Euforia

Przeglądano 1591 razy

1. Typ: Trucizna/mikstura – silna mieszanka narkotyczna.

2. Opis:
Receptura tworzenia Euforii jest znana nielicznym, jedynie jej wynalazcy, alchemikowi Klarielowi i kilku innym osobom, między innymi zleceniodawcy odkrycia mikstury, Khattaw de Lettenhove (z domu Nebel). Nie jest jednak trudno dostać gotowy specyfik, ponieważ pewna grupa mająca swoje korzenie w Marlui, konkretniej mówiąc w Dziupli, zajmuje się jej dystrybucją na szeroką skalę.
Euforia to mieszanka działająca jak silny narkotyk i bardzo mocno uzależniająca. Jej posiadanie czy wytwarzanie nie jest uregulowane prawnie w żadnym z państw, można więc przypuszczać, że jest to mikstura zakazana.
Jest to mieszanka kilku składników alchemicznych, które dodaje się w odpowiednich stosunkach wobec siebie i waży około doby, w zależności od mocy efektu, który chce się osiągnąć. Porcja substancji dla jednej, dorosłej jednostki mieści się w małej fiolce i zawiera w sobie odpowiednią ilość płynnego ekstraktu ze smolnej lilii, sproszkowanej, zasuszonej passilery, wyciśniętych owoców nargili i suszonego krwawnika czerwonego. Składniki te oddziałują na siebie następująco – smolna lilia jest zastrzykiem euforii, która, gdyby nie inne substancje, zmieniłaby się w silny napad lękowy już po kwadransie. Suszona passilera łagodzi objawy strachu i ewentualnego bólu – mieszanka niszczy organizm od środka. Nargile, prócz wzmocnienia działania narkotycznego słabymi, rzadkimi halucynacjami, przedłużają czas trwania euforii z piętnastu minut do kilku godzin, w zależności od ilości i mocy mikstury. Krwawnik czerwony nie ma wpływu na efekt zażycia substancji, niweluje jednak smak i zapach mikstury, by jej receptura pozostała tajemnicą.

3. Sposób przechowywania:
Przygotowaną miksturę należy trzymać poza zasięgiem światła Solimusa.

4. Trwałość:
Przygotowana mikstura zachowuje swoje właściwości dość długo, mniej więcej po upływie miesiąca przestaje być zdatna do użycia.

5. Sposób, w jaki dostarcza się ją do organizmu:
Przygotowaną miksturę można spożywać doustnie, wypijając ją z naczyń, w których jest przechowywana, jednak z racji tego, że szkło w Fallathanie jest towarem ekskluzywnym, a ponadto wszelkie naczynia są nietrwałe i łatwo mogą ulec rozbiciu, powszechnie przyjętym sposobem rozprowadzania Euforii i dostarczania jej do organizmu jest nasączanie miksturą sucharów i ich spożywanie. Oczywiście można nasączyć substancją każdą inną rzecz, najczęściej spotykane jest jednak to suche pieczywo, dzięki czemu zyskała też jedną z nazw nieoficjalnych – właśnie Suchara, Sucharka.

6. Efekt, jaki powoduje jej zażycie/dostarczenie do organizmu:
Bezpośrednio po zażyciu Euforia wywołuje silne uczucie euforii, nadpobudliwość ruchową, stan niewrażliwości na przykre doznania oraz tzw. „gonitwę myśli”. Ponadto przyspiesza akcję serca, rozszerza źrenice, spłyca i przyspiesza oddech. Znosi odczuwanie bólu i łaknienia.
Po upływie pierwszej fazy działania, która utrzymuje się do kilku godzin, zażywający narażony jest na napad lęku, suchość w ustach i silne wycieńczenie organizmu. Jego odporność spada, naraża się na większą podatność na choroby i infekcje, może też również mieć problemy z przyjmowaniem pokarmu.
Podczas obu faz mogą pojawić się niezbyt silne halucynacje wzrokowe, słuchowe czy też zapachowe oraz wzmożona potliwość.
Euforia jest substancją uzależniającą już od pierwszego dostarczenia do organizmu, dodatkowo sięgnięcie po kolejną dawkę narkotyku odsuwa od uzależnionego drugą fazę działania substancji. W zależności od stopnia uzależnienia pierwsza faza staje się coraz krótsza, a druga coraz dłuższa i bardziej wyczerpująca.

6.1 Czas, po jakim zaczyna działać:
Działa kilka minut po zażyciu i utrzymuje się do kilku – kilkunastu godzin, w zależności od organizmu zażywającego, jego stopnia uzależnienia oraz ilości spożytego narkotyku.

6.2 Antidotum i jego dostępność:
Brak danych.

Autor: Klariel

Wróć do strony głównej