Drzewo Migdałowe

Przeglądano 1099 razy

1. Typ: Roślina

2. Opis:
Drzewo Migdałowe samo w sobie drzewem nie jest, gdyż to jedynie wyrośnięty krzew, jednakże nazwa ta przyjęła się ze względu na owoce przypominające migdały, które owa roślina wytwarza. Te jednak nie mają większego zastosowania. Nie są ani jadalne (przez ludzi, bowiem niektóre zwierzęta wyjątkowo je sobie upodobały), ani trujące, nie posiadają też żadnych leczniczych lub tym bardziej, magicznych właściwości.
To, co czyni Drzewo Migdałowe tak wyjątkowym, jest jego kora oraz żywica (która występuje tu w znacznych ilościach, mimo, że nie jest to roślina iglasta), które to znalazły wszechstronne zastosowanie w jubilerstwie oraz stolarstwie. Trzeba jednak pamiętać, że jest to roślina niezwykle delikatna i jedynie naprawdę wprawne ręce są w stanie pozyskać surowce, bez większej szkody dla roślinki. Złe rozcięcie lub zbyt głęboko wycinana kora spowoduje, że Drzewo Migdałowe umrze w ciągu 48-72 godzin, dlatego też często podejmuje się decyzje o całkowitym ścięciu krzewu i zebrania z niego tylu surowców ile jest to możliwe - przeważnie takie zlecenia wydają stolarze, gdyż w przemyśle jubilerskim taka ilość kory czy żywicy byłaby nieopłacalna.
Drzewo Migdałowe mierzy do dwóch, w porywach do dwóch i pół metra wysokości. Jego małe, drobne liski rosną gęsto i są koloru krwistej czerwieni. Kora z kolei mieni się odcieniami ciemnego brązu, nierzadko wpadając w czerń. Żywica jest błękitna wyjątkowo gęsta i kleista.

3. Sposób przechowywania:
Pobrana żywica oraz kora z krzewu zachowuje "świeżość" do 8 godzin po zebraniu. Należy jak najszybciej przetransportować ją do warsztatu, gdzie zarówno kora jak i żywica powinna zostać mieszczona w bali z ciepłą wodą, która wyzwala w nich ciekawe właściwości.
Kora po zamoczeniu w ciepłej wodzie nasiąka nią, dzięki czemu możliwe jest kształtowanie i rzeźbienie w niej wedle własnego uznania. Małe kawałki kory idealnie nadają się na biżuterię. Należy jednak pamiętać, aby cały czas moczyć korę, gdy zauważymy, że ta wystyga. Gdy bowiem wystygnie, twardnieje i swoją konsystencją przypomina kamień. Niemożliwym jest potem ponownie rozpuszczenie jej w wodzie, dlatego też tylko jubilerzy naprawdę znający się na swoim fachu są w stanie stworzyć z kory Migdałowca biżuterię. Taki wyrób jest wyjątkowo trwała, a gdy twardniejący produkt podda się dodatkowo przypalaniu, uzyska on niepowtarzalny kolor oraz połysk, który próżno porównywać z innymi.
Warto wspomnieć, że dodając do wody barwniki, można zmienić kolor kory, a tym samym głównego produktu.
W stolarstwie sprawa ma się nieco inaczej. Możliwe jest łączenie ze sobą kawałków kory, by stworzyć z niej jedną spójną masę i z niej tworzyć później wyroby. Aby to wykonać, trzeba wrzucić korę do gotującej się wody (najniższa temperatura to 100 stopni, zalecana jest jednak o wiele wyższa). Wtedy też cząsteczki kory łączą się ze sobą i tworzą spójną całość. Potem wystarczy postępować tak jak w przypadku biżuterii.
Żywica i jej zastosowanie zostało odkryte stosunkowo niedawno i to przez czysty przypadek. Wpuszczając ją tak samo do ciepłej wody, możliwe jest formowanie z niej kształtów, które po wyciągnięciu i ostudzeniu twardnieją, zyskując lśniący połysk i głęboki, błękitny kolor. Żywica używana jest przede wszystkim przez jubilerów. Potrzeba jest sporo praktyki i cierpliwości, by stworzyć z niej biżuterię. Zbyt długie przetrzymywanie w wodzie lub zbyt gwałtowne suszenie może zniszczyć całą pracę. Najczęściej wykonywane są koje czy naszyjniki z żywicą kształtem przypominającą dużą łzę. Nazywane są "Łzami Nimfy" i są niezwykle drogimi prezentami.

4. Trwałość:
Skrzywdzone drzewo, z którego w nieumiejętny sposób pobrano korę lub/i żywicę, umiera w ciągu trzech dni.
Pozyskana żywica i kora w stanie surowym zachowuje swoje właściwości do ośmiu godzin od pozyskania. Później jest niezdatna do użytku.
Meble czy biżuteria z tych surowców, cechują się bardzo wysoką trwałością (jak i ceną). Trzeba się naprawdę postarać aby je zniszczyć.

5. Sposób, w jaki dostarcza się ją do organizmu: Nie dotyczy

6. Efekt, jaki powoduje jej zażycie/dostarczenie do organizmu: Nie dotyczy

6.1 Czas, po jakim zaczyna działać: Nie dotyczy

6.2 Antidotum i jego dostępność: Nie dotyczy

Autor: Gali

Wróć do strony głównej