Gnom

2020-08-14 22:55:52

1) Skrócony opis rasy

Cechy fizyczne oraz aparycja upodabniają tę rasę do krasnoludzkiej, niejednokrotnie wprowadzając w błąd niewprawionych obserwatorów. Gnomy stronią od zamieszkiwania wewnątrz lub w bezpośrednim sąsiedztwie siedzib ludzkich, czy na terenie nizinnym, preferując budowę swoich miast w bezpiecznych i ufortyfikowanych górach - im trudniej dostępnych, tym lepiej.

Architektura tychże budowli jest więc dużo bardziej zaawansowana, rozwinięta i skomplikowana od powierzchniowej. Gnomia sztuka budowlana opiera się bowiem na konstruowaniu majestatycznych fortec górskich, które strzegą wejść do podziemnych miast. Te właśnie budowle obronne służą odpieraniu wrogich ataków, przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa reszcie społeczeństwa.

Wydrążone w litej skale osiedla, choć dużo mniejsze od należących do przedstawicieli innych ras, pozwalają gnomom wieść względnie dostatnie i długie życie, a zawarte w nich ośrodki rzemieślnicze i warsztaty umożliwiają produkowanie rozmaitych towarów na użytek własny oraz prowadzenie ograniczonego handlu.

Gnomy nie należą do ras otwartych na przybyszów, a sprowokowane byle gestem są w stanie zaatakować wyprzedzająco. Ich społeczeństwo jest więc silnie hermetyczne, a obyczaje mało poznane.

Prawdziwą pasją tej rasy są rozmaite wynalazki, których zastosowanie ogranicza się najczęściej do ich własnego świata. Są znakomitymi inżynierami i konstruktorami, a ich dzieła z powodzeniem mogą konkurować z krasnoludzką myślą techniczną.

Doskonale władają też magią, którą nierzadko zaprzęgają na służbę wynalazczości, acz nie zawsze z pozytywnym skutkiem.

2) Wygląd

Maksymalny wzrost notowany u dorosłych osobników dochodzi do 130 centymetrów, zaś najniższe gnomy mierzą około 1 metra. Są przy tym szczuplejsze i mniej muskularne od krasnoludów, toteż ich waga wynosić może od 40kg do 60kg. Są przez to żwawsze, szybsze i zręczniejsze, acz kosztem wytrzymałości i siły fizycznej.

Niechętnie noszą brody, za to z prawdziwą radością zapuszczają wąsy, które następnie pieczołowicie pielęgnują. Bujne owłosienie twarzy oraz bulwiaste nosy dopełniają obrazu ich podobieństwa do krasnoludów.

Skóra gnomów jawi się jasnozieloną lub żółtawą barwą, kontrastując z czarnym lub brązowym kolorem ich włosów - rzadziej rudym.

Posiadają duże, okrągłe oczy, nadające ich twarzom wygląd chytrych, ciekawskich i zadziornych.

Noszą nietypowe ubrania, szyte z wytrzymałych gatunkowo materiałów oraz wyposażone w wielką liczbę kieszeni, z czego największą popularnością wśród rzemieślników i wynalazców cieszy się garderoba warsztatowa - przypominająca ciągnące się do ziemi fartuchy i płaszcze.

Nieodłącznym elementem gnomiego ubioru jest obuwie - wytwarzane z utwardzanej skóry, do której dotroczyć można raki, umożliwiające wspinaczkę po ścianach trudno dostępnych jaskiń oraz zapewniające komfortowe spacery po kamiennych korytarzach.

3) Charakter

Stosunek gnomów do innych ras pozostaje wrogi, a w najlepszym wypadku - szalenie nieufny. Odstępstwem od tej reguły cieszą się jedynie przedstawiciele innych gnomich wspólnot.

Przedstawiciele tej rasy są hermetyzowani społecznie już od wczesnych lat, poprzez głębokie wpajanie im niechęci ku jakimkolwiek odmieńcom, zamieszkującym świat powierzchniowy.

Gnomy nie są zainteresowane eksploracją tegoż świata, poznawaniem występujących w nim kultur ani badaniem żadnych z jego zjawisk - ich domeną stały się prawie wyłącznie podziemia, a wydarte ze skał bogactwa dodatkowo wpędzają ich lud w arogancję i dodają im animuszu.

Paradoksalnie, gnomy wychowywane do niechęci względem obcych stały się jednocześnie wyjątkowo zdolne do niesienia braterskiej pomocy własnym ziomkom, co nierzadko ma podłoże czysto altruistyczne i świadczy o ich względnie dobrej naturze. Niczym niezwykłym są też przysługi, wyświadczane pomiędzy poszczególnymi wspólnotami, czy nawet współdzielenie zasobów naturalnych.

Same gnomy są też wyjątkowo skore do psot i figli, a czynienie sobie wzajemnych żartów jest odbierane jako wyraz sympatii. Zachowują też pogodne usposobienie względem siebie, często się uśmiechając. Lubią wymieniać podarki.

Surowe wychowanie połączone z wrodzoną inteligencją, sprytem oraz optymistycznym nastawieniem do życia zaowocowały u gnomów rozwojem prężnej żyłki do handlu, która - niestety - nie ma wielkich szans rozwinąć się poza ich własnym światem.

Nieliczne kontakty utrzymywane z handlarzami ras powierzchniowych są bowiem zakazane, a wykryte grożą sprawcy bolesną karą, a nawet śmiercią - pomimo tego, gnomy z łatwością potrafią zdobyć wszystko, włączając przedmioty nie występujące w ich świecie, korzystając z nielegalnych kontaktów, a nawet czarnorynkowych powiązań.

Wróć do strony głównej