Darogh

2020-08-14 20:17:35

Darogh

Pani Zemsty

Rodzina:
Potomek  Vanoh- Chaotyczny

Domena:
a) Chaotyczny - bóstwo jest zmienne, różnorodne i uniwersalne. Może być patronem osoby dobrej, która wierzy w naturalną kolej rzeczy jak i chaotyczność świata. Bóstwo może jednak również przyświecać postaci złej, która chaos widzi jako element zniszczenia czy też wykorzystuje dwojakość natury do najróżniejszych celów.
b) Buntowniczy - Darogh, będąc zmienną boginią, i niekiedy kapryśną, robi to co chce i kiedy chce. To również przyświeca wyznawcom bogini zemsty. Krocząc niespójną i zmienną drogą nikt nie powinien się cofnąć przed tym co naprawdę jest jego celem, nie zważając na zasady panujące poza społecznością.

Wizerunek:
Darogh, bogini zemsty i chaosu, opisywana jest jako wysoka kobieta o delikatnej, niemalże filigranowej sylwetce oraz bladej cerze. Jej ciało skryte jest pod czarną, dość prosto uszytą suknią, dopasowaną do cała która wydaje się jednak lśnić, jakby skrzyć w zależności od kąta padania światła. Ubiór kobiety sprawia wrażenie wręcz utkanego z pajęczej nici, zaś od linii piersi w dół - za biodra - ma wpasowane fragmenty z białej skóry. Nadają one surowszego wyglądu do postaci bogini. Często też objawia się po prostu skryta czarną mgłą, tak gęstą iż nie przepuszcza ona ani światła ani niczyjego oka. Tęczówki bóstwa niezmiennie posiadają głęboką, szkarłatną barwę i choć domeny tej bogini skupiają się na zemście i chaosie, to jej oczy wyrażają sporą ilość emocji wbrew temu co można by sądzić. Zależy to jednak od momentu, od tego komu się objawi, w jakim jest nastroju. Idealnie proste, hebanowe włosy omiatają jej sylwetkę, są też bardzo długie - sięgają bowiem do połowy jej ud. Sama głowa Darogh zawsze ozdobiona jest olbrzymią tiarą budzącą niepokój u obserwatorów. Nie wygląda ona na biżuterię księżniczki, wręcz przeciwnie - kojarzy się bardziej z demonicznymi naroślami niźli z czymś co jest znane fallathańczykom pod nazwą tiary. Ważnym faktem wartym wspomnienia jest również to, że kobieta posiada dwie pary rąk a nie jedną przez co kojarzona jest z pająkiem. Pomniki bogini Darogh które istnieją w świątyniach, a także te nowo wykuwane, są bardzo bogato zdobione zarówno złotem jak i drogimi klejnotami. Jedynie w starych i kompletnie opuszczonych sanktuariach można napotkać pomniki wykute bez żadnych zdobień, wyłącznie z kamienia.

Symbolika:
Z Darogh wiąże się prosta symbolika, którą najłatwiej jest podkreślić przynależność. Każdy z wyznawców chętnie je nosi czy to w postaci biżuterii bądź symbolów wyrytych w przedmiotach codziennego użytku.

Oko - Związane jest nie tylko z zasadą “Oko za oko, ząb za ząb”, ale również to znak że bogini ma na uwadzę każde z istnień w Fallathanie. Wyznawcy nazywają siebie Dziećmi Darogh nie bez przyczyny. Mimo, iż bogini jest surowa to ma na uwadzę los swoich podpopiecznych, co symbolizowac ma właśnie wszystkowidzące oko.


Ząb - Tak jak wyżej, pomijając już kwestie prawa, ząb ma również drugie zastosowanie. Gdy wojownik pokona swojego wroga zazwyczaj zabiera jego ząb lub zęby, by nosić je niczym trofeum. Jest to częściej kultywowane w bardziej prymitywnych częściach społeczności, jednak zdarza się że zwyczaj ten przenika do bardziej cywilizowanych grup.


Pająk - Zwierzę to pojawiło się w symbolice bogini nie tylko dlatego że sama Darogh ma kilka odnóży, ale i dlatego, ponieważ upodobała ona sobie to stworzenie. Niewielkie, różnego rodzaju, jadowite lub nie, niepozorne istoty, które potrafią w niewielkim czasie pokonać swojego przeciwnika czy też sprytnie schwytać ofiarę. Przez Dzieci Darogh, pająki są okryte wręcz czcią, a ich bezsensowna śmierć jest w niesmak samej bogini.

Hierarchia:
Każdy z powstałych kultów bogini Darogh różni się od siebie w zależności od tego kto je stworzył, kto w nich jest a nawet i od terenu gdzie występuje dane ugrupowanie. Utorowało się, że najczęściej pieczę nad kultami mają grupy wyznawców nazywane Radą bądź Patronatem. Są to zazwyczaj osoby, które są wyjątkowo blisko bóstwa, jak i które wiernie trzymają się jej domen. Na czele Patronatów znajduje się jednak kapłaństwo, które organizuje wszelkie obrzędy oraz niekiedy wyznacza ścieżkę którą należy kroczyć. Jest to spowodowane tym, że osoby świeckie poświęcają większość swojego czasu na modlitwę jak i na wypełnianie woli Pani Zemsty.

Kapłaństwo - Mówi się, że są najbliżej Pani Zemsty, a kapłanami czy kapłankami zostają osoby najczęściej neutralne. Osoba z tego stanu jest zobowiązana do ciągłego kontaktu z bóstwem, pomocy każdemu wiernemu będącemu w potrzebie jak i niesieniem słowa Darogh wśród innych. Zazwyczaj stawiani na piedestale, nie obrastają w piórka, a sumiennie wykonują wolę swojej “matki”.

Patronat/Rada - Są to osoby, które tworzą zrzeszenia poświęcone Darogh. Najczęściej są to istoty, które wyróżniają się z danych dziedzin swoimi umiejętnościami i kunsztem. Jednak oni również powinni pozostać otwarci na obie strony chaosu - twórczą, ale i niszczycielską. Mają bowiem obejmować opieką wszystkich wokół, pomagając innym wierzącym w ich własnym rozwoju.
Wierzący - Wierzącym może być każdy kto oddaje się w ręce bogini Darogh. Nieważne jest skąd pochodzi istota, co przeżyła i kim jest, a nawet to jaka jest. Jeśli jest posłuszna zasadom, bierze udział w obrzędach i świętuje wraz z innymi wyznawcami, jest równym członkiem społeczności.

Praktyka:
Zważywszy na charakter bóstwa wiele zależy od miejsca jak i ludzi, jednak nawet w przypadku Darogh wyróżnia się pewne zasady oraz główne obrzędy, czy święta, które wyznawcy kultywują w całym Fallathanie.

Główne zasady
- Każdy kto związał swe życie z Darogh ma nieść pomoc w zemście swojemu pobratymcowi gdy tylko tego potrzebuje, niezależnie od tego czy go zna, czy nie.
- Każdy jest sobie równy, niezależnie od płci, wieku, czy pochodzenia.
- Jeśli dwie osoby darzą się uczuciem, mogą zawrzeć węzeł małżeński niezależnie od płci. Dopuszczone są również związki poligamiczne o ile każda ze stron w małżeństwie (oraz osoba chcąca do małżeństwa dołączyć) wyrażą na to zgodę.
- Każdy z małżonków może wnieść o rozwód. Wówczas związek ten zrywa kapłan.
- Istnieje prosta zasada odnośnie wyrządzania krzywd innemu wyznawcy. “Oko za oko, ząb za ząb”.
- Żaden wyznawca nie może podnieść ręki na drugiego bez powodu. Wyjątek stanowi słuszna zemsta i egzekucja.

- O wyniku poróżnień między wyznawcami decyduje niezwiązana ze sprawą osoba będąca wyznawcą, kapłaństwo, lub rada.

Obrzędy: 
Mogą się od siebie nieco różnić - wszak każdy z wyznawców sam wybiera sposób w jakim oddaje należny hołd swojej bogini - jednak wyróżniamy kilka najgłówniejszych z nich, oraz najczęściej używanych zważywszy na praktykę i uniwersalność niezależnie od czasu i miejsca.
Warto jest również zaznaczyć, że obrzędy mocno opierają się o szacunek do ajhos, oraz otaczającego nas świata, ponieważ to one tworzą i one również niszczą będąc częścią wszystkiego.

Rytuał wstąpienia - Każdy wyznawca wkraczając na ścieżkę bóstwa ma za zadanie naznaczyć się symbolem Darogh na swoim ciele. Najczęściej jest to wytatuowanie symbolu oka na wewnętrznej stronie lewej dłoni, tak aby jak najszybciej rozpoznać się wśród tłumu. Może być to również wycięcie w skórze (tzw. skaryfikacja) tak by powstała jedynie blizna, jednak w przypadku młodszych wyznawców zazwyczaj symbol tatuuje osoba dorosła.

Wezwanie - W miejscu modlitwy każdy z wiernych pisze na pergaminie swoją prośbę do Darogh po czym wywieszane są one na ścianie, drzewie, lub specjalnym do tego przeznaczonym miejscu. Gdy już każdy z obecnych zawiesi swój pergamin, kapłan wznosi prośbę do bogini o spełnienie wszystkiego. Po modlitwie zazwyczaj składana zostaje w ofierze zwierzyna poprzez precyzyjne przecięcie gardzieli i utoczenie krwi, wszak utarło się, że to właśnie krew zawiera całą energię ajhos i to ona jest najbardziej wartościowa.

Wyzwolenie ajhos - Gdy członek społeczności umiera, wyznawcy Darogh wierzą, że jego ajhos błądzi po świecie będąc schwytanym przez konkretne miejsce, rzecz, lub nawet osobę. Dlatego rok po śmierci organizowane jest spotkanie, gdzie modlitwami oraz rytuałem wezwania wraz z pomocą maga umysłu jestestwo zmarłej osoby jest przeprowadzane dalej, na drugą stronę.

Pajęczy kult - (16 webala) Święto to, jest niczym innym jak składaniem szacunku do wszystkich rodzajów pająków w Fallathanie. Są to zwierzęta święte, zaś jad niektórych jest bardzo pożyteczny. Darogh od zawsze była blisko z tymi istotami zaś wydłużające się noce pobudzają wyobrażenie o tych stworzeniach.
W tym dniu istoty zbierają się w dowolnych miejscach świętując w huczny sposób. Najczęściej jest to ogromne ognisko z tańcem, śpiewem i ucztą, jednak w niektórych stronach utarło się, że ludzie spotykają się przy kolacji wspólnie czy też poszukują tych zwierząt dla samego szukania, ponieważ ranić ich nie wolno, szczególnie podczas ich święta.

Dzień Darogh - (21 asvarba) To zwyczajnie nazwane święto składa się z kilku części. Na początku wyznawcy spotykają się wspólnie by odbyć modlitwy dziękczynne do Darogh. To dzień podziękowania bogini za to, że opiekuje się każdym z osobna, jak i wspólnie. W tym dniu nie ma próśb zaś dowolne ofiary jakie złożą istoty są jedynie podarkiem. Ta część jest raczej pełna zadumy, ciszy i słów skierowanych do Pani Zemsty. Wiele osób po prostu wspomina ostatni rok, inni plotą to, co im na myśl przyjdzie. Wszystko idzie dowolnie, w zaciszu świątyń, domów, czy nawet terenów do tego przeznaczonych w ten dzień.
W kolejnej części kapłani namaszczają wiernych krwią zwierząt (w niektórych kręgach własną), uwzględniając ramiona, dłonie, jak i klatki piersiowe. Wówczas odbywają się kolejne modlitwy wspólne, które za zadanie mają przygotować wyznawców na następny rok.
W ostatniej części oczywiście jest organizowana zabawa. Dzieci Darogh wówczas bawią się przy muzyce, jedzą suto i piją żegnając się z tym dniem i spędzając wspólnie czas niezależnie od pochodzenia, czy przeszłości. Pokazują tym samym, że nawet wyznawcy o zupełnie innych profesjach, pochodzeniu, mogą tworzyć wspólną społeczność - wspólną całość.

Relikwie i święte miejsca:
a) Relikwie brak.
b) Święte miejsca

Każda kapliczka postawiona ku czci Darogh jest jej świętym miejscem. Wyznawcy potrafią budować je w dosłownie każdym miejscu, w każdej formie - czy to wiszących z drzewa emblematów, czy też w formie wyciosanych w kamieniu przy zwyczajnym takcie. Każda z nich jest niepowtarzalna, zaś łączy je symbolika jak i postać bogini z zawsze naznaczonymi, czerwonymi ślepiami i tiarą na głowie.
Jedna z największych świątyń istnieje na terenie Wyspy Kazrag, z racji tego, że to tam Pani Zemsty ma najwięcej wyznawców gotowych walczyć za nią i żyć w zgodzie z jej dogmatami. Cała budowla jest wyciosana surowo z szarego kamienia, zaś w środku - na samym końcu - stoi ogromna rzeźba przedstawiająca boginię Darogh z mieczem wbitym w ziemię. Do tego miejsca może przybyć każdy bez względu na kraj. Nie ma znaczenia również cel wizyty, a więc można przybyć tu dla samej modlitwy a nawet świętowania. Przyjmowani są również wszyscy ci, którzy potrzebują rady, pomocy.

 

Wróć do strony głównej