Nacja

2020-08-14 19:35:04

1. Władza

a. Nazwa:
Wielki Archipelag Nacji, Wszechnacja, Nacja

b. Forma przywództwa:
Rada Dziewięciu

Władza w Nacji skupia się w rękach dziewięciu najbardziej wpływowych i najbogatszych rodzin kupieckich - familii. 

c. Ustrój:
Oligarchia Kupiecka
Miejsce w Radzie Dziewięciu nie jest dziedziczone czy stałe. Oznacza to, że każdy z członków musi pracować nad systematycznym zwiększaniem koneksji, majątku oraz działaniem dla dobra Nacji. Rada jest zróżnicowana; wchodzące w jej skład rody muszą pochodzić ze wszystkich czterech prowincji.

To właśnie te familie decydują o przyszłości państwa i dzierżą władzę ustawodawczą. Za władzę wykonawczą odpowiadają prefeito, czyli burmistrzowie miast oraz zarządcy prowincji. 

d. Administracja:
Nację zamieszkuje 80k mieszkańców, z których 95% stanowią ludzie, a 5% pozostałe rasy.

Nacja podzielona jest na cztery prowincje: 

Stolica: 
Fronteira do Mar “Granica morza” - Miasto Porto de Ouro  (15% populacji) - stolica Nacji, w której mieści się główny port, spaja szlaki morskie, jest najważniejszym ośrodkiem handlowym w państwie.

Miasta:
Grandes Planícies “Wielkie równiny” - Miasto Casa de Vida (10% populacji)- słynie przede wszystkim z wielkiej tradycji szkutniczej, główny ośrodek religijny, przez który przepływa rzeka Fio da Vida; obowiązkiem świeżo upieczonych rodziców jest odbyć pielgrzymkę do źródła rzeki i oddać cześć naturze poprzez złożenie skromnej ofiary.

Perto de Nuvens “Blisko chmur” -  Miasto Cidade de Pedra (10% populacji) - bliskość masywów górskich umożliwiła mieszkańcom Cidade de Pedra wydobycie marmuru oraz piaskowca.

Areias Douradas “Złote piaski” - Miasto Praia (10% populacji) - drugi, po stolicy, najważniejszy port w Nacji, silnie jest tutaj rozwinięta brać rybacka, słynie z hodowli jedwabników.

Wsie:
55% populacji. 

Wsie to rozległe tereny uprawne. Większość ziem należy do magnaterii - obszarników, którzy dzierżawią swoją ziemię biedniejszym. Reszta wiejskich osad gromadzi się wokół największych miast w kraju.

e. Żywność, towary, luksusy:

i. Żywność (55% wieś) - Nadmiar 
ii. Towary (45% miasta) - Nadmiar
iii. Luksusy (15% stolica) - Niedobór

f. Godło i flaga:

unknown 

g. Hymn:
Cancao do Mar - tradycyjna melodia nacjańska, wygrywana na piszczałkach El siku oraz tradycyjnych grzechotkach maraca; osadzonych na drewnianym trzonku i wykonanych z gliny, skorupy orzecha lub dyni. W ich wnętrzu znajdują się nasiona lub małe kamyczki. 

 

2. Charakter mieszkańców:

a. Aspekty: 
Chaotyczność

Zło

Natura

b. Natężenie aspektów:
50% Chaotyczność  - Dominujący 

40% Zło - Powszechny

10% Natura - Dodatkowy 

c. Specjalność:
Żegluga/Handel

Mówi się, że Nacjanie rodzą się albo ze sterem w dłoniach, albo od razu gotowi do negocjacji warunków własnego poczęcia. Doskonali żeglarze, kupcy, szkutnicy. Kult morza i kult bogactwa to dwa aspekty, które czynią Nację państwem zaś Nacjan narodem.

d. Magia:
 Tolerancja

Magia w Wszechnacji nie jest czymś powszechnym. Nacjanie nie wykazują nazbyt dużego talentu magicznego. Jeżeli już się jakiś ukazuje, to zazwyczaj jest on u przedstawicielek płci żeńskiej. Są one od razu ukierunkowane na czarnoksięstwo, co ma związek z wyznawanym systemem wierzeń oraz faktem, że Nacjanie przekazują swoje wartości z pokolenia na pokolenie i w przypadku magii nie ma tutaj wyjątku. 

Bruxa - tak się nazywa adeptki praktykowanej magii, wiedźmy, których się w Nacji obawia. Jako, że posługują się czarną magią, rzucają klątwy, zsyłają cierpienie i ogólnie - według powszechnego przeświadczenia - szkodzą każdemu, kto im podpadnie. Co istotne, jeżeli pojawi się talent magiczny u mężczyzny, jest on szkolony tak samo jak kobiety i jego również określa się mianem Wiedźmy, tj. Bruxy. Z reguły wywodzą się z kast kupieckich, niekiedy kapłańskich. Rzadziej z mieszczaństwa.

Inne aspekty magii są piętnowane - w przypadku niższych kast - lub ukrywane przez bardziej zamożnych. Jako, że Bruxa wyrządzają i tak dość szkód, mieszkańcy Nacji magii się zwyczajnie w świecie boją i każdy jej przejaw - zwłaszcza na prowincji - jest tłamszony szybko i dobitnie.

e. Niewolnictwo:
Legalne

Niewolnictwo jest zwyczajnie Nacjańską codziennością. Każdy odrobinę bogatszy  mieszkaniec pragnie i najczęściej posiada choćby jednego lub dwóch niewolników. Bywa, że najpotężniejsze rody prześcigają się wręcz w tej dziedzinie, zaś ten kto jako niewolników posiada najbardziej egzotycznych przedstawicieli ras świata dzierży swego rodzaju prestiż.

f. Relacje względem obcych:
Ksenofobiczne

Nacjanie są zamkniętym na obcych społeczeństwem. Tolerują ich - w interesach, w zakresie gospodarczej wymiany dóbr, ale zarazem dbają o to, by zachować czystość krwi. Ksenofobia i prześladowanie przejawią się przede wszystkim na gruncie zawierania małżeństw. Sam podział klasowy w państwie jest ruchomy. Pozwala na pionowy awans społeczny i zaprasza do konkurencji - w każdym aspekcie życia.

g. Ekstremiści i opozycjoniści:
Nacjonaliści uważają, że Nacja jest samowystarczalnym państwem i powinna dążyć do niezależności - przede wszystkim pod względem handlowym. Ekstremiści to niezorganizowana, zdecentralizowana frakcja, która przesadnie trzyma się archaicznego prawa oraz przesądów. Charakteryzują się najsilniejszą ksenofobią oraz niechęcią wobec Brux. 
Chaotyczność: 60%

Zło: 10%

10% mieszkańców.

Koalicja Handlowa stoi w opozycji do Nacjonalistów. W jej skład wchodzą przede wszystkim kupcy, którzy widzą korzyść w rozszerzaniu wpływów poza Nacją oraz większej otwartości na obcych. 

Technologia: 70%

Chaotyczność: 10%

10% mieszkańców.

3. Ekonomia i gospodarka

a. Handel:
Mieszany

W miastach Nacji raczej preferowany jest handel walutowy, aczkolwiek wsie oraz ich mieszkańcy preferują barter. Ma to związek z praktycznym podejściem mieszkańców do życia codziennego i ich potrzeb w zależności od miejsca zamieszkania.

b. Surowce naturalne:

i. Metale: 
W Nacji występuje sporo złóż metali nieszlachetnych. Większą część z nich wydobywa się w okolicach gór. Zasoby są na tyle wystarczające, by pokryć potrzeby produkcyjne kraju. Niemniej, to rzadki towar na eksport.

ii. Metale szlachetne:
Niedobór. Dotychczas nie wykryto jakichkolwiek złóż metali szlachetnych na terenie Nacji. 

iii. Kamień:
Nadmiar. Nacja posiada ogromne złoża piaskowca, marmuru i granitu. Kamieniarstwo traktuje się tutaj wyjątkowo poważnie, zaś marmur uważany jest powszechnie za najprzedniejszy na całym świecie. Powszechne są także kopalnie saletry.

iv. Kamień szlachetny:
Niedobór, choć alchemicy dążą do pozyskania z gór pirytu oraz kryształów górskich.

v. Drewno: 
Nacja posiada spore złoża drewna nieszlachetnego, choć jest zdecydowana z nich nie korzystać ze względu na krwawą historię, która miała miejsce w Czarnym Lesie.

vi. Drewno szlachetne:
Niedobór. Nacja nie posiada drzew szlachetnych, przez co Nacjanie są zmuszeni importować dobrej jakości drewno od innych krajów.

c. Import/eksport

i. Żywność:
Z uwagi na liczne plantacje w okolicach miast i te na wsiach żywności w Nacji jest sporo. Głównie produkcja zielonych warzyw, kukurydzy, pszenica, winogrona, orzechów, cytrusów, przypraw, oliwek. Nacjanie także opracowali i wdrożyli system rybnych farm oraz tych, w których hodują owoce morze.

Eksport - Owoce, Przyprawy, Wino

ii. Towary:
Nacjanie wydobywają spore ilośc kamienia i na kamieniarstwie znają się jak mało kto. Mają najlepsze i innowacyjne narzędzia kamieniarskie, które także eksportują. Czasem Wszechnację nazywa się także “krainą jedwabiem płynącą” - jest to materiał o wiele powszechniejszy niźli w innych regionach świata i nawet średnio zamożne rodziny mogą sobie na niego pozwolić.

Eksport - Tkaniny (głównie jedwab i batyst), Barwniki, Ubrania, Wyroby i narzędzia kamieniarskie

iii. Towary luksusowe:
Jeśli chodzi o drogie tkaniny takie jak batyst, jedwab, adamaszek czybrokat to Nacjanie mają ich pod dostatkiem. Sprowadzają jednak bursztyn, który tak bardzo sobie ukochali oraz szkło i klejnoty.

Import - szkło, bursztyn, klejnoty

iv. Surowce:
Eksport: Kamień, Saletra

Import: Drewno Szlachetne, Metale Szlachetne

 

4. Społeczeństwo:

a. Rody
Ród Sousa - siedziba: Porto de Ouro, głowa rodziny: Afonso Sousa.
Ród da Rosa - siedziba: Casa de Vida, głowa rodziny: Gal da Rosa.
Ród de Lemos - siedziba: Porto de Ouro, głowa rodziny: Euclides de Lemos (ostatni żyjący członek rodu).
Ród Rodrigues - siedziba: Praia, głowa rodziny: Eduarda Rodrigues. 
Ród Branco - siedziba: Casa de Vida, głowa rodziny: Leonor Branco.
Ród Goncalves - siedziba: Cidade de Pedra, głowa rodziny: Fabiana Goncalves.
Ród Montez - siedziba: Praia, głowa rodziny: Filomena Montez.
Ród Guerreiro - siedziba: Cidade de Pedra, głowa rodziny: Filho Guerreiro. 
Ród de Carvalho - siedziba: Porto de Ouro, głowa rodziny: Erico de Carvalho.

b. Organizacje
Najważniejszą rolę pełnią rody kupieckie. W każdym mieście jest ich na tyle dużo, że konkurują ze sobą na wszelakie sposoby. Najbardziej wpływowe familie określa się mianem “Patrao” i to one rządzą miastem. Wspomniani magnaci słyną ze swojego bogactwa oraz wpływów. Zdobyć ten tytuł jest niezmiernie trudno i to właśnie spośród nich wybierani są członkowie rady. 

Poniżej magnaterii są kupcy wyżsi, zwani “nobreza”, którzy to mają pokaźne wpływy, jednakże daleko im do rodzin najpotężniejszych. Zazwyczaj łączą się w grupy - cechy, aby wspólnie działać na większą skalę. 

Sacerdocio - specyficzna kasta kapłańska (opiekunowie nekropolii), nie służą żadnemu ze znanych bogów, z uwagi na pogański charakter Nacji. Wiedzący, doradcy, przekazujący wolę przodków, opiekunowie świętych miejsc.

Zaraz pod kapłaństwem są kupcy niżsi “comun”. To wszyscy ci, którzy zdecydowali się wejść na kupiecką drogę i chociaż nie należą do wielkich familii, starają się jak mogą, by zdobyć wpływy i prestiż. Jest to zdecydowanie największa grupa kupców i bardzo często działają pod sztandarem cechów lub samych wielkich rodów. 

Mieszczanie to kolejna grupa społeczna. Zwykły obywatel, bez większych przywilejów czy też obowiązków. Najliczniejsza grupa społeczna.

Chłopi. Prosty lud, który żyje poza miastem i dba o to, aby ziemia żyzną była, a bydło nie poumierało. Wolni chłopi zatrudniają się u bogatych kupców jako pracownicy lub też dzierżawią od nich kawałek ziemi. 

“Exilado”, inaczej mówiąc “sprzedany człowiek”. Dość liczna grupa byłych mieszczan, którym nie powiodło się w życiu, popadli w długi lub zwyczajnie chcą sobie dorobić na lepszą przyszłość (szczególnie popularne wśród młodych obywateli). “Exilado” “sprzedaje” się do niewoli w roli sługi do rodzin kupieckich. Często właśnie aby odpracować długi. Zazwyczaj podpisuje się kontrakt na 5 lat, w którym to taki człowiek służy rodzinie, z którą ów  kontrakt podpisał. Stoi wyżej niż zwykły niewolnik, przysługują mu jakieś prawa, jak chociażby “prawo do życia”, zabraniające bezkarnego i bezpodstawnego uśmiercania takowego.

Poza kastami:

Prócz wyżej wymienionych, w Nacji funkcjonują także pariasi. Straciwszy majątek i wpływy, stali się wyrzutkami społeczności, chociaż - jeżeli pariasami zostawały wcześniej wpływowe rodziny - ciężko było zrównać z chociażby mieszczanami, bo chociaż bankruci, nierzadko bywali i tak bogatsi od przeciętnych przedstawicieli gminu. Często też pariasi zostają potem doradcami czy pracownikami innych familii. 

Dowódcy najemników - jest to ciekawa warstwa, bowiem najemnikom nie przysługują żadne szczególne zaszczyty, a jednak niektórzy z nich wyróżniają się na tle na tyle, by zdobyć prestiż i uznanie wśród ludzi. Tacy dowódcy mogą swobodnie poruszać się po mieście, są czasem zapraszani do rezydencji nie w formie ochroniarzy, sami mogą sobie dobierać pracodawcę. 

Niewolnicy. Brak praw, ich los zależy jedynie od właściciela.

c. Prawa


i. Słowa klucze:


Handel:

Istnieje jedna główna zasada - Nacja przede wszystkim. Handel jakimikolwiek wyrobami, których brakuje lub potrzebuje kraj jest surowo zabroniony. To samo tyczy się dzieł sztuki o państwowym znaczeniu czy innych ważnych artefaktów.

Umowa:

Samo pojęcie umowy czy to ustnej czy w formie pisanej jest dla Nacjan rzeczą świętą, aczkolwiek nie znaczy to wcale, że nie będę próbowali manipulować faktami lub okolicznościami aby zawsze ugrać dla siebie jak najwięcej.

Kradzież:

Złodzieje nie mają łatwego życia w Nacji. Każdy kto złapie takowego na gorącym uczynku ma prawo zabić go we własnym domu. Często także wtrąca się ich do lochów gdzie oczekują na rytualne złożenie w ofierze, podczas świąt i ceremonii religijnych.

d. Tradycje:

Rodzina:

Nacja, będąc krajem rządzonym przez konserwatywną mniejszość, stoi w obronie przekazywanych z pokolenia wartości oraz tradycji. Rodziny są wielopokoleniowe, przeważnie rezydujące w wielkich domostwach (dla wyższych warstw społeczności - hacjendach; plantacjach z ogromnymi połaciami ziemi, które oddawane są w dzierżawę biedniejszym pod uprawę - winorośli, gajów cytrusowych, oliwnych, itd.), gdzie autorytetem cieszy się nestor - najstarszy członek rodu z głównej linii - który ustanawia i egzekwuje własne prawo (w obrębie rodziny). W domowym zaciszu przekazuje się dzieciom tajniki czarnoksięstwa oraz wpaja się podstawowe wartości religii naturalistycznej oraz wiążących się z nią filozofii. Każda ciesząca się respektem rodzina posiada własne praktyki związane ze składaniem ofiar i oddawaniem czci naturze. Dla Nacjan główną wartością jest rodzina - zachowanie ciągłości rodu, zapewnienie bezpieczeństwa zawsze będzie stanowiło priorytet (co doprowadza do wielu przypadków korupcji, nepotyzmu). 

Śmierć:

Nacjanie wychodzą z założenia, że trzeba dbać o swoich bliskich nawet po ich śmierci. Dlatego też niczym niezwykłym są pokaźnych rozmiarów nekropolie rodowe. “Guardador”, osoba wybierana w rodzie dba o to, aby nekropolia familii była w ładzie, a przodkowie spoczywali niczym niezmąceni. Tytuł ten i obowiązek zajęcia się nekropolią jest wielce prestiżowy i osoby go piastujące cieszą się poważaniem nie tylko w obrębie własnej rodziny. 

e. Religia:

Ogólnie pojęte pogaństwo, kult przodków oraz kult śmierci. Nacjanie wierzą w tradycje, w to, że wiedza przekazywana jest z pokolenia na pokolenie. Choć posiadają naukowców, inżynierów i wynalazców  to jednak fundamentalne prawdy świata i tego jak trzeba żyć, są niezmienne od zarania dziejów. Przodkowie wiedzą lepiej. Dlatego też bardzo pielęgnowana jest pamięć o nich, stąd Nekropolie oraz święta zmarłych. Według Nacjan przodkowie zamieszkują krainę zwaną “Ciemnością, która jest nad nami” i tam też każdy Nacjanin prędzej czy później uda się po śmierci.

Nacja nie posiada kapłanów sensu stricte, gdyż nie ma bóstwa opiekuńczego. Religia złączona jest nieodzownie z magią Bruxa. Czarnoksięskie zdolności pochodzą według Nacjan od przodków. Tajemnicze, mroczne obrzędy kontrastują co prawda z barwną wizją Nacji jaką mają obcy, aczkolwiek jest to nieodłączny element i Nacjanie są bardzo niechętni w stosunku do jakichkolwiek religijnych wpływów z zewnątrz, które mogłyby rywalizować z ich pogańską kulturą.

f. Przestępczość:

Średnia: Z uwagi na ustrój społeczny i państwowy, często bogatsi wykorzystują swoje wpływy oraz zasoby, aby zdobywać to czego pragną w sposób nie do końca moralnie zgodny. Wymuszenia, haracze, szantaże są na porządku dziennym, choć w przypadku kradzieży i morderstw prawo jest o wiele surowsze.

Wolność słowa:
Ograniczona: Każdy może mówić co tylko chce tak długo, jak nie obraża bądź wypowiada się negatywnie na temat Wszechnacji. Jest to widziane bardzo źle i z pewnością doprowadzi do konsekwencji, także prawnych.

g. Język: 

Nacjański (wzorowany na języku portugalskim) oraz wspólny.

h. Ubiór: 

W zależności od klasy społecznej. Biedniejsi ubierają się najczęściej w proste, bawełniane lub lniane stroje. Przewiewne koszule, długie, kolorowe  spódnice i obszerne spodnie. W przypadku możnych i bogatych mieszczan jedwab oraz batyst - wszystko w żywych, nasyconych kolorach. Istotnym elementem są także kapelusze z obszernymi rondami, często widziane pośród pracowników plantacji oraz hacjend.

i. Kuchnia: 

Roślinno-mięsna z dużą ilością przypraw oraz różnorodnością smaków, kształtów i barw. Tradycyjną potrawą Nacjańską są placki “pata”, w które zawija się mięso, warzywa a nawet także owoce.

j. Święta i okoliczności: 

Dia da Morte - święto, podczas którego Nacjanie celebrują ulotność życia i wspominają zmarłych ( na komunalnych cmentarzach albo w rodowych nekropoliach). W tym dniu dominują kolory, lampiony, kwiaty i ofiary zanoszone na rodzinne grobowce. Nacjanie pielęgnują pamięć poprzez świętowanie.

Dia da Vida - jedno z ważniejszych świąt w kulturze Nacjan, w przeciwieństwie do Dia da Morte, obchodzone skromnie, w myśl ascetyzmu. Rozpoczyna się od złożenia ziemi ludzkiej ofiary, która jest wybierana najczęściej wśród skazańców (głównie złodziei lub morderców) lub w przypadku ich braku, losowo  bez względu na status. Po tym następuje kilka dni rygorystycznego postu, przesiąkniętego refleksją o przemijalności życia. 

A Vindima - okres przejściowy między latem a jesienią, czas zbiorów; tygodnie wielkich, alkoholowych biesiad, wydawanych na ziemiach najbogatszych, czyli magnatów. 

Noite de verão - święto przesilenia letniego, podczas najkrótszej nocy w roku ulice miast na całej wyspie przyozdabia się bujnymi kompozycjami kwiatów. Od świtu do zmierzchu w każdym mieście trwa wielka zabawa, a gospodarze prześcigają się między sobą w coraz to huczniejszych obchodach. Po zachodzie słońca rozpalane są ogniska, w których składane są ofiary, ku czci pogańskich bóstw, zabawy nabierają wówczas bardziej mistycznego znaczenia. Jest to noc wróżb, przeważnie krwawych i modlitw. Mówi się, że tylko w tę jedną noc zakwita Kwiat Łaski i że tylko para, której pisane jest szczęście, może go w tę noc odnaleźć, zapewniając sobie szczęście na cały rok. 

Noite passada - Ostatnia noc w roku. Hucznie obchodzona przez wszystkich, noc kiedy żegna się stary rok i wita nowy. Wszyscy Nacjanie przywdziewają wówczas białe stroje. Święto jest silnie związane z wodą, w myśl zasady, że wszystko płynie. Zabawy kończą się bowiem nad brzegiem mórz, rzek czy jezior, gdzie chętni składają dziękczynną modlitwę, po czym wrzucają do wody swoje dary, głównie są to owoce ich ciężkiej pracy oraz kwiaty.

k. Architektura

W Nacji budynki są średniej zabudowy, geometryczne - z płaskimi albo delikatnie diagonalnymi dachami, pokrytymi glinianą dachówką. Kamienne, wykonane przede wszystkim z piaskowca. Z ornamentowymi fasadami, niewielkimi oknami (chyba, że dysponuje się odpowiednim majątkiem), często spotykane są patia, publiczne fontanny i wodopoje. 

Budownictwo: Średnie

Komnaty: Umiarkowane

Budynki: Murowane

Dachy: Płaskie lub delikatnie diagonalne (głównie pokryte glinianą dachówką)

Zdobienia: Roślinne

 

5. Teren:

a. Klimat:
Śródziemnomorski, gorące lata, bardzo delikatne zimy, długi okres wegetacji. Lasy dla rozwoju szkutnictwa, dostęp do akwenu. 

Bardziej znamienna flora (twardolistne zarośla, drzewa oliwne, cytrusowe, eukaliptusy, cyprysy, pistacje oraz winna latorośl).

Wilgotność: Wysoka

Wietrzność: Wysoka

Opady: Umiarkowane

Wiosna: Długa

Lato: Gorące

Jesień: Krótka

Zima: Bardzo łagodna

Teren: Zgodny z mapą świata. 

b. Ukształtowanie terenu:
Zróżnicowanie topograficzne. Nacja, ze względu na swoje położenie, jest krajem o dość specyficznej rzeźbie terenu. Wokół wybrzeża tereny są nizinne, piaszczysto-kamienne. W głębi państwa pojawiają się pustynie, sporadyczne oazy, Czarny Las oraz łańcuch górski, z którego pozyskuje się surowce kamienne.

c. Zagrożenia:
Zagrożenia - tereny bliskie.

Centrum – Niebezpiecznie (Lasy)

Północ – Bezpiecznie

Wschód –  Niebezpiecznie (Lasy i Góry)

Zachód –  Bezpiecznie

Południe – Bezpiecznie

d. Specjalne lokacje:

Czarny Las - Niebezpieczny teren, do którego mało kto się zapuszcza. Słynie z zaginięć oraz tajemniczych zgonów, z uwagi na ten fakt zrezygnowano z pozyskiwania tam drewna.

Perłowa Laguna - Znajdująca się zaraz przy linii brzegowej, obfituje w perły skąd też wzięła się nazwa. Istnieje legenda, która mówi, że laguny pilnują morskie potwory i rzeczywiście zdarzają się tam dość częste “wypadki” poławiaczy.

 

6. Wojsko

Nacja nie posiada regularnej armii. Zamiast tego opłacane są kompanie najemne, które pracują dla konkretnych rodzin kupieckich. I to właśnie te rody dbają o to, aby wszystko w kwestii obronności funkcjonowało poprawnie. 

Typy jednostek:
Każda rodzina dba we własnym zakresie o dobór najemników, jednakże najistotniejsze rody w miastach współpracują ze sobą, aby zachować względny porządek wewnątrz murów miejskich. Zazwyczaj działa to na zasadzie podziału terenu, gdzie odpowiednie dzielnice chroni konkretna grupa najemna, robiąca za swoistą straż miejską. Przyjęte zostały podstawowe prawa i obowiązki, aby nie dochodziło do niepotrzebnych starć między najemnikami, jednakże - o ile nie ma takiej potrzeby - każdy trzyma się swojego rewiru. Wyjątkiem pozostają istotne części miasta, takie jak plac główny, gdzie są główne ośrodki powiatowe oraz kwitnie handel czy port, gdzie potrzebna jest tym większa neutralność i dostęp. Tam najemnicy są wymieszani. 

Na prowincji każdy dba o siebie. Zazwyczaj tereny zaludnione są własnością którejś z familii, więc to ona dba o dobór ochrony i jej utrzymanie. Ale zdarza się też tak, że niektóre tereny są pozbawione ochrony i mogą stać się obiektem ataków - w tymże najemnych band także. 

Niektóre rody zrezygnowały z handlu i zdecydowały się zająć walką, tworząc własne, rodowe kompanie najemne. Przykładem takiej jest rodzina “di Volvoni”, której “Synowie Nacji” uważana jest za jedną z najlepszych formacji tego typu.

Podobna sprawa ma się na morzu, chociaż tam wydaje się to być o wiele bardziej zhierarchizowane. Niemniej jednak floty dalej opłacane są przez rody lub cechy kupieckie. I mimo bardziej wojskowego stylu prowadzenia się marynarki, to jednak dalej wygląda to jako najemna armada, niż faktyczne wojsko. 

b. Jednostka specjalna:
Kondotierzy - doborowe oddziały najemników, których główne uzbrojenie stanowi broń strzelcza, a boczną jednosieczne miecze. Lekki pancerz formacji dopełniany jest płytowymi napierśnikami. Pełniąc wartę używają broni drzewcowej, takiej jak gizarmy oraz halabardy.

Kondotierzy słyną z bezwzględnego posłuszeństwa swym dowódcom oraz okrucieństwa w działaniu. Niechętnie biorą jeńców, za to są pierwsi do łupiestwa. Zazwyczaj zaciągani są spośród zasłużonych kompanii najemnych ale przypadki rekrutacji wśród członków półświatka również nie są odosobnione.

c. Elitarność: Wysoka
Nacja stanowi zasadniczo zamknięty krąg społeczny powiązanych wzajemnymi interesami rodów, przepleciony wpływami oligarchów i pilnie strzeżony przez pozbawione skrupułów oddziały najemne. Wpływy kupców oraz przestępców również są widoczne.

 

7.  Osobistości:

Afonso Sousa, członek Rady Dziewięciu, paterfamilias rodu Sousa, pochodzący z Porto de Ouro.

Afonso pochodzi z rodu, który dzierży miejsce w radzie omal od czasów stworzenia obecnego ustroju. Familia Sousa, z racji na ogrom ziem posiadanych wokół Porto de Ouro, jest największym ( i prawdopodobnie jedynym; potencjalni rywale Afonso na rynku znikają w niewyjaśnionych okolicznościach) wytwórcą oliwy z oliwek w kraju. Jest człowiekiem dumnym, oddanym tradycji i kulturze Nacji. Chłodnym i kalkulującym. Zrobi wszystko, aby utrzymać miejsce rodu Sousa w Radzie. 

Cleto da Rosa, członek Rady Dziewięciu, pierwszy w kolejce do objęcia władzy w rodzie da Rosa, pochodzący z Casa de Vida.

Przyszła głowa rodziny da Rosa. Zbudował obecną pozycję rodu dzięki opracowaniu nowych, efektywniejszych technik szkutniczych. Wykorzystując prawo, przejął majątek po poprzedniku z Rady, Davim da Luzie, zdegradowanym za nieudaną próbę korupcji Głównego Kapłana podczas obrzędu i szybko stał się wprawionym wytwórcą pszenicy.

Euclides de Lemos, członek Rady Dziewięciu, sprawujący rolę Głównego Kapłana, pochodzi z Porto de Ouro.

Euclides trzyma stołek w Radzie przez wzgląd na swoją pozycję - Głównego Kapłana. Ród de Lemos stracił swoją ważność w momencie, kiedy okazało się, że Euclides jest ostatnim potomkiem i wraz z nim przepadnie na zawsze. Jego rolą jest rozpoczęcie obchodów Dia da Morte i Dia da Vida. On także odpowiada za złożenie ofiary. 

Eduarda Rodrigues, członkini Rady Dziewięciu, Skarbniczka, mimo niechęci niektórych członków, nie raz udowodniła, że ma niebywały talent do ryzykownych, ale opłacalnych inwestycji. Pochodzi z Praii. 

Trudno powiedzieć czy to dzięki urodzie, czy bogactwu, w niektórych kręgach krążą plotki, iż ma licznych kochanków, są to jednak tylko domysły, gdyż nikt nikogo nie przyłapał na zdradzie, a nieco gnuśny i leniwy pan Rodrigues uważa się za szczęśliwego męża. Eduarda jest przebiegłą manipulantką, wszędzie węszy swój interes, lubuje się w zbijaniu majątku, czy to osobistemu, czy krajowemu. Jest ryzykantką i nie boi się postawić wszystkiego na jedną kartę, jak dotąd intuicja nigdy jej nie zawiodła. 

Leonor Branco, członek Rady Dziewięciu, mieszkaniec Casa de Vida, właściciel pokaźnego majątku ziemskiego oraz słynnej, portowej tawerny Porto de Ouro - “Irmã Ardente”.

Leonor jest najmłodszym członkiem Rady Dziewięciu. Wieść niesie, że to on doprowadził do śmierci nestora rodu Branco i przejął jego miejsce. Jeszcze zanim objął najistotniejsze stanowisko w kraju, odrestaurował starą tawernę w stolicy Nacji i szybko uczynił ją jednym z najważniejszych punktów rozrywki na mapie Porto de Ouro, wprowadzając pokazy taneczne czy wieczorki tematyczne. 

Fabiana Goncalves, członek Rady Dziewięciu, pierwsza Bruxa w historii sprawująca ten urząd, pochodzi z Cidade de Pedra.

Fabiana, choć nie pochodzi z rodu o długiej tradycji kupieckiej czy szczególnych zasługach i wpływach, wyrobiła sobie renomę poprzez długoletnie, intensywne obcowanie z czarnoksięstwem oraz magią krwi. Rada postanowiła zaoferować jej miejsce nie tylko ze względu na wiedzę oraz magiczne możliwości, ale również ze strachu o własne bezpieczeństwo.

Filomena Montez, członek Rady Dziewięciu, właścicielka największych farm ryb w Areias Douradas, pochodzi z okolic Praii. 

Filomena, podobnie jak Fabiana, uzyskała wpływy i szacunek wśród magnaterii poprzez udoskonalenie systemu prowadzenia farm ryb i zwiększenie ich efektywności. Swoją pracowitością, zaangażowaniem oraz pomysłowością wyprowadziła nazwisko Montez z środka drabiny społecznej na sam szczyt.

Filho Guerreiro, członek Rady Dziewięciu, pochodzący z Cidade de Pedra - Główny Konstruktor Armady Nacjańskiej.

Choć Filho pochodzi z Cidade de Pedra, lwią część swojego młodzieńczego życia spędził w Casa de Vida, ucząc się szkutnictwa. Okazał się nie tylko pracowity i pełen innowacyjnych pomysłów, ale także niebywale utalentowany. Szybko awansował na Głównego Konstruktora i tym samym otrzymał stołek w Radzie Dziewięciu.

Erico de Carvalho, członek Rady Dziewięciu, dziedzic rodu de Carvalho, pochodzący z Porto de Ouro.

Zaczynał jako kapitan jednej z dziesiątek kompanii najemnej “Złota Dłoń”, szybko awansując w jej szeregach. Wykazywał się odwagą oraz profesjonalizmem, dlatego też zyskał uznanie wśród możnych kupców jako ochroniarz warty swojej ceny. Awansował na dowódcę całej kompanii i - po kilku latach - dostał zaproszenie do Rady Dziewięciu, wywyższając tym samym swoją rodzinę o kilka stopni. “Złota Dłoń” to kompania najemna, która zajmuje czołowe miejsce w obronności stolicy Nacji, a Erico stał się jej głosem, głównie zajmując się militarną częścią posiedzeń rady. 

Cezário Guerra - dowódca Synów Nacji, sławny fechmistrz, potomek Diego Guerry - niepokonanego zwycięzcy licznych turniejów..

Po latach treningów, ćwiczeń i służby w Synach Nacji, udało mu się dowieść tego, iż zasłużył na miano dowódcy jednostki. Stoczył wiele bitew w swoim życiu, tępił piractwo na wodach Nacji, przez co zasłynął jako niezłomny wojownik. Jest lojalny i praworządny, zawsze dotrzymuje raz danego słowa. Honor jest dla niego wszystkim, nigdy nie zdradziłby kraju, ani swoich bliskich. Dla swoich podwładnych jest surowym, wymagającym, ale sprawiedliwym dowódcą. Choć wiele Nacjanek skrycie do niego wzdycha, nie wydaje się, by miłostki były mu w głowie. 

Salvador Alves - “Stary Wyga” jak to zwykle mawiają o nim Nacjanie, pochodzi z Praii, gdzie pływał od dziecka na rybackiej łodzi ojca. Nie pochodzi z bogatej rodziny, ale swoim talentem i ciężką pracą wywalczył sobie tytuł dowódcy nacjańskiej floty. 

Mimo niepozornego wyglądu i podeszłego już wieku, nie można odmówić mu sprytu i przebiegłości na morzu. Często mówi, że jego domem jest okręt, a ziemię zastępuje mu morze. Zna wody wokół wyspy jak mało kto, co nie raz pomogło mu zwyciężyć w morskich potyczkach. Jest cholerykiem, posiada trudny charakter i łatwo jest wyprowadzić go z równowagi. Gorący temperament ulatuje z niego jednak, gdy przychodzi czas na układanie planów bitwy, wtedy kontrolę przejmuje racjonalna część jego osobowości, w chwilach próby potrafił odznaczyć się nerwami ze stali. Jest kapitanem okrętu wojennego “Suweren”, a choć wszyscy wiedzą jaki jest, cała załoga stoi za nim murem, wierząc, że służba pod jego rozkazami to prawdziwy zaszczyt. Jest osobą zdeterminowaną i upartą, co potwierdza przebieg jego kariery, czyli przejście od rybaka, po pirata, później korsarza, a następnie dowódcę floty.

Wróć do strony głównej