Kalendarium

2020-08-30 23:31:31

KALENDARIUM - NACJA

867 — Z tego roku pochodzą pierwsze historyczne wzmianki, sporządzone przez Bezimiennego Kronikarza, o plemionach ówcześnie zamieszkujących Nację, które - rzekomo - wywodziły się od ludów koczowniczych nieznanego pochodzenia. Przekazy pisemne wspominały o osadach rozsianych wzdłuż wybrzeża wyspy, rytuałach ściśle związanych z czarnoksięstwem i powstaniu Brux, które pełniły istotną rolę podczas obrzędów i służyły swoją szeroką wiedzą w zakresie ziołolecznictwa oraz magii.

Penhari 920 — Bruxy pochodzące z Czarnego Plemienia przejęły władzę na zachodnim wybrzeżu Nacji.

Rasber 923 — Z Bruxami z Czarnego Plemienia wkrótce zjednały się Bruxy z najodleglejszych zakątków wyspy, razem wprowadziły rządy znane historii jako “Czas Krwawego Terroru”; ludność Nacji żyła w strachu, wszelkie akty nieposłuszeństwa były karane śmiercią, dokonywano publicznych egzekucji.

7 Webala 1000 — Po kilku dekadach rządów Brux doszło do spontanicznego zrywu Nacjan, który ostatecznie zakończył się zwycięstwem. Dzięki powstaniu kolejno wyzwalano ciemiężone osady.

Webala 1000 - Yomrqah 1113 — Trwający ponad wiek okres prześladowań na tle magicznym. Nacjanie, w obawie przed kolejnym “Czasem Krwawego Terroru”, masowo pozbawiali Bruxy życia. Aby jednak dobitnie pokazać swoją pogardę oraz determinacje, wiedźmy mordowano brutalnie, a pozbawione życia truchła wrzucono do wcześniej przygotowanych rowów, czy zostawiano padlinożercom. Biorąc pod uwagę fakt, jak ważny dla Nacjan jest kult śmierci, odbieranie Bruxom ostatnich ceremonii i złożenia ich ciał w Nekropoliach był aktem prawdziwej grozy wśród mieszkańców Nacji. W czasach ogólnego chaosu oraz niezdefiniowanego ustroju na karty historii wpisało się jedno z najokrutniejszych ludobójstw w dziejach Nacji. Dokonano rzeźni Brux w Czarnym Lesie - do dnia dzisiejszego miejsce spoczynku dziesiątek brutalnie zamordowanych kobiet oraz magicznie utalentowanych dzieci trąci ciemną, niepokojącą magią. Plotki głoszą, że na jałowej ziemi od lat nie wykiełkowane życie, a zamieszkujące Czarny Las zwierzęta oraz bestie wybierają sobie ten punkt na cmentarzysko..

Cresaim 1113 — Pozostałe przy życiu Bruxy połączyły swe siły i wycofały się do jaskini w pobliżu gór na południe od Cidade de Pedra. Tam zorganizowały dla siebie azyl, który otoczyły zaklęciami ochronnymi. Ścigający je Nacjanie nazwali te tereny Ziemią Wyklętych, a nie mogąc przebić się przez pole ochronne pozostawili Bruxy samym sobie, uznając je jednak za wroga dla odnawiającego się kraju.

1113 - 1200 — Osady, które istniały w erze rządów Brux, zostały przemianowane na niezależne od siebie miasta-państwa. Nie oznaczało to jednak końca wojen. Miejskie aglomeracje rywalizowały ze sobą na każdym polu, walczyły o wpływy. Przeciwnicy handlowi niszczyli pola, zatruwali łowiska ryb, potajemnie zatrudniali Bruxy, aby klątwami osłabić konkurentów.

23 Cresaim 1200 — Wojna domowa pomiędzy miastami-państwami osłabiła i wyniszczyła Nację. 23 Cresaim został zapamiętany na kartach historii z tego względu, iż wtedy właśnie w niczego niespodziewający się kraj uderzyła “Wielka Fala” albo - według innych podań - “Gniew Mórz”. Kilka rozwiniętych, dobrze prosperujących miast zatonęło bezpowrotnie - wraz z tysiącami Nacjan. Wielka tragedia ostudziła sławny, nacjański temperament - zaprzestano walk i postanowiono odbudować to, co zostało zniszczone przez żywioł.

1200 - 1210 — Dekada Spokoju. Dziesięciolecie trwało odbudowanie tego, co zabrało morze, ale i tak nikt nie był  w stanie zrekompensować strat wywołanych “Wielką Falą”. By upamiętnić katastrofę i oddać hołd ofiarom na wybrzeżu postawiono posąg rybaka zarzucającego sieć. Mieszkańcy rychło zaczęli wplatać w nią kwiaty, co stworzyło kolejną tradycję. Z pomocą mieszkańcom przyszły również Bruxy, które do tej pory trzymały się Ziemi Wyklętych. Ich pomoc choć z wielkimi obawami, została jednak przyjęta. Ludność dalej bardziej bała się kobiet obdarzonych talentem magicznym, jednak wspomnienia o Czasie Krwawego Terroru odeszły już w  zapomnienie, nieśmiało więc społeczeństwo dało im szansę na asymilację. 

12 Naqarion 1211 - Pedro Monteiro - rządca Północnej Prowincji dokonuje zbrojnej napaści na Zachodnią Prowincję, według zapisków Monteiro mścił się na swoim rywalu - Demetrio Freire, za porwanie i uwiedzenie jego córki - Cesarii. Był to najwidoczniej wystarczający powód, gdyż po niedługim czasie wszyscy prefeito zaczęli walczyć między sobą. 
 

14 Asvarba 1214 — Nestor familii Tomas, Francisco, mając przed oczami wizję kolejnego kataklizmu i zagłady Nacji, zaprosił prefeito (burmistrzów) miast-państw do uczestniczenia w wydarzeniu, które przeszło do historii jako “zjazd praiański”, gdzie ostatecznie zakopano topór wojenny oraz wprowadzono nowy ustrój - monarchię. W nocy z 14 na 15 Asvarba Francisco Tomas, jako najlepszy kandydat na przyszłego monarchę, zostaje zamordowany przez nieznanego sprawcę. W obliczu rychłego kryzysu, zebrani prefeito wybierają Alfonso de Sa na króla. Na mocy pierwszego królewskiego dekretu ustanowione zostają cztery prowincje (utrzymujące się do teraz), a stolicą odnowionego państwa zostaje Porto de Ouro. Z racji na zniszczenia po “Wielkiej Fali” i potrzebę rąk do pracy, zwiększono również przywileje niewolników, których udało się pozyskać dzięki zamorskim podróżom.

Axumel 1215 — Intensywne, morskie podróże, sprzyjają rozwinięciu się piractwa na wodach Nacji. We znaki nacjańskich kapitanów daje się załoga “Tancerza” - pirackiego slupa pod dowództwem kapitana Guáltera Oliveiry. 1215 rok był okresem intensywnego polowania na piratów, którzy nie dali się jednak złapać. 

13 Festyar 1216 — Alfonso de Sa ginie podczas uroczystej uczty, powodem miało być zadławienie się winem. W kronikach można spotkać wzmianki o rzekomym otruciu.  

15 Festyar 1216 — Koronowanie Ademara de Sa, syna Alfonso na nowego króla Nacji.

20 Rasber 1216 — Dziedzic de Sa wydaje dekret, który doprowadza do ponownego ograniczenia praw niewolników. Wspomina się w kronikach, iż nowy król wydaje się być wielce mściwym człowiekiem, który na kilka dni przed ogłoszeniem dekretu, zakatował jednego ze swoich niewolników na śmierć gołymi rękoma. Wśród ludności w stolicy mówi się, iż nowy król bliski jest szaleństwa.
 
25 Rasber 1216 — Insurekcja Niewolnicza. Niewolnicy na terenie całej Nacji pod przywództwem Erana dokonują zbrojnego zrywu jako sprzeciwu wobec dekretu uchwalonego przez króla de Saá. Zorganizowani, żądni zmian w ciągu miesiąca spalili ⅓ plantacji, doszło do kilku bezpośrednich starć pomiędzy Nacjaninami a niewolnikami w największych ośrodkach miejskich. Ostatecznie powstanie krwawo stłumiono, a wydany parę dni wcześniej dekret został uzupełniony o kolejne obostrzenia.

Yomrqah 1216 — Bunt niewolników trwał 5 miesięcy. Chociaż dokonali nagłego zrywu i udało im się stworzyć chaos i przejąć część prowincji, to jednak brak organizacji, wyszkolenia oraz odpowiedniego wyposażenia sprawił, że ostatecznie buntownicy zostali odparci i rozbici. Jako, że niewolnicy nie zebrali nazbyt obfitego, krwawego żniwa, zostali ponownie wystawieni na sprzedaż, ówcześnie jednak dokonując na nich pewnych poczynań, które miały zapobiec kolejnym pomysłom o buncie. Niemniej rebelia Erana odbiła się dobitnie na monarsze. Ród de Sa zaczął tracić na znaczeniu. Potomkowie Afonso obawiali się utraty władzy. Ich strach doprowadził do rodzinnego sporu, który przekształcił się w kolejną wojnę domową. Do konfliktu włączyli się prefeito. Próbując uchronić swoje majątki, opłacili i ściągnęli do Nacji armię najemników i wystąpili przeciwko monarchii. Populacja Nacji ponownie ucierpiała. Ród de Sá wybito. W kraju ponownie zagościł chaos.

1 Penhari 1216 — Oficjalny koniec Insurekcji Niewolniczej. Wcześniejsze zaostrzenie prawa poskutkowało tym, że każdy niewolnik został zmuszony do noszenia obroży, co podkreślało jego status społeczny.

8 Penhari 1218 — Po omal dwóch latach pomniejszych walk pomiędzy prefeito doszło do zawiązania porozumienia, które formalnie obaliło nieistniejącą już monarchię i wprowadziło nowy system - oligarchię kupiecką. Utworzono Radę Dziewięciu, w jakiej skład wchodzili Nacjanie z czterech prowincji, wywodzący się z najbardziej wpływowych i zamożnych rodów kupieckich. Armia najemników, która się ostała po konflikcie z rodem de Sa, została oficjalnie wcielona w Nację i uznana za jej główną siłę militarną.

12 Festyar 1220 — Rada Dziewięciu wprowadza kolejne ograniczenia w prawach niewolników. Kary za nieposłuszeństwo były teraz bardziej dotkliwe w skutkach - obcinano języki, wydłubywano oczy, kastrowano mężczyzn i sterylizowano kobiety.  Ówczesna władza ustanawia także  podział klasowy, który umożliwia awans społeczny przy odpowiednich zasługach. 

1220 - 1372 — Następuje powolny rozkwit Nacji. Kupcy odbudowują swoje majątki po latach wojen domowych i buntów. Handel dobrze prosperuje. Otwierają się kamieniołomy marmuru i piaskowca w Cidade de Pedra. W nadmorskich Porto de Ouro i Praii rozbudowywane są porty oraz farmy ryb. Na prywatnych posesjach i ziemiach należących do obszarników kwitną gaje cytrusowe, oliwne, rośnie pszenica. Rozwija się szkutnictwo, więc i podróże dalekomorskie. Kultura Nacji przeżywa odrodzenie. Następuje zwrot w kierunku natury oraz krzewi się kult przodków. Bruxy z wyższych sfer społecznych cieszą się społecznym poważaniem (choć mieszkańców wciąż nie opuścił strach względem magiii) - głównie dzięki szkoleniom, które prawnie wprowadziła Rada Dziewięciu. Powstał Uniwersytet Technologiczny w Porto de Ouro. Zawiązuje się gildia najemnicza. Wewnątrz państwa dalej dochodzi do gierek między rodami, rywalizującymi ze sobą o bogactwo, prestiż czy pozycję. Jest na to ciche przyzwolenie, dzięki temu Nacją rządzą zawsze rody najpotężniejsze, najbardziej przebiegłe czy najbogatsze. Niemniej niepisana zasada mówi wyraźnie: “A Nacao esta sempre no topo”, Nacja zawsze na górze, zawsze pierwsza. Interesy interesami, ale dobro Nacji musi pozostać niezachwiane.

Wróć do strony głównej