatorem (rom: Princeps Senatus) i reprezentantem rasy ludzkiej w Triumwiracie.

Miano: Marcus Cavellius
Rasa: Człowiek
Wiek: 46 lat
Profesja: -
Charakter: Praworządny Neutralny
Specjalność: wojskowość
Zajmowane stanowisko: członek Triumwiratu, Prefekt Pretorian
Historia postaci: Najmłodszy członek Triumwiratu wybrany przez Senat po śmierci Generała Isengrima . Cavellius pochodzi ze starego i bogatego rodu, który zbudował ogromny majątek na wymianie handlowej z Cesarstwem. Młody Marcus przez nagłe pogorszenie sytuacji finansowej swojej rodziny został zmuszony do wyboru życia żołnierza. Szybko okazało się, że posiada wiele zalet czyniących z niego idealnego kandydata na dowódcę. Wykazując się zdolnością przewidywania ruchów przeciwnika i ponadprzeciętnym intelektem awansował rychło na Centuriona. Marcus odbył w Legionach całą szesnastoletnią służbę, wyróżniając się wśród innych. Po zdobyciu Solinde i udanej ewakuacji cywilów podczas desantu Nacjan, jako zasłużony weteran otrzymał nominację do Gwardii Pretoriańskiej i został wcielony do osobistej straży Królowej Ettariel. Udaremniając próbę zamachu na Królową, zdobył nie tylko sławę wśród ludzkiej arystokracji, ale i szacunek Elfów. Otrzymał wtedy tytuł Prefekta i dowództwo nad Gwardią Pretoriańską.


V. Hierarchia społeczna i organizacje

Najwyższą władzę sprawuje Triumwirat. Każdy z jego członków jest odpowiedzialny za poszczególne dziedziny, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania państwa:
Królowa – polityka zagraniczna, dyplomacja, religia, kultura, relacje Elfów i Ludzi (stanowisk: 1, wymagane wpływy: 55%)
Pierwszy Senator– polityka wewnętrzna, ustawodawstwo, gospodarka, prawo, kontakt z Senatem (stanowisk: 1, wymagane wpływy: 55%)
Prefekt  – armia, system obronny, budownictwo, wywiad wojskowy. (stanowisk: 1, wymagane wpływy: 55%)

Organem Doradczym jest Rada Romen-Doru, której członkami są:
Magnat Dol Velen – zwierzchnictwo nad Leśną Strażą, odpowiada przed Królową (stanowisk: 1, wymagane wpływy: 45%)
Legat – zwierzchnictwo nad Legionami, szkolenie armii, odpowiada przed Prefektem (stanowisk: 1, wymagane wpływy: 45%)
Konsul –ambasador Romen-Doru w Cesarstwie, bezpośrednie kontakty z Cesarzem, odpowiada przed Królową (stanowisk: 1, wymagane wpływy: 40%)
Trybun Ludowy – zwierzchnia władza sądownicza w Utopii, mianowanie sędziów niższej instancji, rozstrzyganie sporów obywateli, odpowiada przed Pierwszym Senatorem (stanowisk: 1, wymagane wpływy: 40%).

Senatorzy – patrycjusze pełniący godności senatorskie: ustanawiają prawo, ratyfikują decyzje Triumwiratu, mają największe wpływy w Republice  Romen-Doru (stanowisk: 30, wymagane wpływy: 35%)

Patrycjusze - Przedstawiciele arystokratycznych rodów, które dzięki swym szczególnym zasługom historycznym, gospodarczym bądź poprzez służbę w armii otrzymali własne lenno z rąk Triumwiratu. Stanowią jedyną grupę społeczną posiadającą czynne prawo wyborcze. Wśród wyróżnia się:
Nobilowie - (rom: nobilis – szlachetny) – wywodzą się z arystokracji senatorskiej. Są właścicielami rozległych majątków ziemskich (latyfundiów), wcześniej  piastowali godności senatorskie i urzędy, często pełnią dodatkowe funkcje np. Burmistrz, Baron
Ekwici -  (equites) –najniższa klasa patrycjuszy.  W jej skład wchodzą najbogatsi  przedsiębiorcy, bankierzy, weterani-legioniści podniesieni do wyższego stanu oraz  obywatele z wyższych klas, którzy w jakiś sposób utracili dawne wpływy i godności, spadając o szczebel niżej na drabinie społecznej. Warstwa ta jest najszersza i najbardziej zróżnicowana.
Plebejusze - Zwykli mieszkańcy posiadający obywatelstwo Romen-Doru. Mają prawo głosu w wyborach do Senatu
Przybysze – Wszyscy nie posiadający obywatelstwa Romen-Doru, a mieszkający na Jego terytorium. Chronią Ich prawa własności i obowiązują prawa podatkowe, lecz mają utrudniony dostęp do wielu lokacji i nie posiadają prawa wyborczego. Każdy przybysz może starać się o obywatelstwo.

Nad terytorium Dol Velen pieczę sprawuje organizacja Strażników Lasu. Sama jednostka wojskowa Strażników Lasu, jest tylko częścią całej organizacji.
Magnat Dol Velen – organ władzy wykonawczej i zwierzchnictwo nad Strażnikami Lasu (stanowisk: 1, wymagane wpływy: 35%).


VI. Prawo i zasady

STATUT ROMEN-DORU
(Ustawa XII Tablic)
Podstawą istnienia Republiki Romen-Doru jest Unia Strażników Lasu i Utopii, które podjęły decyzję o wzajemnym Przymierzu.
Romen-Dor jest państwem niezawisłym i niepodległym.
Najwyższą władzę w państwie sprawuje Triumwirat.
Instytucją będącą głosem i wolą mieszkańców Romen-Doru oraz organem reprezentującym obywateli jest Senat.
Unia opiera się na wartościach poszanowania i przestrzegania praw istot wszelkich ras, tolerancji i sprawiedliwości.
Celem Unii jest działanie na rzecz wspierania pokoju oraz podnoszenia jakości życia i dobrobytu jej obywateli.
Unia stoi na straży równości wobec prawa wszystkich obywateli Romen-Doru.
Państwo zapewnia organizacjom wchodzącym w jego skład swobodny przepływ osób, usług, towarów i kapitału oraz wsparcie w wykonywaniu zadań wynikających z celów Unii.
Unia ma kompetencje w zakresie określania i realizowania wspólnej polityki zagranicznej i obronnej państwa, która to polityka popierana jest aktywnie i bez zastrzeżeń, w duchu wzajemnej lojalności i solidarności przez wszystkich obywateli i organizacji Romen-Doru
Obywatele jak i organizacje wchodzące w skład Republiki powstrzymują się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnianiu celów Unii lub były sprzeczne z jej interesami
Senat ma kompetencje do podejmowania działań wspierających, koordynujących i uzupełniających Statut i prawo Romen-Doru.
W granicach Republiki, Statut ma pierwszeństwo obowiązywania i stosowania przed wszelkimi innymi aktami prawnymi.

Kodeks Romen-Doru
W trosce o przyszłość naszej Ojczyzny, my Triumwirat, najwyższy organ stanowiący prawo, ustanawiamy Kodeks Romen-Doru, jako prawa podstawowe Republiki.
Art.1.   Romen-Dor jest Republiką
Art.2.   Najwyższą władzę w Republice sprawuje Triumwirat posiadający pełnię władzy wykonawczej z wyłączeniem kompetencji przyznanych Senatowi.
Art.3.   Organem doradczym Triumwiratu jest Rada Romen-Doru. W skład Rady wchodzą: Magnat Dol Velen, Trybun Ludowy, Konsul, Legat
Art.4. Reprezentanci arystokratycznych rodów ludzkich wybrani w powszechnych wyborach, tworzą Senat Romen-Doru
Art.5. Do wyłącznych kompetencji Senatu należą:
Ratyfikacja wypowiedzenia wojny oraz zawarcia sojuszu
Powoływanie członka Triumwiratu bezwzględną większością głosów
Odwoływanie członka Triumwiratu bezwzględną większością głosów, z powodu niezdatności do sprawowania urzędu, rażącego zaniedbywania swoich obowiązków, działania na szkodę Republiki bądź zachowania nie licującego z powagą urzędu.
Art.6. Najwyższą władzę sądowniczą w Utopii pełni Trybun Ludowy.  Jego jurysdykcja obejmuje wszystkich obywateli Romen-Doru niepełniących służby wojskowej.
Wszelkie zmiany dotychczasowych przepisów prawnych muszą posiadać zatwierdzenie Trybuna Ludowego
Trybun Ludowy sprawuje nadzór nad działalnością sądów.
Art.7. Władzę zwierzchnią nad Legionami pełni Legat posiadający prawo do wydawania rozkazów, pełnienia jurysdykcji, awansowania oraz degradacji wśród obywateli pełniących służbę wojskową.
Legat ma prawo do powołania zastępcy i upoważnić go w pełen bądź częściowy katalog swych uprawnień
Legat odpowiada bezpośrednio przed Prefektem Pretorian.
Art.8. Do kompetencji Konsula należy utrzymywanie stosunków z innymi państwami, wykonywanie dyplomacji państwowej oraz wszelka niezbędna pomoc obywatelom Romen-Doru przebywającym poza granicami Republiki.
Art.9. Organy władzy publicznej zobowiązane są do działania w granicach prawa.
Art.10. Każdy obywatel Romen-Doru ma prawo do:
Swobodnego przemieszczania się po terytorium Romen-Doru z wyłączeniem elfickich osad dostępnych tylko dla Strażników Lasu
Głosowania w wyborach lokalnych
Korzystania z pomocy dyplomatycznej przedstawicieli władz Romen-Doru
Równego traktowania wobec prawa oraz przed sądami
Art.11. Każdy obywatel Romen-Doru ma obowiązek:
Stosować się do przepisów i zasad obowiązujących w granicach Republiki
Dążenia do urzeczywistniania celów gospodarczych i politycznych Republiki
Ponoszenia ciężarów związanych ze świadczeniami publicznymi
Powstrzymania się od działań na szkodę Republiki.
Art. 12. Kodeks może zostać zmieniony wyłącznie w drodze ustawy Senatu po uzyskaniu pozytywnej opinii Triumwiratu.
Art.13. Kodeks ma pierwszeństwo obowiązywania i stosowania przed wszelkimi innymi uchwałami Senatu i podlega jedynie Ustawie XII Tablic


VII. Kultura i obyczaje

Kultura Romen-Doru, za wyjątkiem miasta stołecznego przesiąknięta jest wpływami elfickimi zdecydowanie przeważającymi w państwie i posiadającymi najgłębsze korzenie. Na przestrzeni wieków nieufna i zamknięta społeczność Elfów z Dol Velen wytworzyła swój własny dialekt wschodnioelficki.
Elfowie opracowali również własny kalendarz oparty na wegetacji roślinności wyróżniający: okres kiełkowania (Tedd Imbaelk), okres rozkwitania (Tedd Belleteyn), okres dojrzewania (Tedd Lammas) i okres zamierania (Tedd Saovine). Koniec każdego okresu i zarazem na początek następnego jest hucznie świętowany nawet przez ludzi. W związku z tym można wyróżnić cztery najważniejsze święta:
Midinvaerne – kończy okres zamierania i rozpoczyna okres kiełkowania. Wierni  kierują się do świętego dębu Hen-Hraval w Duen Canell, gdzie przy ogniskach spędzają noc na medytacjach w ciszy i skupieniu.
Birke – zakończenie okresu kiełkowania i początek okresu. Urządza się wtedy wielkie uczty, pali zioła relaksacyjne i organizuje zbiorowe modły o pomyślność w nadchodzącym roku, jednocześnie dziękując za lata przeszłe. Organizuje się festyny z licznymi atrakcjami, nawet w świątyniach rozpoczyna się czas radosnych śpiewów i większego skupienia uwagi na sprawach doczesnych.
Midaete –zakończenie okresu rozkwitania i rozpoczęcie okresu dojrzewania. Wierni urządzają we wszelkich borach Wielkie Łowy, w czasie których mogą szyć z łuków do dzikiego zwierza bez strachu, że sprowadzą na siebie gniew bogów. Wieczorem urządza się ogniska. Zgodnie ze zwyczajem w ogniu spala się jedną kość każdej upolowanej wówczas istoty.
Velen - historyczne i najważniejsze święto Strażników Lasu przypadające koniec okresu dojrzewania i początek okresu zamierania. Tego dnia rozpoczęła się budowa miasta Utopii, Strażnicy natomiast nazwali lasy okalające te tereny Dol Velen - Doliną Jesiennej Równonocy. W rocznicę tego dnia składane są kwiaty pod ołtarzami swych bóstw, a noc spędza się pod gołym niebem, wznosząc równo o północy tysiące lampionów.

Na szczególną uwagę zasługuje architektura romendorska, która naprzeciw potężnym warowniom i obronnym zamkom spotykanym w innych państwach, stawia na subtelne budowle z marmuru oraz modelowanej cegły. Każda niemal budowla udekorowana jest bujną roślinnością, co stanowi ukłon w stronę kultury Elfów. Tradycyjny strój romendorczyka stanowi tunika i wierzchnia toga, której kolor stanowi o statusie społecznym. Obecnie jednak odchodzi się od tych zwyczajów. Mieszkańcy Republiki są bardzo muzykalni, a śpiew i gra na instrumentach są wysoko cenionymi umiejętnościami.


VIII. Terytorium

Podział Administracyjny
Prowincja Stołeczna – obejmuje Stolicę Utopię i tereny na północ od brzegów Jeziora Feainnewedd (Dziecię Słońca). Zamieszkiwana jest głównie przez  rasę Ludzi i stanowi centrum administracyjne, polityczne i handlowe Republiki Romen-Doru
Prowincja Dol Velen – okala Romen-Dor z zachodu i południa, zamieszkana przez rasę Elfów, nad którą pieczę sprawują Strażnicy Lasu
Prowincja  Cantica: wyspa położona na północ od kontynentu zamieszkana zarówno przez Ludzi jak i Elfów. Stanowi  garnizon wojskowy oraz punkt zaopatrzeniowy i handlowy

Położenie i topografia
Romen-Dor to Państwo leżące na północny-wschód od Cesarstwa,  rozpościerające się nad brzegami Morza Wielkiego na północy i otoczone dwiema rzekami. Gwennelen (Rzeka Alabastrowych Mostów) stanowi zachodnią granicę Państwa z Cesarstwem, Gwenllech (Rzeka Białych Kamieni) zaś wytycza południową granicę Republiki. Teren Romen-Doru to niemal całkowicie nieprzebyte gęstwiny lasów, pełne wąwozów oraz stromych skalistych wzgórz. Elfickie osady na ogół są głęboko ukryte w leśnej dziczy i niedostępne dla pozostałych ras.
W Romen-Dorze panuje klimat umiarkowany. Pogoda bywa często bardzo nieprzewidywalna. Powszechnie znane są nagłe romendorskie ulewy, będące zmorą podróżujących kupców, dla których podmokłe tereny stanowią nieraz poważną przeszkodę. Porywisty wiatr na stałe wpisał się już w leśny krajobraz. Jedynym okresem w roku, gdy w ciemno można obstawiać dobrą pogodę jest przełom lata i jesieni. Trwa on jednak bardzo krótko.
W związku z silnym wpływem elfickiej kultury i mocną więzią z naturą mieszkańców Romen-Doru, na terenie Republiki można znaleźć  wszystkie gatunki roślin i zwierząt, których naturalnym siedliskiem jest las. Z powodu restrykcyjnych zasad co do uboju dzikich zwierząt podróżowanie bez eskorty po terenach Republiki nie należy do najbezpieczniejszych.
Romen-Dor jest największym eksporterem ziół, gdyż Druidzi z Dol Velen specjalizują się w uprawie unikatowych roślin.


IX. Armia

Siły zbrojne Romen-Doru dzielą się na pięć rodzajów: Legiony, Strażników Lasu, Krąg Druidów, Gwardię Pretoriańską i Flotę.
Jednostki Specjalne: Tancerze Ostrzy i Tur Laman

Nazwa: Legiony
Uzbrojenie:
Galea – stalowy hełm z płytkami chroniącymi kark, policzki i nos. W zależności od rangi żołnierza może być przyozdobiony pióropuszem.
Scutum – tarcza prostokątna, składająca się z dwóch warstw desek (wymiary ok. 120 cm wysokości, 100 cm szerokości, do 19 mm grubości) i lekko wypukła. Wokół brzegów biegnie metalowa obręcz, zabezpieczająca ją przed ciosami i pozwalająca postawić tarczę na ziemi. Pośrodku scutum jest przymocowana żelazna wypukłość (umbo), pod którą, od strony wewnętrznej, znajduje się poziomy uchwyt.
Pancerz – zbroja segmentowa składająca się z żelaznych płytek pokrywających klatkę piersiową, ramiona i plecy oraz 4 do 7 skórzanych pasów.
Pilum – oszczep o długości ok. 2,10 metra (70 cm przypada na żeleźce). Żeleźce mocuje się za pomocą tulei lub wbijanego sztyftu, który podczas uderzenia pęka, uniemożliwiając powtórne użycie pilum przez wroga. Po trafieniu w cel, długa szyjka oszczepu łatwo się wygina lub łamie, krępując ruchy. Ostrze w kształcie piramidki, czasem z zadziorami, utrudnia oderwanie pilum po trafieniu. Na wyposażeniu żołnierz posiada zawsze trzy sztuki pilum.
Gladius – krótki miecz przeznaczony do kłucia jak cięcia z żelazną obosieczną głownią z ością biegnącą przez środek i ostro zarysowanym szczytem. W rękach wyszkolonego żołnierza broń umożliwia sekwencje błyskawicznych i finezyjnych ciosów.
Machiny Wojenne - Naturalne bogactwo drewna w Romen-Dorze poddało myśl wojskowym inżynierom do rozpoczęcia budowy drewnianych machin wojennych, które mogły być wykorzystane przez Legiony. W dużej mierze przyczyniły się do tego otrzymane w trybucie od Nacjan  niezwykłe sadzonki dębu, z którego drewno charakteryzowało się niebywałą twardością, wytrzymałością na naciski i właściwościami samosmarującymi.
(Balista, Skorpion, Onager, Trebusz)
Opis: W Legionach mogą służyć tylko ludzcy obywatele Romen-Doru wywodzący się ze stanu plebejskiego. Legiony dzielą się na Kohorty a te z kolei na Centurie. Każda Centuria posiada własnego maga, alchemika i kapłana.
Legioniści, którzy wyróżnili się w trakcie służby mogą po Jej zakończeniu otrzymać awans do Gwardii Pretoriańskiej (Cohortes Praetoria). Są to najbardziej zaufani żołnierze i zaprawieni w boju weterani składający się wyłącznie z Arystokracji.  Ich zadaniem jest ochrona członków Triumwiratu i Senatu, choć zdarza się, że nieraz dostają zadania specjalnej wagi bezpośrednio od Triumwiratu. Awans na Pretorianina jest najwyższym zaszczytem, jaki może spotkać zawodowego żołnierza.
Legioniści przyzwyczajeni są do długich i ciężkich marszów nawet w niesprzyjających warunkach pogodowych. Są przystosowani do tworzenia tymczasowych ufortyfikowanych obozów. Przechodzą szkolenie w zakresie korzystania z romendorskich machin.

Nazwa: Strażnicy Lasu
Uzbrojenie:
Łuk refleksyjny - niesymetryczny, kompozytowy łuk wykonany z rogu, ścięgien i cisu. Posiada mniejszy zasięg niż ludzkie odpowiedniki (do 250 metrów), lecz rekompensuje to celnością i szybkostrzelnością.
Mithrilowa zbroja – bogato zdobiony i wykonany z tego najcenniejszego kruszcu pancerz jest niezwykle lekki i niekrępujący ruchów a jest przy tym wytrzymały.
Miecz runiczny – wykonany w dolveleńskich kuźniach, według opracowanej przez lata i ukrywanej przed światem zewnętrznym technologii. Mierzący od 70 do 80 cm jest niebywale lekki, przystosowany wprost do warunków fizycznych Elfa. Posiada na głowni zaklęte runy powodujące dodatkowe obrażenia istotom o złym charakterze.
Opis: Strażnicy Lasu to formacja budowana wiele lat, od wczesnego dzieciństwa wykorzystująca naturalny talent Elfów w posługiwaniu się łukiem. Mimo iż populacja Elfów dominuje w Księstwie Dol  Velen, wśród Strażników Lasu zdarzają się również reprezentanci rasy ludzkiej.  Niewielki oddział Strażników ukryty w gęstwinie lasu potrafi zasypać wrogów gradem śmiercionośnych strzał, nie zdradzając swych pozycji. Strażników Lasu często wspomagają Magowie oraz Druidzi. Elfi wojownicy wykorzystują swoje największe rasowe atrybuty, takie jak: cichy chód, celność, by zakradać się do swoich ofiar i zastawiać niezwykle skuteczne zasadzki.

Nazwa: Gwardia Pretoriańska
Uzbrojenie:
Zbroja Płytowa – Wieloelementowa zbroja chroniąca całe ciało, wykonana w głównej mierze z żelaza. Całość zaprojektowana przez rzemieślników tak, aby w jak najmniejszym stopniu utrudnić ruchy.
Tarcza Herbowa – Tarcza z godłem rodu jest nieodłączną częścią uzbrojenia Gwardzisty. Pretorianie często podróżują jako świta i osobista ochrona ważnych osobistości, dlatego po stronie wewnętrznej tarcza posiada pasy do umocowania jej do przedramienia.
Ceremonialne pilum  – 3,5m  pilum, wykonane z mithrilu i ozdobione szlachetnymi metalami bardziej służy podkreśleniu prestiżu niż praktyce wojskowej. Pretorianie jednak potrafią wykorzystać jej rozmiar i niewielką wagę. Pozwala to wyprowadzać ciosy utrzymując dystans, a obosieczne ostrze nadaje się nie tylko do zadawania ran kłutych, ale i siecznych. W przeciwieństwie do zwykłego pilum nie nadaje się do rzucania.
Miecz Jednoręczny -  Stalowy miecz o długości  jednego metra nie należy do standardowego wyposażenia Gwardzisty. Używa go tylko opuszczając granice miasta jako eskorta ważnych osobistości.
Opis: Pretorianie to najbardziej lojalna jednostka w całej krainie.  Większość z nich odbyła kilkunastoletnią służbę w Legionach i została nagrodzona za swe oddanie. Pozostałą część Gwardzistów stanowią młodzi arystokraci, którzy postanowili wyrzec się życia w luksusie i postanowili służyć Republice jako jej ostatnia linia obrony. Szkoleni przez weteranów dopiero po dwóch latach morderczego treningu otrzymują prawo do założenia zbroi Gwardzisty. Przebywając długo na ulicach stolicy doskonale znają każdy jej zaułek. Dzięki swojemu zaangażowaniu w wykonywanie obowiązków cieszą się poważaniem wśród mieszkańców.


Nazwa: Krąg Druidów
Uzbrojenie:
Liściasta Szata – złożona z wielu warstw liści i mchu nałożonych na siebie i zszytych. Czasem do produkcji wykorzystywane są lotne pióra ptaków. Uzupełnieniem stroju są skórzane buty, rękawice oraz pas. Dodatkowo w celu podkreślenia przynależności do elitarnego Kręgu, druidzi przyozdabiają się rogami jelenia.
Drewniany kostur– wykonywany zazwyczaj z twardego, dębowego drewna, stanowi jedyną broń Druida  i chociaż zazwyczaj magowie nie specjalizują się w walce w zwarciu, potrafią bronią tą posługiwać się całkiem zręcznie  Przede wszystkim jednak, kostur przesycony elficką magią jest wyjątkowym nośnikiem energii natury, dzięki czemu koncentracja na zaklęciach przychodzi im z łatwością.
Opis: Druidzi to magowie, którzy poświęcili życie na kontemplacji natury. Krąg zrzesza najwybitniejszych magów, gotowych bronić swej enklawy za pomocą unikatowych mocy. Krąg Druidów jest potężnym elementem strategii obrony, pozwalającym wspierać sojuszników mocą płynącą z natury, a wrogów pogrążyć w zemście żywiołów. Pełnią również istotną rolę w szkoleniu nowych magów natury i poskramianiu dzikich bestii.

Nazwa:Flota
Uzbrojenie:
Flota Romen-Doru składa się z trzech głównych rodzajów okrętów wojennych:
Galera (Ciężki okręt wojenny)
Dromon (Lekki okręt ogniowy)
Liburna (Lekki okręt zwiadowczy)
Ogień romendorski - Stworzona przez Krąg Druidów receptura pozostaje w zachowana w ścisłej tajemnicy. Wiadomo, że wśród składników znajduje się na pewno siarka, kamień winny, smoła, saletra i wapno palone. Odpowiednia mieszanka powoduje wystrzelenie płynnego ognia przez specjalnie skonstruowany syfon stacjonarny lub zamontowany na dziobie Dromonu. Gwałtowny płomień przylega do wszystkiego z czym się zetknie.  Wapno palone powoduje, że w kontakcie z wodą wytwarza olbrzymie ilości ciepła, a w konsekwencji zapala się. Nie można go ugasić w inny sposób, niż odcinając dostęp tlenu.
Największym ograniczeniem syfonów ręcznych jest konieczność stawiania ich na ciężkich podestach wykonanych ze stopu adamantytu w taki sposób aby same nie objęły się płomieniami. Ich przenoszenie jest czasochłonne i bardzo trudne w trakcie walki.  Dość niewielkie zbiorniki wystarczają na 2 minuty nieprzerwanego zionięcia. To sprawia, że w pobliżu musi znajdować się pracownia z wciąż podgrzewanymi pojemnikami, gotowymi do użycia. Ręczny Syfon ma mniejszy zasięg od zamontowanego na okrętach i pozwala na celny ostrzał z odległości 40 metrów.
Opis: Podczas działań bojowych okręty wprawia się w ruch wyłącznie za pomocą wioseł. Napęd wiosłowy oparty był w całości na sile fizycznej i wyszkoleniu załogi, dzięki czemu podczas bitwy możliwe było manewrowanie niezależne od siły i kierunku wiatru. Okręty wojenne korzystały również z żagli, choć działo się to przeważnie w czasie długich ekspedycji, a przed planowaną bitwą żagle i drzewce tworzące omasztowanie składano. Na pokładzie każdego z okrętów w zależności od jego rangi, zawsze zakwaterowywano od 1 do 3 magów, których zadaniem było uspakajanie nagłych sztormów bądź sprowadzanie niekorzystnego wiatru na okręty nieprzyjaciela.

Nazwa: Tancerze Ostrzy
Uzbrojenie:
Dwa runiczne miecze – Są to niezwykle lekkie, wykute przez Elfów miecze na indywidualne potrzeby każdego Tancerza. Wielokrotną metodą prób i błędów, Tancerz w końcu dobiera sobie sam odpowiednie ostrza, z którymi się najlepiej czuje.
Obsydianowy Sztylet – Sztylet wykonany z czarnego, matowego i bardzo twardego metalu doskonale nadaje się do skrytobójczych misji. Tam, gdzie Tancerz nie jest w stanie wnieść swoich mieczy, musi polegać na sztylecie. Schowany w cholewie bądź rękawie potrafi w krytycznej sytuacji uratować Tancerzowi życie. Dzięki uważnej obserwacji przeciwnika i odpowiedniemu, kamuflującemu odzieniu Tancerze są w stanie przypuścić skuteczny skrytobójczy atak.
Opis: To doskonale wyszkoleni Elfowie w sztuce władania dwoma mieczami. Tancerzy wykorzystuje się w najcięższych misjach. Ich taniec to jedyną w swoim rodzaju technika walki oparta na szeregu uników, bloków i kontrataków, wymierzonych w najczulsze punkty ciała przeciwnika. Dodatkowe szkolenie w zakresie anatomii sprawia, że Tancerze są zabójczo skuteczni. Nastawieni są na walkę dywersyjną, za linią frontu gdzie mogą liczyć wyłącznie na siebie. Podczas walki porażają spokojem i nienaturalną wręcz szybkością oraz przewidywaniem ruchu przeciwnika. Niewielka grupa Tancerzy atakując pod osłoną nocy jest w stanie rozbić obóz przeciwnika eliminując nieuważnych wartowników. Wykorzystują wszelkie atuty otoczenia, są mistrzami kamuflażu.

Nazwa: Tur Laman
Uzbrojenie: analogiczne jak dla Kręgu Druidu dodatkowo wierzchowiec:
Wiverna – oswajana od najmłodszych lat. Wykrada co roku 12 jaj z gniazd, by należycie przygotować gady do służby w armii. Nie wszystkie osobniki dają się oswoić. Takie są wypuszczane na wolność. Przystosowywanie  Wiverny  do życia wśród Elfów zajmuje 5 lat a tajemnice szkolenia są trzymane przez Krąg Druidów w ścisłej tajemnicy.  
Opis: Po 5 latach Gady są już na tyle duże aby unieść Elfa. Tur Laman może zostać wyłącznie elficki mag. Aby bestie nie przyzwyczajały się do jednej istoty, jeźdźcy często zmieniają Wiverny. W celu uchronienia maga przed spadnięciem, stosuje się specjalną uprząż konstruowaną indywidualnie dla każdej Wiverny. Gady osiągają zawrotne prędkości i potrafią przelecieć do kilkuset kilometrów bez odpoczynku. Podstawowym atakiem Tur Laman jest zrzucanie glinianych butli wypełnionych ogniem romendorskim na oddziały przeciwnika. Zapłon powoduje najprostsze zaklęcie magiczne oparte na ogniu. Fizyczną bronią Wivern jest długi, niezwykle umięśniony ogon otoczony kostnymi wyrostkami. Potrafią bez trudu jednym uderzeniem zmieść z konia wroga w pełnej zbroi płytowej. Trafienie w nieosłonięte miejsce najczęściej bywa zabójcze.

Autorzy: Vilquar, Serpiel, Igi, Ainh Etain

Powiązane wieści:

20 Naqarion`a 4365 roku w Utopi dochodzi do pogromów Ludzi dokonywanych przez Elfów.
Dnia 4 Naquariona 4637 roku NE odbyła się w siedzibie Triumwiratu audiencja. Przed obliczem królowej Ettariel Inglorion stanęła delegacja organizacji Płomień Inis Birke, reprezentowana przez Faelivnira Aearona, Shasfanę Ranriun, Carmira Harravela i Limanniel Tallaane.

Artykuły w kategorii:

Nazwa Artykułu Przeglądano Ostatnia modyfikacja
Prowincja Cantica 890 11-09-2016
Prowincja Stołeczna 774 12-09-2016
Linda sírë (Śpiew rzeki) 1051 02-11-2015
Perłowa Zatoka 1262 05-03-2015
Dol Velen 1973 05-03-2015
Smocze Klify 1156 05-03-2015

Wróć do strony głównej